./Crimson soul....

Show Desktop Icon ή πού πήγε το εικονίδιο της εμφάνισης επιφάνειας εργασίας, οέω?!

2012-01-06T00:30:00.003+02:00

Έχω περάσει πάνω από ένα χρόνο και βάλε, να προσπαθώ να μαντέψω τι έγινε το καταπληκτικό εκείνο εικονίδιο των Windows που, αν το πατήσεις, σου εμφανίζει την επιφάνεια εργασίας, κρύβοντας το χαμό των παραθύρων που σουλατσάρουν στην οθόνη σου.
Ακόμα περισσότερο χρόνο, έχω δαπανήσει στην προσπάθειά μου να το φτιάξω! (ξέρω, I suck!)....

Μέχρι, που κάποια στιγμή έφτασε ο κόμπος στο χτένι και κάθισα επιτέλους ν’ ασχοληθώ (με αφορμή μια συνάδελφο που είχε το ίδιο πρόβλημα!).

Στην προσπάθειά μου να στήσω ένα transformation pack για να “ντύσω” τα XP μου Windows 7, έστησα και μια μπαρούφα, η οποία διέγραψε το εικονίδιο του Show Desktop από τη γραμμή quick launch.

Ακολουθώντας
μια φορά τις οδηγίες της μαμάς-Microsoft, ανέστησα το εικονίδιό μου
& σας παραθέτω τον τρόπο, μπας και σας χρειαστεί:

1. Κάντε κλικ στο μενού Έναρξη (Start), κάντε κλικ στην επιλογή Εκτέλεση (Run), πληκτρολογήστε notepad στο πλαίσιο Άνοιγμα (Open) και, στη συνέχεια, κάντε κλικ στο κουμπί OK.

2. Αντιγράψτε προσεκτικά και κατόπιν επικολλήστε το ακόλουθο κείμενο στο παράθυρο του Σημειωματάριου:

[Shell]
Command=2
IconFile=explorer.exe,3
[Taskbar]
Command=ToggleDesktop

3. Κάντε κλικ στην επιλογή Αρχείο (File), κάντε κλικ στην επιλογή Αποθήκευση ως (Save As) και, στη συνέχεια, αποθηκεύστε το αρχείο στην επιφάνεια εργασίας σας ως "Show Desktop.scf". Δημιουργείται το εικονίδιο "Εμφάνιση επιφάνειας εργασίας (Show desktop)" στην επιφάνεια εργασίας σας.
Κάντε κλικ και σύρετε το εικονίδιο Εμφάνιση επιφάνειας εργασίας (Show desktop) στη Γραμμή εργαλείων γρήγορης εκκίνησης.

Γενικά, να γνωρίζετε ότι η γραμμή εργαλείων γρήγορης εκκίνησης χρησιμοποιεί τα αρχεία στον ακόλουθο φάκελο:
%userprofile%\Application Data\Microsoft\Internet Explorer\Quick Launch

Εναλλακτικά, μπορείτε να πετάξετε τα Windows & να βάλετε κάποιο λειτουργικό σύστημα! :D

Ο έκπτωτος άγγελος!... (ή αλλιώς: αλλαγή πλεύσης!)

2012-01-02T18:20:00.008+02:00

Hello world! :)

Πάει καιρός... Πολύς!....

Επισήμως, 1,5 χρόνος που "είχα γυρίσει από τους πεθαμένους" για να ξαναπέσω σε λήθαργο!...

Όλα ξεκίνησαν όταν πέρασα στο Ε.Α.Π.!

Για όσους βιαστούν να πουν ότι το Ε.Α.Π. είναι εύκολο, γελοίο και ό,τι άλλο έχουν στο μυαλό τους, παρακαλώ να το ξανασκεφτούν! Είναι από τους πιο δύσκολους τρόπους εκπαίδευσης, μιας και δεν έχεις επαφή ούτε με τον καθηγητή, ούτε με τους συμφοιτητές σου -όπως συμβαίνει στα κανονικά πανεπιστήμια!... Ακόμα περισσότερο, δεν έχεις ούτε καν τον χρόνο που έχουν οι φοιτητές, γιατί στο Ε.Α.Π. όλοι (ή σχεδόν όλοι!) είναι ενήλικες με δουλειές, υποχρεώσεις, οικογένεια & όχι εικοσάχρονοι!...

Προς Θεού, μην παρεξηγηθώ! Σε καμία περίπτωση δε θεωρώ ανεύθυνους τους εικοσάχρονους, αλλά σαφώς δεν έχουν το μέγεθος των υποχρεώσεων των τριαντάρηδων, τριανταπεντάρηδων, σαραντάρηδων!...

Λέγοντας αυτά τα λίγα, να σας πω ότι 3 χρόνια μετά, είμαι στο τέλος του 1ου έτους! Ω, ναι, μη γελάτε! Κάθε έτος έχει 3 θεματικές ενότητες (μια τουλάχιστον Θ.Ε. υποχρεούσαι να δηλώσεις σε ετήσια βάση) και κάθε θεματική ενότητα είναι 3-4 μαθήματα περίπου!... Τέλος πάντων, πέρασα τις 2 πρώτες θεματικές ενότητες του 1ου έτους και είμαι στην 3η!.... Οπότε, δε μπορώ να σας εγγυηθώ ότι "ήρθα" για να μείνω!....

Στο μεταξύ, μερικά πραγματάκια άλλαξαν! Και λέγοντας αυτό, ξέρω ότι πολλοί θα κάνετε ένα "βουπ" και θα αφήσετε το blog, μιας και πλέον δεν είναι τόσο open source!....

Απέκτησα ένα iphone, ένα ipad & ένα Mac Book Pro (που ήταν και το μεγαλύτερο απωθημένο μου!)... Οκ, φαντάζομαι ως εδώ! Δε μου λιποθυμήσατε! (ή θα μου λιποθυμήσατε που είδατε post -του στυλ "μάλλον κάτι θα έπαθε το mail μου - αποκλείεται να σηκώθηκε νέα ανάρτηση", ή θα μου λιποθυμήσετε λίγο παρακάτω! Αν την σκαπουλάρετε, μάλλον θα τη βγάλετε για το λοιπό post!)...

Έχω αρκετά πράγματα να γράψω, αλλά πλέον σε mac επίπεδο! Χωρίς να σημαίνει ότι έχω αφήσει το πολυαγαπημένο μου linux, που σε αυτό χρωστάω πολλές από τις γνώσεις μου, πλέον δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου να παίξω μαζί του όπως παλαιότερα!....

Κι επειδή ξέρω ότι αυτό είναι απογοήτευση για πολλούς, ζητώ συγνώμη προκαταβολικά!.... Θα υπάρχουν (πάλι, χωρίς να δεσμευτώ χρονικά) ενίοτε linuxο-αρθράκια που θα είναι είτε δοκιμασμένα κόλπα από ξένα blogs, είτε special experiments - όμως δε θα είναι το μοναδικό θεματολόγιο του blog ετούτου....

Θέλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, γιατί είναι άδικο να είστε εδώ γι' άλλα πράγματα και άλλα να σας δίνω!....

Θα πω άλλη μια φορά ότι δεν ξέρω με τι συχνότητα θα γράφω! Πάντως σίγουρα θα είναι πολύ καλύτερη από το "1,5 χρόνος ανά post" :P

Και άλλη μια συγνώμη, για το σοβαρό μου "ύφος"! Είμαι λίγο μουδιασμένη μετά από τόσο καιρό!... Αυτό όμως θ' αλλάξει! :)

Καλή χρονιά σε όλους μας & με υγεία! ;)

Back from the dead! :)......

2010-06-10T10:13:00.000+03:00

Back again, after so much time... I never thought that my time would become so precious and narrowed....

I look back at my post on 29th of January: "At last, a white day!".... At that time was a promise that better days would come!

But, reality proved me wrong! :)

Straggling to catch up with my studies at H.O.U., seems like I had to give up nearly everything! Including writing my blog and exploring the wonderful world of computers!

I had to deal with concepts like logical circuits, numbering systems, algorithms and way much more C programming language, than I could handle! :)

I 've said before: I am no developer, I hate programming and I never thought that I could get as far, as sending my homework-projects! I got desperate on the way, nearly ready to give up... And back then, I knew it was all hopeless...

But, it was meant to be: I 've straggled so much, that faith decided to give me a shot!

I got motivation from my friends (thnx my psycho-friend, thnx my Parmi Rose, thnx Alex -for sharing your knowledge on logical circuits and most of all, thnx Lorena: a) for spending 3,5 hours on the phone, helping me with that crappy algorithm, on my second project and b)for doing a full exercise on my third project!! :)), but it couldn't get me all the way!....

And then, I met the best person over the internet!

I could never imagine that somebody could actually spend so much time and effort to teach me over the net, debug my C-projects and doing it usually over an iPhone!....

For all the nights that he spent accompanying me, boosting my moral.....

For debugging my lousy code every available moment that he had!

For all the concepts he tried to explain, using the nifty example of the "robot-gone-mad-shooting-with-laser-all-over-your-system" (this stands for exceptions!)!

For all the mistakes he was willing to make me understand why they were mistakes in first place! (Especially my "for" loops!)...

For making me face my worst fears! The matrices (two-dimensional arrays! The next most hated thing in my poll, after C itself! :P)

For cheering up and sharing my happiness with me, when I reached the "this-damned-thing-worked!" point!

For kept reminding me that programming is a difficult concept to diggest! (Learn to think like a developer and you 'll learn C!)...

And finally for doing the psycho-therapy, when I was thinking that I could never make it to the finish line!....

Deeply grateful to my C-sensei - Aviad, a huge thanks to you! :)

P.S. Sorry for English, but this post is dedicated to the person, who shared time and knowlegde (and mostly, patience! :D)...

I plan to return with a couple of posts, during the summer!

Catch you up in the blog! ;)

Επιτέλους, μια άσπρη μέρα! :)

2010-01-29T09:07:00.006+02:00

Τον τελευταίο καιρό, βλέπω ότι προβληματίζομαι πολύ.... Για όλους. Για όλα. Απλά, για τα πάντα....

Όλα είναι σαφώς εντελώς παράλογα και ψάχνω τη λογική (;) μόνο μέσα στην άλγεβρα πλέον... (Ναι, διαβάζω άλγεβρα A' & B' Λυκείου, ξανά! Back to basics - κοροϊδέψτε ελεύθερα! :))

Κι εκεί που όλα φαίνονται γκρίζα και μονότονα, εκεί που βλέπω όλον τον κόσμο να ψυχοπλακώνεται, εκεί που βλέπω φίλους μου να πρέπει να πάρουν αποφάσεις ζωής και να βασανίζονται,

εκεί που απογοητεύομαι....

... έρχεται επιτέλους ένα πρωινό, που μόλις έχω φτάσει στη δουλειά & βγαίνω από το αυτοκίνητο, για να δω μια άσπρη μέρα:

...Και ναι, αυτή είναι η κούπα που πίνω τον καφέ μου! :P

Είναι από τα καλύτερα δώρα που μου έκαναν ποτέ, οπότε προσέξτε τι θα πείτε! :D

(P.S.: Αφιερωμένο στη Fog -και σε όλους!, που τους αρέσει το χιόνι! :))

"Hello, IT?" Μια "χριστουγεννιάτικη" ιστορία!

2009-12-29T14:36:00.003+02:00

Ήταν εκείνη η τρομακτική στιγμή....

[Pause]
[Rewind]

Ώρα 14:30, παραμονή Χριστουγέννων. Η μέρα έχει κυλήσει μάλλον ήρεμα, οι χρήστες ήταν ήσυχοι, χωρίς να έχουν κάνει τραγικές και ανεπανόρθωτες μαλακίες και περίμενα να περάσει η ώρα για να πάω στο ετήσιο τραπέζι της εταιρίας. Εκεί, όπου μαζευόμαστε όλοι οι συνάδελφοι να πιούμε ένα ποτηράκι, να ρίξουμε καμιά ζεμπεκιά και να κουτσουμπολέψουμε για τα πάντα!.... Εκείνη, την ωραία ώρα, που δεν είσαι στο γραφείο, δεν είσαι υποχρεωμένος ν' ακούς κάθε είδους παραλογισμό από το τηλέφωνο και είσαι λίγο πιο ελεύθερος απ' ότι συνήθως... Κακά τα ψέμματα, όταν βγαίνεις για τραπέζι με όλους τους συναδέλφους και τ' αφεντικά σου, δε μπορείς να είσαι "χύμα", όπως όταν βγαίνεις με τους φίλους σου...
But, again, it's something!....

Γύρισα και κοίταξα πίσω από την πλάτη μου το server room. Με τη θερμοκρασία ν' αγγίζει το απόλυτο ψύχος, σκέφτηκα ότι τα μηχανάκια (οι servers!) καλοπερνάνε εκεί μέσα! Χαμογέλασα με λίγη πίκρα: τα μηχανάκια είναι καταδικασμένα να δουλεύουν για πάντα (ή όσο είναι το δικό τους "πάντα" μέχρι να τινάξουν τα πατουσάκια τους ψηλά και να πάνε στον παράδεισο των pc....). Γύρισα ξανά στην οθόνη μου, έτοιμη να σβήσω τον υπολογιστή μου και ν' αλλάξω σκληρό δίσκο για το backup....

Και ξαφνικά, ένα τσαφ-τσαφ που έκανε το ρεύμα, ήταν αρκετό..... Είδα τα φώτα να σβήνουν και ν' ανάβουν in a blink of an eye.... Κάτι όμως.... Περισσότερο το ένιωσα, παρά το διέγνωσα....
Οι διακοπές της ΔΕΗ, ή μάλλον για ν' ακριβολογώ, οι πτώσεις τάσεις, είναι σύνηθες φαινόμενο. Όμως, μέσα μου ήξερα, ότι η μέρα μου είχε καταστραφεί ανεπανόρθωτα.

Άνοιξα το remote desktop και προσπαθούσα να μπω στον κάθε ένα server ξεχωριστά να δω αν επηρεάστηκε η λειτουργία του. Σταμάτησα την προσπάθειά μου από την αρχή, όταν είδα ότι ο domain controller έκανε shutdown.
Τα UPS υπήρχαν και δούλευαν, οι άλλοι server ήταν αναμμένοι. Μόνο ο domain controller έσβηνε. Χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να κάνω εκτίμηση των ζημιών και να προσέξω ότι μαζί έσβησε και ο NAS server, καθώς και ό,τι άλλο είχαμε στο δεξί rack.
Μπήκα στο server room χωρίς μπουφάν και χωρίς να δίνω σημασία στο κρύο που ήταν απάνθρωπο... Περίμενα να τερματίσει ο d.c. και μόλις το έκανε, προσπάθησα να τον ξανανοίξω....

Ήταν εκείνη η τρομακτική στιγμή....
Ήταν εκείνη η στιγμή της απόλυτης φρίκης....
Ήταν εκείνη η στιγμή, που παγώνεις αναλογιζόμενος της συνέπειες....

Έχω ήδη βγάλει το τηλέφωνο από την πρίζα, αγνοώ τον κόσμο που μπαινοβγαίνει στο γραφείο ρωτώντας με τι συνέβη (actually, δεν τους πρόσεχα να είμαι ειλικρινής) και σφίγγω στα χέρια μου το κινητό, έχοντας πάρει ήδη τηλέφωνο το ελεφαντάκι....

Ήταν εκείνη η τρομακτική στιγμή, που πατούσα το κουμπί του domain controller για να ξανανοίξει και δεν άνοιγε... Πατούσα το κουμπί, συμπυκνώνοντας όλη μου τη θέληση και όλο μου του είναι στο να δω τα λαμπάκια του υπολογιστή ν' ανάβουν και να νιώσω τον ήχο των σκληρών που μπαίνουν σε λειτουργία. Το χέρι μου ακουμπούσε στα πλευρά του server στοργικά, σα να ήταν το παιδί μου που χτύπησε σοβαρά και προσπαθώ μάταια να το επαναφέρω... Έχω κάνει πολλά extreme sports... Έχω νιώσει την αίσθηση του κινδύνου και το διασκέδαζα all the way. Μάλλον έχω ανοσία στο φόβο ή νόμιζα ότι είχα... Η μεταλλική γεύση στο στόμα μου, ο κρύος ιδρώτας που διέσχιζε τη ραχοκοκκαλιά μου, τα μηνύγγια μου να σφυροκοπάνε και η αδρεναλίνη να διασχίζει το σώμα μου με την ταχύτητα του φωτός, κάνοντας τους χτύπους της καρδιάς μου ν' ακούγονται εκκωφαντικά μες στ' αυτιά μου.... Και η φωνή μου από το τηλέφωνο να λέει: "Ελεφαντάκι, είμαι ψύχραιμη αυτή τη στιγμή. Δεν πανικοβάλλομαι. Ο domain controller δεν ανάβει!.... Πατάω το κουμπί και δεν ανοίγει"...... Λες κι όλα εκτυλίσσονται σε τρίτο πρόσωπο κι εγώ παρακολουθώ....

Δεν θυμάμαι το πέρασμα του χρόνου - ξαφνικά βρέθηκα να μιλάω στο τηλέφωνο με το αμέσως επόμενο άτομο που εμπιστεύομαι: το σκαντζοχοιράκι (και ναι, όλοι οι δικοί μου άνθρωποι έχουν ονόματα από ζωάκια, οπότε not a word on it!). Ο πιο ψύχραιμος και λογικός σκαντζόχοιρος με βοήθησε να βγάλω μια άκρη....

O domain controller σηκώθηκε. Οι χρήστες δούλεψαν and the day was nearly saved! Και λέω "nearly" γιατί μια σειρά τραγικών λαθών και παραλείψεων, οδήγησε στο να κάτσουμε 3 άτομα εκεί μέχρι τις 20:30 το βράδυ, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι συνέβη in first place.

Όταν αποφάσισα ν' ασχοληθώ με τον υπέροχο κόσμο των υπολογιστών, αποδέχτηκα το γεγονός ότι η δουλειά μας ξεκινάει εκεί που όλων των υπολοίπων σταματάει. Όταν οι χρήστες είναι σπίτια τους ή διασκεδάζουν, εμείς είμαστε εκεί και διασφαλίζουμε ότι την επόμενη μέρα που θα έρθουν και θ' ανοίξουν τον υπολογιστή τους, δεν θα καταλάβουν αλλαγές ή διαφορές... Δεν θα καταλάβουν τι συνέβη και δε χρειάζεται να ξέρουν τι συνέβη. Όπως λέει και το ελεφαντάκι, αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν στην Ελλάδα, είναι ότι πρέπει να πληρώνεις έναν IT manager ή ένα τμήμα IT για να κάθεται! Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν κάθονται και τρέχουν, τότε κάτι δεν πάει καλά!
Δεν έχει νόημα να πω ότι η ευθυνοφοβία και η επίρρηψη ευθυνών δίνει και παίρνει σ' όλους τους κλάδους, αλλά στο δικό μας ένα παραπάνω...
Αλλά θα πω, ότι όσο εγώ προσπαθούσα να καλύψω τους συνεργάτες μας, που επόπτευσαν το στήσιμο του server room, αυτοί προσπαθούσαν να ρίξουν το φταίξιμο σε μένα για το παρόν σκηνικό.....
What a wonderful world, isn't it?

Back to the story & όταν είδα τα λαμπάκια των server, των routers, των patch-panels ν' ανάβουν και πάλι, ένιωσα την καρδιά μου γεμάτη ευτυχία, λες και έβαλα στην μπρίζα τα λαμπάκια για το δικό μου χριστουγεννιάτικο δέντρο! Όλα αναβόσβηναν χαρούμενα και ρυθμικά (και δούλευαν όπως θα έπρεπε να δουλεύουν!)....

Καλά Χριστούγεννα (που πέρασαν, αλλά what the heck!) & ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος! :)

Κι ένα μεγάλο, προσωπικό ευχαριστώ στο ελεφαντάκι που με στήριξε από την πρώτη στιγμή και με στηρίζει ακόμα & πάντα (ακόμα κι όταν είναι δικές μου οι μαλακίες) και στο σκαντζοχοιράκι, που δεν έχει κανέναν λόγο να το κάνει, αλλά ήταν εκεί μέσα από το τηλέφωνο (μιλάμε για ώρες στο κινητό και από το σπίτι του), θυσιάζοντας τις δικές του προσωπικές στιγμές και την ξεκούρασή του!
Να 'στε καλά! :)

Dvd ripping frustration? Τραβήξτε "χειρόφρενο"!

2009-11-20T21:57:00.005+02:00

Οκ, καταλαβαίνω ότι το θέμα του audio/video editing είναι λίγο "πονεμένο"!.... Δεν είναι κάτι το δύσκολο (αν βάλεις κάτω το πωπουδάκι σου και διαβάσεις), αλλά -damn!- δεν είναι και μερικά κλικ δουλειά....

Για άτομο που ασχολείται επαγγελματικά με τους υπολογιστές, θα έπρεπε να ξέρω μέχρι τώρα ότι όλα θέλουν το ψάξιμό τους και το χρόνο τους....

Οκ.

Δεκτόν.

... ... ... ...

(sigh!)

Ναι, αλλά ρε παιδιά, έπαθα μεγάλη φρίκη χθες!...... Παίζει να έψαχνα σχεδόν όλη τη μέρα (την εργασιακή μου, ε!) να βρω ένα μικρό, συμπαγές, εύκολο και open source πρόγραμμα για να κάνω rip κάποια dvd για να τα χρησιμοποιήσω στη δουλειά μου!....

Και να σας προλάβω προτού πείτε: "Τίποτ' άλλο κοπελιά, θέλεις? Μήπως να σου κάνει και μασάζ?", γιατί το πρόγραμμα το βρήκα! :) (όχι, δεν κάνει μασάζ! :P)

Κάνει όμως ripping ολόκληρα DVD (ή μεμονωμένα chapters) σε διάφορα formats και είναι α-πί-στευ-τα απλό για κάποιον (κάποια) ταλαίπωρο (-η!) που δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου να ψάχνει και να ψάχνεται ποιο format είναι καλύτερο για να μη χάσει σε ποιότητα η ταινία!

Το εν λόγω πρόγραμμα λέγεται "Handbrake" (aka "χειρόφρενο" ελληνιστί!) και, μολονότι δεν καταλαβαίνω το λογοπαίγνιο του ονόματος με το ripping (όπως επίσης και το εικονίδιο με το coctail φρούτων!), πάρ' αυτά οφείλω να ομολογήσω ότι πιο εύκολο, γρήγορο και αξιόπιστο εργαλείο για Windows, στον συγκεκριμένο τομέα, δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει!

Μετατροπή σε iPod, iPhone, PSP, PS3, Xbox, High Definition profiles για μετατροπή σε ταινίες που είναι εκθαμβωτικές! Φορμά .mp4, .avi, .mkv! Ό,τι θέλετε στα χέρια σας, με απίστευτη ευκολία!

Απλό interface! Επιλέγετε το source (είτε είναι δισκάκι DVD, είτε φάκελος VIDEO_TS) και περιμένετε να το "φορτώσει". Ορίζετε το destination path & το όνομα αρχείου. Επιλέγετε ένα από τα προκαθορισμένα προφίλ (presets) δεξιά ή δίνετε τις δικές σας παραμέτρους, τις οποίες μπορείτε ν' αποθηκεύσετε σ' ένα δικό σας προφίλ, εφόσον το χρησιμοποιείτε συχνά! Στα συν του είναι ότι το ripping γίνεται από command line & όχι από κάποιο process που τρέχει μαζί με όλα τ' άλλα, για να κωλοκάτσει το σύστημα! :)

Μέσα στα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση: Οpen source πρόγραμμα που τρέχει σε Mac, Windows & σε Ubuntu, μόνο που.... τώρα πλέον δεν τρέχει σε..... Ubuntu!!!! Εξαιτίας της αναβάθμισης της βιβλιοθήκης libgtk, η τρέχουσα έκδοση του προγράμματος (0.9.3) δεν έχει συμβατότητα με το συγκεκριμένο αρχείο, οπότε αναμένουμε την έκδοση 0.9.4, που όμως δεν ξέρουμε πότε θα βγει!!!.....

Κατά τ' άλλα, αν δεν έχετε ανησυχίες "Spielberg", θα σας κάνει μια χαρά τη δουλειά!

Link for download & more infos: http://handbrake.fr/ ;)

WinDirStat: Το Baobab των Windows!

2009-11-20T20:36:00.012+02:00

Ένα από τα πιο χρήσιμα προγράμματα που συνάντησα στο Linux είναι το αξιαγάπητο Baobab!

Για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα γραφικό εργαλείο ανάλυσης χρήσης δίσκου/φακέλων. Περιλαμβάνεται μέσα στο πακέτο Gnome Utils και είναι διαθέσιμο σε όλους τους Gnome users.

Κάτι αντίστοιχο έψαχνα και για τα Windows, καθώς έβλεπα ότι το προφίλ ενός χρήστη έτρωγε "τ' άντερά του" από μέγεθος στο δίσκο μου, χωρίς όμως να μπορώ να καταλάβω πού ήταν ο κύριος όγκος δεδομένων και -το κυριότερο- ποια αρχεία ήταν τα "βαβάτσικα"!....

Παρακολουθώ την αλλαγή που έχει γίνει μέσα μου, από τότε που άρχισα να χρησιμοποιώ Linux! (ναι, είναι προπαγανδιστικό το ποστ! Το παραδέχομαι!).... Πέρσυ, θα ξεκινούσα την αναζήτηση στο google με τις λέξεις "freeware disk usage analyser"! Πλέον, ξεκινάω τις αναζητήσεις μου στο google με τη φράση "open source ...[program]... for ....."!!! Εν προκειμένω, ξεκίνησα την αναζήτηση με τη φράση "Baobab for Windows" (!!!), για να με βγάλει στη σελίδα του WinDirStat!

Πρόκειται για ένα καταπληκτικό εργαλείο, εντελώς open source, που αναπτύχθηκε, επειδή ένας εκ των προγραμματιστών είχε δει το KDirStat, για το περιβάλλον KDE κι ενθουσιάστηκε! Εφόσον δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο για Windows, το δημιούργησαν! Η ίδια η περιγραφή του στο sourceforge.net τα λέει όλα: "WinDirStat (WDS) is a disk usage statistics viewer and cleanup tool for Windows. It shows disk, file and directory sizes in a treelist as well as graphically in a treemap, much like KDirStat or SequoiaView."

Η εγκατάσταση είναι απλούστατη - ακολουθεί την πεπατημένη οδό όλων των windows-based προγραμμάτων:

Μόλις εκκινήσετε το πρόγραμμα, μπορείτε να επιλέξετε αν θέλετε να "σκανάρει" όλους τους δίσκους του υπολογιστή σας ή επιλεκτικά όποιον/όποιους θέλετε εσείς:

Όταν ολοκληρωθεί η ανάλυση, τότε παίρνετε μια αναλυτικότατη περιγραφή για το τι ακριβώς γίνεται στο δίσκο σας. Ποια αρχεία, καταλαμβάνουν πόσο χώρο και στα δεξιά, πόσα N-bytes καταλαμβάνουν οι διάφοροι τύποι αρχείων στο δίσκο σας και με ποιο χρώμα συμβολίζονται στο διάγραμμα που εμφανίζονται στο κάτω μέρος:

Έξυπνο πρόγραμμα, προσεγμένο, χρηστικό και εντελώς τζάμπα! Μπράβο στα παιδιά που ασχολήθηκαν και γράψαν μια τόσο καλή εφαρμογή!

Για όσους ενδιαφέρονται για περισσότερες πληροφορίες, η επίσημη ιστοσελίδα τους είναι το link http://windirstat.info/ , ενώ για όσους ενδιαφέρονται να το κατεβάσουν, το αρχείο φιλοξενείται στο sourceforge.net & μπορείτε να το πάρετε και από εδώ!

I Gimp! Are you still photoshoping?

2009-11-16T22:25:00.011+02:00

***Yeap, I know! Long time, no see! Ας όψεται το ΕΑΠ (θα σας κλαφτώ σε μελλοντικά posts!)... Ξέκλεψα λίγο χρόνο από την πολύπαθη ζωούλα μου και γράφω ένα tiny αρθράκι! Enjoy!***

Είναι μερικές από τις φορές, που κατά λάθος, μπαίνω να δοκιμάσω ένα πρόγραμμα και μετά "κολλάω"! Είναι αυτή η περίεργη χημεία που αναπτύσσεται μεταξύ του χρήστη και του προγράμματος, όσο "παίζεις" μαζί του και το "σκαλίζεις"!

Όσο ήμουν στη σχολή, έκανα ένα εξάμηνο Photoshop (κάτι, που για την ελληνική αγορά, ισοδυναμεί με το να έχεις τελειώσει γραφίστας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! :)). Είχα δουλέψει πάνω στο interface του, είχα διαβάσει και είχα εξεταστεί στη χρήση του. Τότε, (όχι, δε σας λέω "πότε"!), είχα μείνει άφωνη με τις δυνατότητες του προγράμματος, που σου έλυνε τα χέρια και μπορούσες να ρετουσάρεις μια φωτό, ώστε να σε δείχνει αγκαλιά με τον Brad Pitt ή να βρίσκεσαι στην κορυφή μιας πυραμίδας!

Πολλά χρόνια αργότερα, ήταν γραφτό μου ν' ασχοληθώ με τα γραφιστικά (ελλείψει άλλου θύματος!) και να μπω στο τριπάκι της επεξεργασίας εικόνας! Δυστυχώς, το budget ήταν περιορισμένο για ν' αγοραστεί και πρόγραμμα διανυσματικής σχεδίασης, και επεξεργασίας εικόνων, οπότε αρκέστηκα στο Corel Photopaint, που προσφέρεται στη σουίτα της Corel (μαζί με το Coreldraw). Καλά, για το Corel είναι λίγο ό,τι και να πω -το θεωρώ μακράν από τα καλύτερα προγράμματα- όμως το ταλαίπωρο το Photopaint, μόλις και μετά βίας ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις μου....

Μέχρι που ανακάλυψα το Gimp! Παίζοντας με το open source λογισμικό, έψαχνα για ένα πρόγραμμα, αντίστοιχο του photoshop -και δε μ' ένοιαζε αν υστερούσε σε ικανότητες, άλλωστε δεν το ήθελα για βιοποριστικούς λόγους!- σίγουρα όμως κάτι άλλο από το Photopaint (μπλιάχ!)... Και μετά από σχετικά ελάχιστο ψάξιμο, βρήκα το gimp!

Με σήμα ένα αλεπουδάκι μ' ένα πινέλο στο στόμα (νομίζω! Ή αρκουδάκι? Ή μήπως γατάκι?!...), μου έφερε ένα χαμόγελο και μόνο που το κοίταξα!... Το εγκατέστησα μάλλον απλά:

sudo apt-get install gimp

ή για τους φίλους του GUI από το Synaptic. Εξίσου απλή ήταν και η εγκατάσταση σε Windows, καθώς υπάρχει έκδοση για windows που είναι τρέχει σε Windows XP & Vista σίγουρα (το δοκίμασα προσωπικά!) και φαντάζομαι και σε άλλες εκδόσεις από Windows 2000 και πάνω (πλην ίσως των Millenium!).

Του έδωσα λίγο χρόνο και μου έδωσε κι αυτό.... Στην αρχή (όπως σε κάθε "σχέση" που έπειτα θα εξελιχθεί σε "αγάπη"!), τα πράγματα ήταν λίγο δύσκολα!.... Δυσκολευόμουν ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, μέχρι που σκόνταψα στο παρακάτω site.

Με πολύ απλά βήματα, περιγράφει το interface του προγράμματος, καθώς και διάφορα tasks που μπορείτε να εκτελέσετε, για να πετύχετε σχεδόν επαγγελματικά αποτελέσματα!

Στο παρακάτω παράδειγμα, μερικές από τις πολλές δυνατότητές του:

Φωτό 1:

Αυτή είναι η ορίτζιναλ φωτογραφία μου. Μπορώ να αλλάξω όλη τη φωτό ή επιμέρους στοιχεία της.

Φωτό 2:

Επιλέγω τον κύβο μου και αποφασίζω ότι θέλω να τον ξεφοντάρω (ή κοινώς, ν' απομακρύνω το background!).... Χρησιμοποιώ το path tool και φτιάχνω ένα περίγραμμα του κύβου, που θα το ξεχωρίσει από την υπόλοιπη εικόνα. Μόλις ολοκληρώσω το περίγραμμα, επιλέγω το selection from path. Έτσι, όλες οι περαιτέρω επεξεργασίες, θα εφαρμόζονται στην επιλογή μου και όχι στην υπόλοιπη εικόνα! Εν προκειμένω, φρόντισα να κάνω αποκοπή του μονοπατιού (CTRL+X), επιλογή της υπόλοιπης εικόνας (CTRL+A), διαγραφή (DEL) και επικόλληση την επιλογή μου (CTRL+V)! O πλέον απλούστερος τρόπος ν' αποκτήσετε λευκό background, ειδικά για μεταφορά της εικόνας σε έντυπα! :)
Απλό, ε?! :)

Φωτό 3:

Αλλάζοντας το contrast & το brightness της επιλεγμένης περιοχής.

Φωτό 4:

Εφαρμόζοντας το φίλτρο Blur

Φωτό 5:

Εφαρμόζοντας το φίλτρο Emboss

Ένα πολύ ωραίο κολπάκι (από τα αγαπημένα μου!) που μπορείτε να εφαρμόσετε με το path:

Original:

Modified:

Εσείς το χρησιμοποιείτε? Αν όχι, χάνετε! :)

Δώστε του μια ευκαιρία και μοιραστείτε τα κολπάκια σας εδώ!

I Gimp & I love it! Do you?! :D

**********************************************************

Ένα μεγάλο μπράβο στους ανθρώπους του edutorials.gr! Τους ευχαριστούμε πολύ για το μεράκι τους και τον κόπο τους, να μας προσφέρουν ένα τόσο όμορφο ιστότοπο, με tutorials για το ανοιχτό λογισμικό. Παραθέτω αυτούσιο την παρακάτω περιγραφή από το site τους:

Το edutorials.gr δημιουργήθηκε και συντηρείται από τρεις καθηγητές πληροφορικής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σκοπός του είναι να φανεί χρήσιμο στην ελεύθερη διακίνηση της γνώσης μεταξύ των χρηστών Η/Υ. Οι βασικές αρχές που διέπουν την δουλειά μας σε αυτόν τον δικτυακό τόπο είναι οι εξής:

Να μας αρέσει αυτό που κάνουμε
Να μην αντιμετωπίζουμε την γνώση σαν εμπόρευμα
Να προάγουμε το ελεύθερο λογισμικό

Όσο οι αρχές αυτές θα μας χαρακτηρίζουν θα συνεχίζουμε.

Μπράβο σας και καλή δύναμη στην υπέροχη προσπάθειά σας! Να είστε καλά! :)

Gparted - Partition Editor

2009-10-11T22:28:00.006+03:00

Για ακόμα μια φορά, υποκλίθηκα στις δυνατότητες του Linux! Τελικά, it ain't over, until the fat lady sings!....

Περί ου ο λόγος:

Πριν από μερικές μέρες, έγινα η πανευτυχής κάτοχος ενός netbook, το οποίο δυστυχώς ήρθε με Windows!....
Οκ, το κατάπια και αποφάσισα να κρατήσω το Windows partition για 2 λόγους:

α) Η "ανασφάλεια" που με δέρνει ότι πάντα θα χρειαστώ κάτι, που ίσως να μη βρω στο Linux (και μιλάω κυρίως για τη δουλειά μου)
β) Μην μου έρθει καμιά όρεξη για gaming (που δυστυχώς, είναι το αδύνατο σημείο μου! Τι να κάνουμε! Άλλους τους πιάνει "λιγούρα" για γλυκά, εμένα με πιάνουν cravings for gaming!)

Εν τοιαύτη περιπτώσει, αυτός δεν ήταν λόγος για να μη δοκιμάσω το περιβόητο Ubuntu Netbook Remix! (reviews έπονται!)...

Και για να το κάνω, χρειάστηκε να κατεβάσω το .img αρχείο! Ακολούθησα λοιπόν τα instructions κατά γράμμα, κάνοντας ένα βασικό λάθος! Αποφάσισα να ετοιμάσω το stick με το Win32 Disk Imager!...
E, μα! Βλαστήμησα την ώρα και την στιγμή! Μα την αλήθεια, αν έχετε Linux, μη μπείτε καν στη διαδικασία! Θα σαλτάρετε, λέμε!

Anyway, εγώ είμαι μάλλον ακόμα αφελής, οπότε το έκανα... Φορμάρισα το stick σε Fat32 (όπως ορίζει το άρθρο), άνοιξα το προγραμματάκι, δήλωσα το .img αρχείο, δήλωσα το drive letter στο Device και το άφησα να ξεκινήσει.... Με τη μόνη διαφορά, ότι δεν έμεινα πάνω από το κεφάλι του να το νταντεύω κι αποφάσισα να δουλέψω σ' ένα laptop που ήθελε τη φροντίδα μου, μιας και λόγω του process, υπολογιστή δεν είχα!... (ένα άλλο πράγμα που μ' ενοχλεί στα Windows: η αντίληψή τους περί multitasking! Κάθε φορά που πρέπει να κάνω κάτι σοβαρό, που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΕΙ, οπωσδήποτε οφείλω να μην ενοχλήσω τον υπολογιστή μου και ενίοτε να τον χαϊδεύω, να του λέω γλυκόλογα και να κατανοώ τον κόπο που καταβάλει λέγοντάς του "Τσώπα, τσώπα"! Ε, αυτό το πράγμα στο Linux δεν υπάρχει! Θα βάλω κάτι να τρέχει, θα ανοίξω τα e-mail μου, θ' ακούω μουσική, ταυτόχρονα θα γράφω ένα DVD και oτιδήποτε μου κατέβει στο μυαλό, μπορώ να το κάνω ταυτόχρονα με ό,τι άλλο ορατό τε και αόρατο τρέχει στο pc μου εκείνη τη στιγμή! Period!)...

Κάποια στιγμή, νομίζοντας ότι τελείωσε η αντιγραφή του image, βγάζω το στικάκι με το συνηθισμένο τρόπο: Δεξί κλικ στο εικονίδιο της usb συσκευής και επιλογή ασφαλούς αποσύνδεσης. Μόλις μου είπε ότι είναι οκ, το έβγαλα...
Τελείωσα τη δουλειά μου κι αποφάσισα να το δοκιμάσω, να δω τι έγραφε τόση ώρα!... Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό και ....για γερά νεύρα! Το stick μου φαινόταν στο "Ο Υπολογιστής μου", έπαιρνε γράμμα δίσκου, αλλά τίποτα άλλο! Το σουπερκαταπληκτικό αποτέλεσμα επίσης ήταν να μου κολλάει και όλο τον Explorer.exe. Άρον-άρον επανεκκίνηση! Το πρόβλημα παραμένει! Όλα καλά, όλα ανθηρά, αλλά για να ανοίξει το "Ο Υπολογιστής μου" έπαιρνε τον ίδιο χρόνο, που θα κάνω εγώ να βγω στη σύνταξη! Οκ, σκέφτομαι - κάτι θα έγινε screwed up κατά τη δημιουργία! Θα το κάνω format & θα το ξαναπεράσω!
Ε, να σε δω να σε χαρώ! Format δεν έπαιζε με την καμία! Ούτε από το "Διαχείριση υπολογιστή->Διαχείριση δίσκων" μπορούσα ν' αποκτήσω πρόσβαση! Ούτε από command prompt, ούτε από πουθενά...

Έχω ήδη αρχίσει να κλαίω το φλασάκι μου, μιας και το έβλεπαν τα Windows, αλλά δώρον-άδωρον, αφού ούτε format δε μπορούσα να το κάνω -πόσο μάλλον να το προσπελάσω.... Ένα boot του υπολογιστή μου από το usb stick, απλά αποκάλυψε ότι έλειπε ο πυρήνας, για να μπορέσει να φορτώσει το Ubuntu (no big deal! Όλο το λειτουργικό δηλαδή! :P).... Τα νεύρα μου!....

Ευτυχώς, smart enough, προτού εγκαταλείψω κάθε προσπάθεια (εννοείται ότι σταμάτησα και το μοιρολόι!), αποφάσισα να το πάω σπίτι, που θα έχω το πολυαγαπημένο μου Ubuntu! Ίσως εκεί να σωζόταν η κατάσταση! Πράγματι, χάρη στο εκπληκτικό εργαλείο Gparted (aka "Gnome Partition Editor), σώθηκε το φλασάκι μου! :D

Το κουμπώνω πάνω στο pc & περιμένω αντίδραση από το Ubuntu!.... Τσουπ! Μου πετάει το εικονιδιάκι του αφαιρούμενου δίσκου, αλλά μόνο αυτό! Συνήθως, μου πετάει ένα μηνυματάκι ότι τοποθετήθηκε αφαιρούμενος δίσκος και αν θέλω να τον ανοίξω και με ποια εφαρμογή κτλ.... Τίποτα! Zip! Nothing! Null!..... Κρύος ιδρώτας έχει αρχίσει να με λούζει, καθώς αν δε μπορεί να μου φτιάξει το φλασάκι μου το Linux, τότε δε μπορεί κανένας και είναι για πέταμα! Προσπαθώ να το ανοίξω με διπλό κλικ και τρώω στο μουσούδι μου ένα καταπληκτικό μήνυμα "The device cannot be mounted".... Τουλάχιστον, δεν κολλούσε όλο το σύστημα και να σέρνεται όπως ακριβώς στα Windows (μα, καμία σχέση λέμε! :P)... Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ, ήταν να το ξανακάνω format και να δοκιμάσω εκ νέου να ξανακάνω όλη τη διαδικασία!....

Ένα quick search στον Γούγλη, τον κολλητό μου, μου βρήκε ένα αρθράκι πώς να κάνετε format το USB stick σας χρησιμοποιώντας το Gparted. Νομίζω ότι είναι μακράν το πιο δυνατό πρόγραμμα, απ' όσα έχω δοκιμάσει! Μπορείτε να το βρείτε στο μενού "System -> Administration -> Partition Editor" και το εικονιδιάκι του είναι αυτό:

Το διαχειριστικό του περιβάλλον, θα έλεγα ότι είναι μάλλον απλό, χωρίς να χρειάζεται εξειδικευμένες γνώσεις. Δοκίμασα να κάνω ξανά format, πάλι χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία!..... Φυσικά, όταν δεν τα κατάφερε να κάνει το format, μου γύρισε όλο το φλασάκι σε unallocated space! Από εκεί κι ύστερα, τα πράγματα είναι μάλλον απλά, καθώς με δεξί κλικ πάνω στο unallocated space, επιλέγω το format στο file system που θέλω!

Στο δεύτερο κομμάτι του image writing, αν ακολουθήσετε τις οδηγίες που υπάρχουν στο link του Ubuntu, δεν πρόκειται να συναντήσετε κανένα απολύτως πρόβλημα:

Στο πεδίο "write image" βρίσκεται το .img αρχειάκι που θέλετε ενώ στο "to" δηλώνετε ποιο είναι το flashaκι σας!
Η διαδικασία είναι μάλλον απλή, εφόσον έχετε ακολουθήσει τις προδιαγραφές που ορίζονται κάθε φορά!

Και αν κάτι πάει στραβά, μπορείτε πάντα να βασίζεστε στο Gnome Partition Editor!
It simply rocks! ;)

Μεθυστικό κρασί!

2009-09-27T20:51:00.002+03:00

Intro: Όλα ξεκίνησαν από ένα challenge που μου έβαλε το ελεφαντάκι! Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με το "σακούλι του κυκλώνα", αποφασίσαμε από κοινού να ξεφύγουμε λίγο από το θεματολόγιό μας! Το ελεφαντάκι (aka "Little Red Riding Hood") θα γράψει μια ιστορία για υπολογιστές, ενώ εγώ θα πρέπει να γράψω ένα "so called" παραμύθι!....
Η φράση - trigger για το παραμύθι είναι "μεθυστικό κρασί".
Τα restrictions είναι: όχι υπολογιστές, όχι λειτουργικά συστήματα!....
Το κυρίως θέμα: να έχει έρωτα
Οπότε πρέπει να γράψω μια ιστοριούλα-παραμυθάκι, που δε θα έχει καμία σχέση με αυτά που θέλω να γράφω!.... Όμως το challenge, είναι challenge και ποτέ δε γύρισα την πλάτη μου να φύγω! Οπότε, here it goes!.....

---------------------------------------------------------------------------

1. Another day, another life!....

Ανέβαινα τις σκάλες διστακτικά, σιγομουρμουρίζοντας ένα τραγούδι... Παράξενο - συνήθως δεν έχω τέτοια διάθεση όταν γυρνάω από τη δουλειά, όμως μου είχε κολλήσει το τραγουδάκι, σαν όνειρο από κάποια εποχή που δε θυμάμαι, αλλά που ζω συχνά σε κάποιο άλλο παράλληλο κόσμο....
Βάζοντας το κλειδί στην πόρτα, άκουσα το γάτο μου να νιαουρίζει παραπονεμένος γιατί άργησα! Έσκασα ένα χαμόγελο ακόμα πιο πλατύ, σκεφτόμενη τα καμώματά του, κι έσπρωξα την πόρτα!
Σα σίφουνας, έφυγε έξω νιαουρίζοντας στη γατική, κάτι αντίστοιχο με αυτό που λένε τα παιδιά: "Catch me, if you can!", ενώ εγώ έτρεχα απεγνωσμένα από πίσω του, φωνάζοντάς τον... Hell, not exactly what I had in mind, αλλά τι να τον κάνω που είναι παιχνιδιάρης!...

15 λεπτά αργότερα, με το γάτο πλέον μέσα στο σπίτι κι έναν φρέσκο καφέ μπροστά μου, άνοιξα να δω τα e-mail μου και να σερφάρω λίγο στο νετ... Άναψα ένα τσιγάρο, νιώθοντας τον καπνό να μου γαργαλάει ευχάριστα το λαιμό και τη νικοτίνη να τρέχει στις φλέβες μου, προσφέροντας αυτή τη στιγμιαία ηδονή, που για χάρη της καπνίζουμε πακέτα ολόκληρα!.... Ο γάτος μου με κοίταξε περίεργα, ξέροντας κάτι για μένα, που ακόμα κι εγώ η ίδια αγνοούσα!.... Ακόμα!.....

Ετοιμαζόμουν να κάνω ένα ντουζ, όταν έφτασε κάτω από την πόρτα μου ένας φάκελος. Γκρινιάζοντας για τα διαφημιστικά, έσκυψα να το μαζέψω με σκοπό να πάω καρφί στην ανακύκλωση, όταν το όνομά μου απ' έξω, με πάγωσε!.... Ο χρόνος σταμάτησε, ενώ όλοι οι χτύποι της καρδιάς μου, ακούγονταν ξεκάθαρα, σε πρώτο χρόνο. "Κα Τόνια Μαυροπούλου - ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ" ήταν σημειωμένο έξω από το φάκελο, όμως ήξερα ότι ο γραφικός χαρακτήρας ήταν από εκείνον. Και μόνο εκείνον... Κατέβασα σιγά-σιγά τα χέρια μου, κρατώντας ακόμα τον φάκελο, γιατί δεν ήθελα να τον ανοίξω. Όμως!... Με έτρωγε η περιέργεια!.... 10 χρόνια μετά, τι μπορεί να ήθελε από μένα?

2. Come out, come out, wherever you are!....

Κοίταξε το ρολόι του ακόμα μια φορά και με μια νευρική κίνηση, πέταξε ό,τι είχε απομείνει από το τσιγάρο του.... Ήταν κοντά 6:30 η ώρα - θα είχε πάρει τον φάκελο. Άραγε να τον άνοιξε? Άραγε να τον θυμόταν? Άραγε, να τον μισούσε?.... Κούνησε το κεφάλι του αποδιώχνοντας τη μια ερώτηση μετά την άλλη, μόνο και μόνο για να προστεθεί μια καινούρια. Κοίταξε το είδωλό του στην τζαμαρία του καταστήματος κι έκανε μια απεγνωσμένη προσπάθεια, να στρώσει τα ατίθασα μαλλιά του. Δεν τα κατάφερε. Θυμήθηκε πως η Τόνια, του πείραζε πάντα τα μαλλιά και του έλεγε ότι μοιάζει με ένα σκανταλιάρικο παιδί!
Χάθηκε πάλι σε μια γρήγορη περιδύνηση που τον πήγε πίσω 10 χρόνια... Όταν η Τόνια τον αγαπούσε. Τότε, που όλα ήταν ξεκάθαρα κι όμως, δεν ήταν. Τότε, που η Τόνια, δε λεγόταν Τόνια, αλλά Ελένη. Εκείνους τους 11 μήνες, που πίστευαν ότι θα περνούσαν όλη τη ζωή τους μαζί. Όμως, τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα περίμεναν.
Εκείνος, έφυγε. Της έστειλε ένα γράμμα από την Αγγλία. Εκείνη, απλά δεν του απάντησε ποτέ. Kinda pointless, μιας και είχε επιλέξει τη δουλειά του, αντί γι' αυτήν. Είχε αφοσιωθεί στη δουλειά του κι έγινε ένας από τους καλύτερους επιστήμονες στον κλάδο του. Ένας Έλληνας πυρηνικός φυσικός γνωστός σε όλους, μιας και είχε προταθεί για Νόμπελ. Εκείνη, απλά αρνήθηκε να ξαναγαπήσει. Έκανε μερικές εφήμερες σχέσεις, αλλά δεν ανοίχτηκε ποτέ σε κανέναν. Τελείωσε τις σπουδές της στην πληροφορική κι ασχολήθηκε με τον κλάδο της. Κατά κάποιον τρόπο, έγινε κι εκείνη γνωστή, καθώς βοήθησε σε αρκετές περιπτώσεις την αστυνομία σε περίεργες υποθέσεις. Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έπινε νερό στο όνομά της.
Και τώρα τη χρειάζονται ξανά.... Και στείλαν εκείνον να την πείσει....
Αναστέναξε με δύναμη, θυμό και απόγνωση. Από όλους τους ανθρώπους ήταν σίγουρος ότι εκείνος θα ήταν ο τελευταίος που θα ήθελε να δει. Από τον ειρμό του, τον έβγαλε το κινητό που χτυπούσε. Μάσησε μια βρισιά, καθώς απαντούσε. Η φωνή σχεδόν τον διέταξε: "Στέφανε, ήρθε η ώρα να χτυπήσεις το κουδούνι...". Έκλεισε το κινητό, έφτιαξε τη γραβάτα του και προχώρησε προς την οικοδομή....

3. Waking up into the past....

Περισσότερο από την αμηχανία, παρά από ανάγκη, πήγα προς τα τσιγάρα και άναψα ένα. Περιεργάστηκα τον φάκελο, μέχρι που δε μπορούσα να πάρω άλλες πληροφορίες. Τον άνοιξα απότομα, λες και εκπροσωπούσε τους μεγαλύτερους φόβους μου, για να ξαναδώ το γραφικό του χαρακτήρα.
Ένα ηλίθιο συναίσθημα, σα να κοιμόμουν και να ξύπνησα στο παρελθόν, διάβαζα τις ίδιες γραμμές όπως πριν 10 χρόνια: "Αγάπη μου, έπρεπε να φύγω..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Θέλω κάποιο μέλλον στη ζωή μου και φοβάμαι ότι δεν είναι μαζί σου..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Μη με μισήσεις που δε μπόρεσα να σ' αποχαιρετήσω, αλλά δεν είχα τη δύναμη..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Δικός σου για πάντα, Στέφανος"...
Ένιωσα να μου ανεβαίνει η πίεση και να σφυροκοπάει στα μηνύγγια μου. Γαμώτο, πιο θρασύδειλα όντα από τους άντρες, απλά δεν υπάρχουν! "Δεν είχα τη δύναμη να σ' αποχαιρετήσω" και διάφορα μπαρμπούτσαλα! Κι έχει το θράσος μετά από τόσα χρόνια να επιστρέφει! Ναι, μάλλον θα τον κάνω τόπι στο ξύλο, αν τον δω μπροστά μου...
Ασυναίσθητα, έσφιξα το γράμμα μέχρι που το έκανα μπαλάκι από χαρτί. Oh boy, πώς θα ήθελα να ήταν ο ίδιος στα χέρια μου! Περισσότερο πόνος, παρά μίσος έβαψε τη καρδιά μου σ' ένα πορφυρό κόκκινο. Χρειάστηκε μερικά λεπτά, για να συνειδητοποιήσω ότι είμαι στο τώρα και ότι ακόμα δεν είχα διαβάσει το γράμμα που κρατούσα σα μπαλάκι στα χέρια μου.

"Αγαπημένη μου Τόνια,
Μάλλον θα έχεις ήδη περάσει το flash back του παλιού γράμματος και αυτή τη στιγμή, είσαι στη φάση που σκέφτεσαι ποια λαβή Brazilian Jiu jitsu θα μου ταίριαζε καλύτερα. Ίσως και να την έχεις βρει κιόλας, και γι' αυτό οφείλω να ομολογήσω προηγείται το γράμμα της παρουσίας μου!

Ξέρω ότι μάλλον, τώρα θα έχεις ένα λόγο παραπάνω να με στραγγαλίσεις (μιας και προέβλεψα τη μπουνιά που θα με περίμενε, μόλις άνοιγες την πόρτα), αλλά πρέπει να με βοηθήσεις.
Βλέπεις, μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις.

Σε 30' από τώρα, θα χτυπήσει κάποιος την πόρτα σου και θα σου πει μια φράση. "Το ηλιοβασίλεμα είναι κόκκινο". Αν δέχεσαι να με βοηθήσεις, απάντησε "Σαν μεθυστικό κρασί". Προς Θεού, μην τον κάνεις τόπι στο ξύλο! Είναι απλά αγγελιοφόρος!....

Αν πάλι δε θες, τότε ό,τι και ν' απαντήσεις, δε θα έχει σημασία. Θα το δεχτώ.

Φιλικά,
Στέφανος".

Damn! Πώς το ήξερες, να πάρει η ευχή! Σκεφτόμουν φωναχτά και ο γάτος μου με κοιτούσε παραξενεμένος.... Ήξερα ήδη ότι θα απαντούσα θετικά, γιατί -δυστυχώς- έχω το σύνδρομο του σούπερ-ήρωα! Δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος να θέλει τη βοήθειά μου κι εγώ ν' αρνηθώ....

4. The bell is ringing, the clock's ticking....

Σαν από αντίδραση, έβαλα ένα τζιν και τα σταράκια μου.... Ένα ριχτό πουκάμισο κι ένα λεπτό τζάκετ, μαζί με τη τσάντα μου, συμπλήρωσαν την εικόνα μιας φοιτήτριας, παρά μιας γυναίκας που πήγαινε να συναντήσει το μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της. Άκουσα το ανεπαίσθητο χτύπημα στην πόρτα, την ώρα που έριχνα το netbook στην τσάντα μου. Χάιδεψα το γάτο μου και του είπα να είναι καλό παιδί, όσο θα λείπω. Άνοιξα την πόρτα, για να δω ένα πιτσιρίκι κουστουμαρισμένο σαν το Γουίλ Σμιθ στους "Men in Black"! "Το ηλιοβασίλεμα είναι κόκκινο", μου είπε χαμογελώντας. "Σαν μεθυστικό κρασί" απάντησα. "Χαίρομαι πολύ που θα μας βοηθήσετε", μου είπε το παιδί. "Ακολουθήστε με, παρακαλώ".
Ένα από τα προτερήματα που είχα, ήταν να μη μπαίνω στη διαδικασία να πιάσω κουβέντα με κάποιον "αγγελιοφόρο". Είμαι σίγουρη ότι δε θα ξέρει τίποτα περισσότερο από το μέρος που του είπαν να με πάει. Προκειμένου να μπω στη διαδικασία να τον εκνευρίσω, προτιμώ ν' ακολουθήσω σιωπηλά.
Φαίνεται πως του έκανε εντύπωση, γιατί με ρώτησε ο ίδιος: "Ξέρετε πού πηγαίνουμε"? Του απάντησα πώς δεν είχα ιδέα, ούτε πού πηγαίνουμε, ούτε για ποιο λόγο πηγαίνουμε. Η έκπληξη ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του, κάτι του στυλ "και δε θα με ρωτήσετε?", μα τον πρόλαβα λέγοντας πως θα ήταν χαμένος κόπος, μιας και ούτε ο ίδιος ήξερε πολλά πράγματα. Χαμογέλασε με θαυμασμό και δεν ξαναμίλησε. Ούτε κι εγώ είχα διάθεση για κουβέντα!....

5. Welcome back....

Κοιτούσε ανυπόμονα την πόρτα, περιμένοντας να τη δει από στιγμή σε στιγμή!... Άραγε θα έχει αλλάξει? Θα είναι η ίδια -το παιδί με τα τζην, τα σνίκερς και τα μακριά μαλλιά? Πώς να είναι? Να έχει κάποια σχέση? Να τον θυμάται άραγε ακόμα?
Καλά, θα τον θυμάται σίγουρα, αλλά θα τον αγαπάει ακόμα?
Κοίταξε ξανά θυμωμένος την πόρτα. Κι αυτόν, τι τον ενδιέφερε, αν τον αγαπούσε ακόμα? Τι σημασία είχε? Γι άλλο λόγο θα συναντιόντουσαν και όχι για να θυμηθούν τα παλιά... Αλλά, δε μπόρεσε να κρατήσει την σκέψη του από το να γλυστρήσει σε μια φωτεινή χαραμάδα του μυαλού του: Κι αν τον αγαπούσε ακόμα? Άθελά του χαμογέλασε και μόνο τότε κατάλαβε ότι έλπιζε σε κάτι! Σ' ένα θαύμα!

Έκανε μερικές βόλτες γύρω από τραπέζι και περίμενε... Η ώρα περνούσε απελπιστικά αργά.

Και τότε, άνοιξε η πόρτα και πρόβαλλε εκείνη!

6. The happy (?) re-union....

Ένιωσα την καρδιά μου να κάνει μια απότομη κατάδυση στο στομάχι μου! Πάγωσα ολόκληρη, ενώ κοιτούσα τον άνθρωπο που τόσα χρόνια, έφερνα στο μυαλό μου με μια πίκρα, του στυλ "γιατί, ρε γαμώτο.....". Ήταν ολοζώντανος μπροστά μου και σα χείμαρρος ξεχύθηκε από μέσα μου το παράπονο, που μόλις μετά βίας πρόλαβα να συγκρατήσω. Όλο μου το είναι συμπυκνώθηκε σ' ένα πετάρισμα των βλεφάρων και η παγωμένη φωνή βγήκε από το στόμα μου: "Σαν τα χιόνια, λοιπόν...."

Ο πιτσιρικάς που μ' έφερε, έκλεισε διστακτικά την πόρτα κι εξαφανίστηκε, αφού έπαιξε το ρόλο που ήταν προορισμένος.

-Ελένη!... άκουσα τη φωνή του.

Και πάλι, αυτό το περίεργο συναίσθημα ότι ο χρόνος σταμάτησε. Σχεδόν έβλεπα τους φθόγγους του παλιού μου ονόματος, να φεύγουν από το στόμα του σα βλήμματα κι ένιωσα όπως στη σκηνή του Matrix, που ο (Θεός!) Keanu Reeves κάνει μια on-the-air γέφυρα για ν' αποφύγει τις σφαίρες. Έβλεπα τη χροιά των γραμμάτων ν' αφήνουν πίσω τους ένα υπερηχητικό στρόβιλο, ένδειξη ότι οι φθόγγοι θα έφταναν στον στόχο τους -εμένα! Σήκωσα το χέρι μου σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σταματήσω το καρέ -δεν τα κατάφερα....
Απλά τον κοίταξα, με ένα άδειο βλέμμα, για να ρωτήσω:

-Γεια σου, Στέφανε. Τι θέλεις από μένα?

*******************************************************

Την κοίταξε με τη στοργή να τυλίγει όλη του την ψυχή! Ναι, ήταν η ίδια! Το ίδιο χαριτωμένο "μωρό", όπως την έλεγε, γιατί πάντα συμπεριφερόταν σαν πεντάχρονο! Την έβλεπε πάλι μπροστά του, ντυμένη σα μαθήτρια και η καρδιά του σκίρτησε ακόμα πιο πολύ! Αναστέναξε απογοητευμένος με τον εαυτό του, γιατί τελικά, όσα χρόνια κι αν περνούσαν, δε θα σταματούσε να την αγαπάει. Και κατά βάθος, δε σταμάτησε ποτέ...
Πάλεψε με τις σκέψεις του και της πρόσφερε ένα ποτήρι κρασί.
Ναι, είχε έρθει η ώρα να της τα πει όλα!..... Πώς έμπλεξε με κάποιους που του είχαν δανείσει λεφτά για να ολοκληρώσει το πείραμά του, πώς αφοσιώθηκε στην κβαντομηχανική και γιατί τον κυνηγούσαν τώρα. Κάπου στα μισά, ήταν η στιγμή, που της είπε γιατί τη χρειαζόταν. Αν μπορούσε μόνο να έχει πρόσβαση στους servers του CERN.
Την είδε να βγάζει το netbook και να ρωτάει: "Έχουμε κάπου εδώ γύρω internet?". Hξερε ότι πλέον ήταν σε καλά χέρια!....

7. So, the days go by.......

Χρειάστηκαν πολλά βράδυα και άπειρες μελέτες για να μπει στο CERN! Τα κατάφερε εν τέλει, και πήρε πίσω την εργασία του Στέφανου! Yes! Victory! Παρέδωσε όλα τα στοιχεία στη Δ.Η.Ε. και τη μελέτη, στον ίδιο το Στέφανο..... Ο γάτος της, που όσο καιρό διαρκούσε η έρευνα την κοιτούσε περίεργα, είχε αρχίσει να κρύβεται, καθώς όλο το σπίτι είχε γεμίσει flowcharts και σχεδιαγράμματα. Τα χρειάστηκε, όταν πήγε να ξαπλώσει σε κάποιο από αυτά! Η Τόνια κόντεψε να τον σουβλίσει!...

Τώρα όμως, όλα είχαν τελειώσει: Τα σχεδιαγράμματα μαζεύτηκαν και πλέον, η Ελένη-Τόνια είχε γυρίσει στην παλιά της ηρεμία!....
Και ήρθε η ώρα να πάμε ένα βήμα παρακάτω....

8. Song to say goodbye!

Τον άκουσα εκείνο το βράδυ κι έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να βοηθήσω. Και τα κατάφερα!
Μόνο που.... Δυστυχώς, όλα τελείωσαν. Η πίκρα πέρασε και δεν άφησε χώρο για αγάπη. Καμία ελπίδα για εμπιστοσύνη και σίγουρα καμία δεύτερη ευκαιρία.
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα και μονάχα ένα συννεφάκι έμεινε μες στο μυαλό μου, καθώς κατηφόριζα στην Αριστοτέλους, στο καφέ που είχαμε ραντεβού με τον Στέφανο.

-Καλημέρα, μου είπε και τα μάτια του έλαμπαν!
-Καλημέρα, του απάντησα.
-Ελένη, εγώ!....
Τον σταμάτησα με μια απαλή κίνηση βάζοντας τα δάχτυλά μου στα χείλη του.
-Στέφανε, μίλησες μόνο εσύ. Ήρθε, νομίζω η ώρα ν' ακούσεις κι εμένα!
Στην αρχή, νόμιζα ότι γύρισες γιατί ήθελες μια δεύτερη ευκαιρία! Μάλλον, έλπιζα ότι ήταν έτσι! Δυστυχώς, αυτό που ήθελες, ήταν μια ακόμα χάρη!... Δεν ξέρω αν με αγάπησες, πάντως εγώ σε λάτρεψα, σα Θεό μου. Σε λάτρευα, ακόμα κι όταν σε "μισούσα", γιατί ήξερα ότι το μίσος είναι η άλλη όψη της αγάπης! Και περίμενα πώς και πώς να σε ξαναδώ, όταν έλαβα το γράμμα σου! Όμως, τελικά ήθελες ακόμα μια φορά να μ' εκμεταλλευτείς! Περίμενε!... Δε σε κατηγορώ - εγώ συμφώνησα να σε βοηθήσω!....
-Είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου, Ελένη!.... του ξέφυγαν οι λέξεις από το στόμα.
-Ναι, Στέφανε!.... Αλλά, εγώ, δεν είμαι πια η Ελένη!... Λυπάμαι... Το όνομά μου, είναι Τόνια.
Σηκώθηκα, φορώντας τα γυαλιά μου. "Δεν υπάρχει πια δρόμος, από εδώ και πέρα! Τον τελειώσαμε όλο και μας έβγαλε σε αδιέξοδο!. Μου πήρε χρόνια να σε ξεπεράσω, αλλά πλέον δεν τρέχεις στις φλέβες μου... σα μεθυστικό κρασί!" Έσκυψα και τον φίλησα στο μάγουλο, νιώθοντας τα δάκρυά του στα χείλη μου. "Λυπάμαι", μουρμούρισα και απομακρύνθηκα....

Προχώρησα χαμογελώντας, σιγομουρμουρίζοντας ένα τραγούδι... Παράξενο - συνήθως δεν έχω τέτοια διάθεση, όμως μου είχε κολλήσει το τραγουδάκι, σαν όνειρο από κάποια εποχή που δε θυμάμαι, αλλά που ζω συχνά σε κάποιο άλλο παράλληλο κόσμο.... Μόνο που ήξερα, ότι μάλλον δε θα τη ξαναζούσα ποτέ!

-------------------------------------------------------------------------

Outro: Κάτι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, τα ονόματα εννοείται ότι είναι φανταστικά, όπως και η πλοκή! Η ιστορία όμως έχει ρίζες στην πραγματικότητα. Μάλλον, not much of a fairy-tale after all!....
Ελεφαντάκι μου, προσπάθησα να μη γράψω για υπολογιστές, αλλά damn, δε μου έβγαινε!....
Χώρια του ότι με πήρε 5 ώρες! Οπότε, pls be mercyful! Όσο για τους υπόλοιπους, παρακαλώ την επιείκιά σας! Ένα "στοίχημα" ήταν και πέρασε!
Cheers, λοιπόν στους "πεθαμένους" έρωτες και cheers to all! Κερνάω ένα ποτήρι "μεθυστικό κρασί" σε όλους κι εγώ πάω να χτυπήσω ένα ουίσκι! :)

Eyecandy GDM Login Themes!....

2009-09-21T19:38:00.007+03:00

Σε έρευνα του καταταλαιπωρημένου μου άρθρου για το GRM & για την προσπάθειά μου να στήσω το Arch (btw, τα κατάφερα! :)), "σκουντούφλησα" σ' ένα πανέμορφο blog, τίγκα στα eyecandys! :)

Και πάνω που έλεγα ότι επιτέλους κατέληξα σ' ένα layout, πάντα γίνεται κάτι και καταλήγω σαν το Σπύρο στο "Άλλαξέ το"....

Νομίζω ότι το μεγαλύτερο μέρος της ομορφιάς του Linux, είναι ότι μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις! Fully customizable! Ντάξει, θέλει λίγη εξοικείωση, αλλά άπαξ κι αρχίσεις να εξοικειώνεσαι, μπορείς να κάνεις θαύματα! :)

Έτσι λοιπόν, με έκπληξη σήμερα, με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου, για να με πει ότι ο υπολογιστής μου τη βρίζει!.... Μου πήρε αρκετή ώρα να καταλάβω πώς μπορεί να το κάνει αυτό το pc (σ.σ. σε προηγούμενο ποστ, έγραψα ότι τον "έκανα" να λέει "Hello master Crimson" και όχι να κατεβάζει μπινελίκια σα λαχαναγορίτης!).... Anyway, το voice interaction με τη μάνα μου ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα (ακόμα θυμάμαι τη φάτσα της, όταν αναφώνησε: "Καλέ, αυτό μιλάει!"), όμως ήξερα ότι το pc ήταν up and running, γιατί κατέβαζα με τον pacman στο virtualbox κάποια πακέτα που ήθελα να εγκαταστήσει (ένα εκ των οποίων ήταν το gnome με όλα τα συμπράγκαλα!), οπότε φαντάστηκα κάποιο reboot....

Μόλις, λοιπόν, μπήκα σπίτι, με μεγάλη μου έκπληξη, μου είπε ότι κούνησε το ποντίκι και είδε αυτό!:.... :)

Στο δια ταύτα, το link περιέχει 20 GDM Login screens, εγώ όμως επιλέγω τα 10 πιο όμορφα (αρκετά εκ των οποίων κατέβασα!) και σας τα παρουσιάζω!

1. Crisp Clear Morning GDM Theme
Ωραία εικόνα, παρόλο που χαρακτηρίζεται από έλλειψη "πρασινάδας"! Προτιμήστε το, αν έχετε μπόλικη "πρασινάδα" στο wallpaper σας - θα κάνει ωραία αντίθεση!

2. Chill Out Linux GDM Theme
Κάτι σε Linux Mint τα χρώματα και το στήσιμο, όμως η τσαχπινιά του πιγκουίνου με τα πατουσάκια στις τσέπες, μ' άρεσε πολύ! :)
Νομίζω ότι σ' ένα Mint-theme, θα ταίριαζε "κουτί"!

3. Aurora Black GDM Theme
Ωραίο θεματάκι, αν και το στήσιμο μου φέρνει κάτι σε "Vista".... Τα κουμπάκια τύπου "walkman" γεμίζουν πολύ ωραία το πλαισιάκι και αφήνει μια ωραία εικόνα στο μάτι!

4. System Access GDM Theme
Κι επειδή όλοι κρύβουμε έναν μικρό hacker μέσα μας, ένα πολύ ωραίο login screen (που θα μ' "έφτιαχνε" ακόμα περισσότερο, αν είχε κι ένα αντίστοιχο hi-tech, security-και-καλά-theme!)... Λίγο δύσκολο να κολλήσει σε κάποιο theme με τα περίεργα χρώματα, αλλά πολύ, πάρα-πολύ ωραίο!

5. Wooden GDM Theme
Οκ, το παραδέχομαι! Κρύβω έναν adventure-gamer μέσα μου! Εικαστικά και για τα δικά μου γούστα, δεν κρύβει κάτι το ιδιαίτερο! Ο λόγος που μίλησε στην καρδιά μου, είναι γιατί το screen μου έφερε κάτι στο μυαλό από Still Life, Gabriel Knight & διάφορα adventures που είχα τη χαρά να παίξω!
Τα χρωματάκια (καφέ & εκρού), θα ταιριάξουν πάρα πολύ ωραία σε μια Ubuntu διανομή που δεν τις έχουν "αλλάξει" τα φώτα (καλή ώρα σαν τη δικιά μου!) και κρατάει το native, "Human theme"!

6. RoMuDsGr_PacificBlue GDM Theme
2 πράγματα: Νερό και ωραία buttons με reflections effects! Period!

7. LinuxPos GDM Theme
One of my favourites: Wallpaper διανομών σε παρεμφερές στήσιμο με τα most-used tabs του Safari!.... Εκτός από ένα εξαιρετικό login screen, για μένα υπήρξε κι ένα πανέμορφο wallpaper! Το μόνο πρόβλημα ήταν το conky μου, που δε μπορούσα να βρω τι χρώμα γραμματοσειρά να το βάλω, για να φαίνεται! :)

8. Leaf GDM Theme
Αυτό θα αποτελέσει (οσονούπω!) ένα πολύ ωραίο screen για το shiny new Arch που έστησα με τα χεράκια μου! (...και άπειρο διάβασμα!). Το wallpaper που πρωτοεμφανίζεται με το στήσιμο του γνώμου, είναι ένα αγνώστου ταυτότητας ζαρζαβατικό, πολύ χαριτωμένο! Μακράν, αυτό το login screen βρίσκω ότι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του "ζαρζαβατικού"! :)

9. Goth Tears GDM Theme
Με φέρνει στο μυαλό κάτι σε album του Marilyn Manson!... Για κάποιο λόγο που δε μπορώ να περιγράψω, μου άρεσε!...
But again, it's just me!....

10. Go Away GDM Theme
Last, but not least, my personal favourite! Ήδη ψάχνω τρόπο να το εμφυτέψω στο pc μου στη δουλειά (που φοράει Windows XP!... *sigh!*...).
Και αν αυτό από μόνο του, δεν κάνει τίποτα, τότε πείτε με να σας στείλω ένα scriptάκι με το espeak που θα διαλοστέλνει τους πάντες σε άπταιστα κινέζικα! Τι τα 'χουμε τα γαλόνια, ε!

Αλήθεια, εσείς τι login screen έχετε?

Καλή (σχολική) χρονιά & μερικά βραβεία!....

2009-09-11T17:10:00.005+03:00

Καλό φθινόπωρο πλέον σε όλους μας! :)

Τουλάχιστον στη Σαλονίκη, μπήκε για τα καλά! Μας έχει μουρτζουφλιάσει και μας έχει μουσκέψει ο καιρός, αλλά τι να κάνουμε! Όλα στο παιχνίδι είναι!

Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα, που μπορεί να συμβεί στην πορεία ενός blogger είναι να λάβει κάποια αναγνώριση για τη δουλειά που κάνει!

Έτσι λοιπόν, το μικρό μου & αγαπημένο μου ελεφαντάκι, μου παρέδωσε ένα βραβείο, που με συγκίνησε (α, στο καλό σου! Αφού ξέρεις ότι είμαι χαλβάς, κατά βάθος! :)) με την παρακάτω φράση:

1- Στο πιγκουινάκι μου που ασχολείται με τόσα διαφορετικά πράγματα και θέματα και τα καταφέρνει εξίσου καλά σε όλα.

Αφού, λοιπόν, σταματήσω να χαμογελάω, κόκκινη μέχρι τ' αυτιά, οφείλω με τη σειρά μου να το περάσω σε 5 άλλους ανθρώπους, που θα ήθελα να τους ανακηρύξω Smart bloggers!

1. Στη Fog, για 2 λόγους: α) Έχει μακράν το πιο ενδιαφέρον blog (σε σχέση πάντα με τα ενδιαφέροντά μου) & β) γιατί μου έχει μάθει απίστευτα πολλά πράγματα τόσο για τη φωτογραφία, όσο και για το Linux! Να 'σαι καλά, Ρηνούλα!
2. Στον Paspartoo, για την άπειρη βοήθεια που έχει δώσει (και όχι μόνο για το Arch!)... Btw, μόλις είδα ότι το blog είναι down, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα παραλάβει το βραβείο του! :)
[edit] Οκ, το blog είναι up & διόρθωσα το link!

3. Στην Ερατώ, για το καταπληκτικό blog που δε μασάει τα λόγια του & που φροντίζει να ενημερώνει αδαείς σαν κι εμένα!...

4. Στον alfisti, για το πανέμορφο blog του! Γιατί, κακά τα ψέμματα, όλος ο κόσμος θα έπρεπε να περιστρέφεται γύρω από το linux! Ο απλός και ζουμερός τρόπος γραφής με τις κατανοητές οδηγίες, αποτελούν ένα inspiration! Linux and... Alfisti λοιπόν!

5. Τέλος, αν και δεν συνηθίζεται, εγώ θέλω να το δώσω στο μικρό μου ελεφαντάκι, για το πιο παραμυθιάρικο blog που υπάρχει! Γιατί, πίσω από το blog, ανακαλύπτω μικρές, σοφές συμβουλές (άσχετα που δεν τις καταλαβαίνω πάντα και θέλω υπότιτλους! :)) και μαζί της, κάνω μια βόλτα στα σύννεφα, μέσα στην τόσο πεζή πραγματικότητα! :) Keep dreamin'!

Στα σύντομα, ένα μικρό update, σχετικά με την ηλεκτρονική μου δραστηριότητα όσο ήμουν διακοπές:

α) Ξεκίνησα να γράφω ένα αρθράκι για τα καημένα τα n00bs σε linux! Φιλοδοξεί να είναι σε 3 άτοκες δόσεις! Η πρώτη ήδη έχει αρθρογραφηθεί (ειδικά για το φόρουμ Retromaniax!) κι έχει αναρτηθεί εκεί! Για όσους πιστούς: http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?t=10705 . Btw, θα συνιστούσα ν' αφιερώσετε λίγο χρόνο στις σελίδες του φόρουμ! Ειδικά όσοι είστε γεννημένοι δεκαετία 80 και πίσω, θα νοσταλγήσετε πολύ και θα μπείτε σ' ένα ωραίο τρένο που θα σας ταξιδέψει στα αθώα, παιδικά σας χρόνια! :)
Η επόμενη δόση αναμένεται να ολοκληρωθεί μες στην επόμενη εβδομάδα, ενώ ήδη υπάρχει έτοιμος ο σκελετός της 3ης δόσης!

β) Ανακάλυψα το παλιό μικρόβιο του gaming κι έχω πορωθεί απίστευτα με το Rise of Nations! Που, αν μου λέγατε εμένα για RTS παιχνίδια, θα σας έλεγα ότι μιλάτε σε λάθος άνθρωπο! Έπεται ποστ με τις εμπειρίες μου!

γ) Αποχαυνώθηκα στον ήλιο, στην παραλία και στους καφέδες-μπύρες κτλ! Κάπου στα ενδιάμεσα, σαν εξυπηρέτηση σ' έναν φίλο μου, ετοίμασα κι ένα εκπαιδευτικό θέμα ιστιοπλοΐας για σκάφη ανοιχτής θαλάσσης! :) Φέτος θα έχουμε και τέτοια, οπότε προετοιμαστείτε να δείτε και να διαβάσετε!

Και αφού τελείωσε το πρόμο, θέλω να ευχηθώ σε όλους μας:

Καλό φθινόπωρο & καλή συνέχεια! :)

My life According to Nightwish

2009-08-14T10:37:00.002+03:00

First time doing this! Fog tagged me (actually, tagged us all!) in My life according to Rory Gallagher. A music meme!
Using only song names from ONE ARTIST, cleverly answer these questions. Pass it on to 15 people you like and include me. You can’t use the band I used. Try not to repeat a song title. It’s a lot harder than you think! Repost as “My life according to (band name)”

Pick your artist: Nightwish
Are you a male or female: Eva
Describe yourself: The islander
How do you feel? Escapist
Describe where you currently live: Dead Gardens
If you could go anywhere, where would you go? Over the hills and far away
Your favourite form of transportation: Walking in the air
You and your best friends are: Last of the wilds
What’s the weather like? Sleeping Sun
If your life was a TV show, what would it be called? For the Heart I Once Had
What is life to you? Slaying the dreamer
Your relationship: The riddler
Your fear: Sacrament of Wilderness
What is the best advice you have to give? Higher than hope
Thought for the day: Live to Tell the Tale
How I would like to die: Angels Fall First
My soul’s present condition: Dead To The World
My motto: Bye Bye Beautiful
Who tagged you: fog

Tagged in this post: Everyone.

Σοσιαλάϊζινγκ & ....κατινάϊζινγκ!

2009-08-12T09:07:00.004+03:00

Θέλω να πιστεύω ότι στη σύγχρονη εποχή, όλοι (ή σχεδόν όλοι!) έχουν ένα στοιχείο διαδραστικότητας & επικοινωνίας μέσω ίντερνετ... Πλέον, στις παρέες μου και στους γνωστούς μου, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει e-mail! Αν δεν έχει φτιάξει ο ίδιος, τότε του έφτιαξαν άλλοι -αλλά έχει!
Γύρω στα 10 χρόνια πριν, ήμουν ίσως η μόνη από την παρέα που είχε!

Αντίστοιχα, βγήκαν τα newsgroups κι εκ των υστέρων τα fora, ενώ σε πιο face to face επίπεδο αναπτύχθηκαν οι instant messengers (hotmail, yahoo, google talk κτλ.)

Μέχρι και την έλευση των Facebook & Twitter, όπου εκεί πλέον η ικανότητα να βρίσκεις κόσμο, που δε θα μπορούσες να βρεις αλλιώς, εξελίχθηκε ραγδαία! Και μαζί με το interactivity, αυξήθηκαν και τα "προβλήματα" κατακόρυφα!

Θα φέρω ένα παράδειγμα: Έχεις εγκατασταθεί στον καταπληκτικό κόσμο του Facebook (μιας και ανήκω κι εγώ στα μερικά εκατομμύρια χρηστών που το χρησιμοποιούν)! Αρχίζεις να βρίσκεις φίλους, να σε βρίσκουν φίλοι (και γενικά διάφοροι! :)), να ποστάρεις φωτός ή να ποστάρουν φωτός σου& έξαφνα, χωρίς να το καταλάβεις, βρίσκεις στο mailbox σου ένα friend request από ..... το αφεντικό σου!!!!

Νομίζω ότι τώρα αρχίζει και φεύγει το "συννεφάκι" και τα "ερωτηματικά" σχετικά με τα προβλήματα που προανέφερα! Δαμόκλειος σπάθη η επιλογή:
α) Τον κάνεις φίλο σου & δέχεσαι το γεγονός ότι κάθε φορά που θα γράφεις θα πρέπει να έχεις ήδη βουτήξει τη γλώσσα σου (και το πληκτρολόγιό σου) στο μυαλό σου.
β) Δεν τον κάνεις φίλο και αρχίζουν οι παρεξηγήσεις του στυλ ότι τον "σνομπάρεις" και ότι "τον θίγεις". Γενικά, μια λύση που δεν προτιμάται....

Και από εδώ και πέρα, μεταφράζω ένα απίστευτο!!! άρθρο που διάβασα σήμερα και σχολιάζω!
(σχόλια σε brackets: [])

Κάποιοι τύποι προσβάλλουν έναν πελάτη τους μέσω του Twitter. Άλλοι πάλι προσθέτουν ως φίλους τ' αφεντικά τους και μετά παραπονιούνται για τις δουλειές τους! [Και προτού πείτε ότι δε συμβαίνουν αυτά, επιτρέψτε μου να σας πω ότι δυστυχώς συμβαίνουν! Όταν βρίσκεσαι σ' ένα φιλικό περιβάλλον, δεν έχεις κατά νου να προφυλαχθείς, οπότε αφήνεσαι και είσαι πιο χαλαρός. Δυστυχώς, suckers! Scripta manent!]

Η κοινωνική διαδικτύωση (Social networking) δεν είναι απλά τέλεια? :D

Μολονότι αυτές οι χαζομάρες θα μπορούσαν εύκολα ν' αποφευχθούν, είναι απίστευτο πόσος κόσμος την πατάει και διαπράττει μια διαδικτυακή "αυτοκτονία"! [Sad, but true!]

Και για του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά εδώ: April Buchheit on FriendFeed. Το εύρημα της κυρίας ανακάλυψε και η ιστοσελίδα The NextWeb.com.

Υπενθύμιση προς όλους: Τα παρακάτω σχόλια δεν είναι "ιδιωτικά"! [Έ-λε-ος! Άνω-κάτω-τελίτσα, που θα έλεγε και ο Paspartoo!]

Ντάξει, η συζήτηση είναι απλά hilarious, αλλά έχει τύχει να σχολιάζω στο facebook προφίλ μιας συναδέλφου μου, που έχει friends τα bosses και να είμαι στο παρά πέντε να γράψω #@%!@!...... Μα, είναι τραγικό να θες να ξεκατινιαστείς και να μη μπορείς! Όχι το grader, αλλά ούτε το φτυαράκι της παραλίας δε μπορείς να εμφανίσεις! :)
Το χειρότερο είναι ότι πλέον, δε μπορώ να εκφραστώ όπως θα ήθελα και πως ό,τι γράφω, πρέπει να το ξαναδιαβάσω και να το φιλτράρω 4-5 φορές προτού το ποστάρω...
Έτσι, έχω κόψει το Facebook! :P
Κάνω add τον κόσμο & και μετά δεν ξαναμπαίνω στον αιώνα τον άπαντα! Anti-social, but effective!

Αλήθεια, (όσοι παρακολουθείτε!), εσείς τι θα κάνετε αν βρισκόσασταν σε μια από τις 2 παραπάνω θέσεις? (εργοδότη - υπαλλήλου)

Το ορίτζιναλ άρθρο, μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://www.smartplanet.com/business/blog/smart-takes/not-so-smart-friend-boss-whine-about-your-job/182/

HELL, YEΑΗ! It can talk! (...και φτιάχνει και καφέ! :))

2009-07-22T22:13:00.009+03:00

Ε, ναι, διάολε! (που έλεγε και η διαφήμιση της Q!)

To pc μου, μου μιλάει! :) Και μάλιστα, με σκωτσέζικη προφορά! :P

Δεν θυμάμαι, αν το είχα δει live ή αν απλά το είχα ακούσει, όμως θυμόμουν μια κουβέντα με έναν γνωστό μου, τρελό Mac-ά, που με είχε αναφέρει ότι τα Mac σου μιλάνε!

-Και τι σου λένε? τον είχα ρωτήσει

-Τα πάντα! Μέχρι και "Hello master!" απάντησε!

-Μήπως σου λένε και το φλυτζάνι? τον είχα πειράξει

-Αμέ! Άμα γουστάρεις, φτιάχνουν και καφέ! :) ήταν η τελευταία απάντηση του διαλόγου.

Eversince, (αυτή η κουβέντα έγινε πέρσι, περίπου τον καιρό που άρχισα να "ψάχνομαι" με το Linux πάλι), δεν έβγαλα από το μυαλό μου, ότι ο Mac σε λέει "Hello, master" και το linux δεν το κάνει (κακά τα ψέμματα! Όλοι έχουμε το ψώνιο του "master" έμφυτο! :P). No way, no sir! Έχω πει και σε άλλα ποστ μου, ότι είναι unix-based το Mac OS, άρα ΣΤΑΝΤΑΡ τα ίδια και καλύτερα μπορεί να κάνει και το linux! Δε μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου, να μπορεί να το κάνει π.χ. τα Windows & μην μπορεί ο πιγκουϊνάκος! :)

Κάπου βαθιά μέσα στο κεφάλι μου, I held that thought & σκεφτόμουν με ποιον τρόπο άραγε θα μπορούσα να ενεργοποιήσω το utility της φωνής. Εγώ, βέβαια, το πήγα και πιο μακρυά: σε voice command! Δηλαδή, να μπορώ να του δίνω και φωνητικές εντολές (ένα πράμα, σαν τη φωνητική κλήση στα κινητά). Τότε, δεν βρήκα κάτι -ούτε στο κομμάτι του voice command, ούτε στο κομμάτι του voice output. Και το άφησα....

..Μέχρι προχθές! Κάπου μέσα στο μυαλό μου (πάλι), έφαγα ένα φλας με την κουβέντα που είχα τόόόότε με το παλικάρι & με τον περίεργο τρόπο που έχει το μυαλό να συνδυάζει γεγονότα, θυμήθηκα τον "Text Narrator" της Microsoft, ένα utility που αναπτύχθηκε για άτομα με ειδικές ανάγκες. Θεώρησα απίθανο, να μην υπάρχει κάτι αντίστοιχο για linux (αν και να είμαι ειλικρινής, τώρα που γράφω το ποστ και ψάχνω για narrator σε linux, δε βρίσκω κάτι στον γούγλη! :P). Τελικά, πάλι με κάποιον τρόπο που δε θυμάμαι (συγνώμη βρε παιδιά, αλλά το altzheimer βαράει την πόρτα μου! :P) κατέληξα στο espeak! :)

Είναι ένα command-line εργαλειάκι (ergo και παντοδύναμο!) που η δουλειά του είναι να παίρνει το κείμενο και να το κάνει φωνή. Χρησιμοποιεί speech synthesizer για την απόδοση της φωνής, ενώ μπορεί να γίνει εξαγωγή σε .wav ή .ogg αρχείο! Μέσα στις δυνατότητές του, είναι να διαβάσει και από κάποιο αρχείο! Με μια πρόχειρη αναζήτηση, είδα ότι άρχισε να αποκτά και γραφικό περιβάλλον με τις εκδόσεις Gespeak & Kespeak, αλλά δεν το έψαξα εκτενέστερα! Για όσους ενδιαφέρεστε, για ρίξτε μια ματιά εδώ.

Αυτό που μ' ενθουσίασε απίστευτα είναι ότι υποστηρίζει ελληνικά (γιατί κάποια δικά μας παιδιά βοήθησαν στο project -να 'ναι καλά! :)), εκτός από τις υπόλοιπες 36 γλώσσες! Τα ελληνικά, βέβαια, είναι λίγο περίεργα (ξενική προφορά, γαρ!), αλλά κατά τ' άλλα μια χαρά! Μου την έδωσε απίστευτα -για ευνόητους λόγους- η γλώσσα "Macedonian", μια και ως γνωστό, τέτοιο πράγμα δεν υφίσταται -είναι μια σλαβικότατη γλώσσα. Δε νομίζω ότι είχε τα κυριλλικά κατά νου ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν μάθαινε αρχαία Ελληνικά από τον Αριστοτέλη, αλλά τέλος πάντων! Μην το σακατέψω το θέμα....

Η εγκατάσταση (στο Linux Mint, γιατί στο Ubuntu είδα ότι υπήρχε εγκατεστημένο -αλλά πάλι! Με τόσα "sudo apt-get install" που έχω γράψει, πλέον δεν είμαι σίγουρη, αν το έστησα εγώ ή αν υπήρχε natively!) ήταν μάλλον απλή:

sudo apt-get install espeak

Τσακώνει το πακετάκι και τα dependancies (το libespeak που του είναι απαραίτητο) και τα εγκαθιστά!

Αμέσως μετά, μπορείτε να δώσετε την πρώτη σας εντολή:

espeak "Hello World!"

Και το pc σας θα ζωντανέψει! Θα χαιρετήσει τον κόσμο! :)

Όπως κάθε εντολή στο linux, έτσι και αυτή έχει ένα αναλυτικότατο help section που περιέχει τα πάντα!

espeak --help

Και θα σας αναπτύξει όλες τις παραμέτρους που μπορεί να πάρει η εντολή!

Πολύ χρήσιμη μου φάνηκε η -v [όνομα γλώσσας], για να κάνω το pc μου να μιλάει σαν τον Highlander! (Dankan McCloud of the clan McCloud και καλά! :)), ενώ μετά από λίγη ώρα και πειραματισμό βρήκα σε ποιο τέμπο ακούγεται καλύτερα η φωνούλα του pc μου! :)

espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Hello World"

Όπου:

-s 140 = words per minutes - λέξεις ανά λεπτό (επέλεξα τις 140. Η default τιμή είναι 170)

-p 45 = pitch - χροιά ήχου ή συχνότητα (σόρρυ αλλά δε μπορώ να το μεταφράσω ακριβώς! Επέλεξα το 45 με default το 50)

-v en-scottish = voice & language (επέλεξα το en-scottish για τον McCloud που λέγαμε! Για μια πλήρη λίστα, πληκτρολογείστε στη γραμμή εντολών: "espeak --voices" χωρίς τα quotes)

"Hello World" = Το κείμενο που θέλουμε να διαβάζει ο υπολογιστής μας πρέπει να είναι μέσα στα quotes.

Κι επειδή δε μου έφτασε αυτό, έγραψα και το 1ο μου scriptάκι! (Θαυμάστε με! :P)

Όταν ξεκινάει ο υπολογιστής μου και κάνει login, να περιμένει 5 δευτερόλεπτα, και να μου λέει "Hello master Crimson." Να περιμένει άλλα 2 δευτερόλεπτα και να μου ανακοινώνει ότι "Initialising startup sequence" και μετά από 20 δευτερόλεπτα (ότι και καλά κάνει τον έλεγχο! :P), να μ' ενημερώνει ότι "All systems operational":

#!/bin/bash
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Hello Master Crimson"
sleep 2
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Initialising startup sequence"
sleep 20
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Startup sequence completed. All systems operational."

Το έχω σώσει σ' έναν κρυφό φάκελο στο home μου, που λέγεται ".scripts" (αυτό με τον κρυφό φάκελο για τα σκριπτάκια, μου το έμαθε η Fog! :)), με το όνομα "hello.sh". Tο έκανα εκτελέσιμο (λέω παρακάτω πώς) και το πρόσθεσα στο Startup applications (γι' αυτό, ρωτήστε όσοι ενδιαφέρεστε! Κάπου το έχω ξαναπεί και βαριέμαι να το ξαναγράφω!). Σκέφτομαι, να βρω έναν τρόπο να προγραμματίσω διάφορα events, όπως π.χ. όταν ο δίσκος μου είναι critically low σε χώρο, να μου λέει "Could you please dump something? You fed me up!" ή μετά από 2 ώρες uptime, να μου λέει "Please take a break! You look like crap!" και άλλα τέτοια χαριτωμένα!
Ίσως παντελώς άχρηστα, μα πάρα πολύ εφετζίδικα! :P

Και, όχι, τελικά δεν φτιάχνει και καφέ, αλλά δίνει πολύ καλές οδηγίες πώς να φτιάξετε:

(Το παρακάτω scipt το σώζετε κάπου στο home σας, με το όνομα coffe_inst.sh, αλλά να μπορείτε να το τρέξετε εύκολα.
Μην ξεχάσετε να το κάνετε εκτελέσιμο:
α' τρόπος: Δεξί κλικ στο αρχείο -> Properties -> Καρτέλα "Permissions" -> Τσεκάρετε το "Allow executing file as a program"
β' τρόπος: Ανοίγετε μια κονσόλα και πληκτρολογείτε το παρακάτω:)

chmod +x coffe_inst.sh

Και το σκριπτάκι:

#!/bin/bash
espeak -s 140 -p 45 -v el "Παίρνετε ένα ποτήρι, ένα κουταλάκι, το κουτί του καφέ και ζάχαρη"
sleep 10
espeak -s 140 -p 45 -v el "Προσθέτε νερό, περίπου μέχρι το ένα τέταρτο του ποτηριού και ρίχνετε μια κουταλιά καφέ"
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Προσθέτετε τρεις κουταλιές ζάχαρη και χτυπάτε με το μίξερ μέχρι να δημιουργηθεί αφρός"
sleep 10
espeak -s 140 -p 45 -v el "Ρίχνετε γάλα και τρία παγάκια"
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Συμπληρώνετε με νερό μέχρι ο αφρός να φτάσει στο χείλος του ποτηριού."
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Βάζετε ένα καλαμάκι και σερβίρετε."

(έτσι πίνω τον καφέ μου, να ξέρετε! :P)

P.S. Ένα ευχαριστώ στα παιδιά εδώ, γιατί παρά τις δοκιμές, με το δικό τους configuration έγραψα τα scriptάκια! :)

Cairo Dock: Μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή! (part 3)

2009-07-17T22:43:00.019+03:00

Πέρασε κιόλας μια βδομάδα (...και!...) κι επιτέλους κατάφερα κάτι που τελικά ήταν γελοιωδώς απλό!
Να ρυθμίσω το cairo-dock!....

Ακόμα δεν εννοώ να μάθω ότι είναι κανόνας να διαβάζεις το help section μιας εφαρμογής, προτού μπεις στη διαδικασία να της αλλάξεις τα φώτα!... Oh well! Κάποια στιγμή φαντάζομαι, θα το μάθω κι αυτό!

Το cairo dock v2.0.7 έχει ξεπεράσει τα όρια μιας ενδιαφέρουσας εφαρμογής και φτάνει στα όρια της καταπληκτικής! Έχει άπειρες δυνατότητες και πραγματικά έχω εντυπωσιαστεί με όλη τη δουλειά που υπονοείται πίσω από ένα τέτοιο project! Να πω όμως, ότι το site που είναι στα γαλλικά με ξένισε αρκετά, μιας και η συνήθης γλώσσα για διάφορα pc projects είναι τα αγγλικά. Δυσκολεύει μεν τη διαδικασία, τίποτα φοβερό όμως που να μη μπορεί να διορθώσει ένα babelfish!

Είχαμε μείνει στο ότι κατόρθωσα επιτέλους να το εγκαταστήσω το καταραμένο! :D
Αμέσως επόμενο πράγμα ήταν να φτιάξω το background & τους seperators, μιας και όπως θυμάστε από το προηγούμενο screenshot, δεν ήταν τόσο "mac" όσο το ήθελα! Για να καταλάβετε, γιατί είναι σημαντικό να μελετάτε καλά το help και να ψάχνετε όοοοοοοοοολα τα μενού, προτού αρχίσετε τις "αλγεβρικές εξισώσεις στο χώρο", αυτό μου έφαγε μια πλήρη ημέρα, χωρίς τελικά να κατορθώνω να το φέρω εκεί που θέλω! Άλλη μια μέρα, τζάμπα, γιατί δε μπορούσα να καταλάβω πώς δουλεύουν τα subdocks & τα views τους (ένα εκ των οποίων και το απίστευτο parabolic, περί ου ο λόγος και το τζέρτζελο!). Είχα φτάσει σ' ένα σημείο, που ούτε καν τα seperators δε μπορούσα να βάλω, γιατί απλά δεν εμφανίζονταν! Μέσες-άκρες, όπως τα πάντα, και το cairo-dock εμπεριέχει μια μεγάλη δόση trial & error. Όχι όμως τόσο μεγάλη, αν γίνει συστηματική προσέγγιση.

Α. Διαβάστε το @#$@%! help section του προγράμματος, προτού αρχίσετε τις επί μακρώ και ματαίω αναζητήσεις στο γούγλη.
Β. Ανοίξτε όλο το configuration panel και περάστε το ποντίκι σας δίπλα από κάθε παράμετρο. Έχει ένα πολύ καλό tool tip help, που αν έμπαινα στη διαδικασία να τα διαβάζω, θα είχα γλυτώσει πολύ-πολύ χρόνο
Γ. Προτού αρχίσετε τους πειραματισμούς, βεβαιωθείτε ότι δεν έχει κάποιο προεγκατεστημένο θέμα, που να ταιριάζει στις ανάγκες σας, ώστε να μη χρειαστεί να το ξαναστήσετε από το μηδέν!

Τώρα, ας σας πω, πώς προχώρησα εγώ!

1. Πήγα στο αξιολάτρευτο gnome-look.org, όπου αναζήτησα οτιδήποτε είχε σε Cairo dock (ή cairo-dock), μέχρι που μου εμφάνισε αυτό. Ακολουθώντας τις οδηγίες του παλικαριού, το έκανα extract στο ~/.cairo-dock/themes/ & όταν επέλεξα το "Manage Themes", το dock μου ήταν εκεί!

Πέρα από τα ενσωματωμένα πακέτα που υπάρχουν μέσα και δίνουν αρκετά options ακόμα και για τους πιο απαιτητικούς, βρήκα και το δικό μου πακετάκι! :) Με το που το επέλεξα, και πάτησα το apply, τσουπ! Όλα έγιναν ως δια μαγείας & το dock μου πήρε τη μορφή που ήθελα! :) Να αναφέρω ότι τα προεγκατεστημένα πακέτα που προείπα, δεν πρέπει να είναι ακριβώς προεγκατεστημένα, μιας και όταν επέλεγα ένα από αυτά, στην κάτω αριστερή μεριά του παραθύρου, εμφανίζονταν κάποιες ενδείξεις ότι κατέβαζε το preview & το .tar.bz πακέτο. Βέβαια, αυτό το λέω με μια μικρή επιφύλαξη, καθώς δεν έχω γίνει και ο σούπερ ντούπερ χρήστης στη συγκεκριμένη εφαρμογή!.... Πάντως με άρεσε πολύ, που πριν από κάθε θέμα μου ανέφερε αν το είχα τοπικά, στο pc μου (Local), αν υπήρχε διαθέσιμο μέσω του ίντερνετ (Net) & αν είναι κάποιου χρήστη (User).
Κατά τη διάρκεια που επιλέγεις κάποιο προεγκατεστημένο θέμα, μπορείς να επιλέξεις αν θα χρησιμοποιήσει μόνο τα εικονίδια του θέματος (χωρίς να επηρρεάσει την υπόλοιπη συμπεριφορά του dock), ή αν οι launchers & τα subdocks θα ακολουθήσουν τη συμπεριφορά του καινούριου theme.

Ένα άλλο πολύ καλό utility που μου άρεσε (όταν έφτασα στο τέλος του customisation) ήταν ότι μπορούσα να σώσω το θέμα μου σε ένα package, ώστε να μπορώ να το επαναφέρω με συνοπτικές διαδικασίες, σε περίπτωση που, σκαλίζοντας, αλλάξω τα φώτα στο dock! Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να σώσω icons, launchers & dock behavior μαζί ή ακόμα και μόνο επιμέρους στοιχεία!

2. Βέβαια, το τρελό πανηγύρι έγινε όταν προσπαθούσα να δημιουργήσω subdocks και να βάλω το home μου σ' ένα από αυτά, ώστε να έχω τα τσαχπίνικα εφεδάκια του parabolic, του 3D plane, του Carousel, του rainbow ή ακόμα και του simple slide!.... Εκεί πραγματικά έσπασαν τα νεύρα μου, για κάτι που είναι απλό!
Εν τοιαύτη περιπτώση, ας μην σας κουφάνω με όλα τα "μαργαριτάρια" που δοκίμασα, αλλά ας φτάσουμε σε αυτό που πραγματικά δούλεψε!

Για να δημιουργήσετε ένα subdock είτε με το /home σας, είτε επιμέρους subdocks που άλλο θα σας δείχνει τα έγγραφα, άλλο τη μουσική, άλλο τις εικόνες και άλλο τα βίντεο, η διαδικασία είναι η ίδια:

Δεξί κλικ πάνω στη γραμμή του Cairo dock (σ' ένα κενό σημείο) και επιλέγετε το "Add a subdock". Θα σας εμφανίσει το παράθυρο των ιδιοτήτων του, οπότε πηγαίνετε κι συμπληρώνετε τα ακόλουθα στοιχεία:

Πάνω, στο πεδίο "Sub-dock's name:" βάζετε το όνομα με το οποίο θέλετε να εμφανίζεται στο dock, π.χ. My Applications. Στο επόμενο πεδίο "Image's name or path" επιλέγετε το εικονίδιο που θα εμφανίζεται πάνω στο dock. Τα συνήθη εικονίδια βρίσκονται στο path /usr/share/icons όμως τα εικονίδια που ήθελα να χρησιμοποιήσω εγώ βρίσκονται στο /home/[crimson]/.icons/Mac4Lin_Icons_v1.0_RC/ directory (όπου "crimson" το username μου). Αν το αφήσετε κενό, τότε θα χρησιμοποιηθεί ένα αγγλικό ερωτηματικό σαν εικονίδιο.
Τσεκάροντας το "Extra parameters" σας επιτρέπει να ορίσετε το σημείο (με τη χρήση μιας αριθμητικής τιμής) στο οποίο θα βρίσκεται το subdock πάνω στο cairo (πόσο αριστερά ή δεξιά θα είναι), αν θα είναι προσαρτημένο στο maindock, αν θα είναι ανεξάρτητο στο χώρο της επιφάνειας εργασίας σας ή να θα προσαρτηθεί σε κάποιο άλλο subdock που προϋπάρχει:

Για παράδειγμα με βάση την παραπάνω φωτό, εγώ έχω το maindock (όπως λέγεται το cairo-dock που είναι στο κάτω μέρος της οθόνης μου!), το "Home" subdock, το "Switcher" subdock & το "My Applications" subdock. Αν ήθελα, θα μπορούσα να δημιουργήσω ένα subdock (με τις δικές του ανεξάρτητες ιδιότητες και το δικό του τρόπο προβολής: parabolic, carousel κλπ), που θα του όριζα να πάει και να "κάτσει" στο "Home" subdock. (Subdock μέσα σε subdock!)

Τέλος, (φτάνουμε στο επιθυμητό σημείο!!!), ο τρόπος προβολής του αναπτύγματος του subdock! Εδώ είναι που μπορούμε να προσομοιώσουμε το stack effect του αξιαγάπητου Mac OS X, επιλέγοντας τον τρόπο parabolic.

Στο κουμπάκι "Preferences" ακριβώς δίπλα, μας πηγαίνει στις γενικές ρυθμίσεις του parabolic, τις οποίες μπορούμε να πειράξουμε μέχρι να φέρουμε το dock εκεί που θέλουμε! Ένα από τα σημεία που μου άρεσαν απίστευτα, είναι ότι μπορώ να πειράξω κάποια τιμή, χωρίς να είμαι με το gedit ανοιχτό και να σημειώνω ό,τι είχα πριν κάνω τις αλλαγές, γιατί έχει ένα κουμπάκι (το "X") δεξιά σε κάθε τιμή, που επαναφέρει τα προεπιλεγμένα στοιχεία! :)

Μόλις ολοκληρώσω τις ρυθμίσεις και πατήσω το ΟΚ, εμφανίζεται στο dock μου το καινούριο εικονίδιο που περιέχει το subdock! Αν τελικά δε μου αρέσει η θέση του στο dock, μπορώ πάντα να "τσακώσω" το εικονίδιο με αριστερό κλικ και να το σύρω στο επιθυμητό σημείο. Αντίστοιχα, μπορώ να το στείλω κι έξω από το dock, όπου θα εξαφανιστεί με ένα "πουφ" κι ένα συννεφάκι, όπως ακριβώς γίνεται και με το dock του OS X! Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια, να μην έχω κλειδωμένα τα icons πάνω στο dock.

Για να μπορέσω να πετάξω συντομεύσεις μέσα στο subdock, απλά χρησιμοποιώ το good, old, drag 'n' drop! "Σέρνω" εικονίδια εφαρμογών από το μενού, από την επιφάνεια εργασίας μου, από το φάκελο /usr/share/applications ή ακόμα μπορώ να δημιουργήσω έναν δικό μου launcher που ν' ανοίγει κάποια εφαρμογή! Μπορώ να πετάξω ακόμα και φακέλους μέσα, όπου μου δίνει 2 επιλογές: Η μια είναι να παρακολουθεί τους φακέλους και να τους αναπτύσσει σε άλλο subdock με τα περιεχόμενά τους (δηλαδή, σέρνοντας τους φακέλους προς το αρχικό subdock, δεν τους κάνουμε εκκινητές -launchers-, αλλά subdocks, με αποτέλεσμα να μπορούν να εμφανίζονται τα περιεχόμενα, όπως λοιποί υποφάκελοι και αρχεία). Η δεύτερη επιλογή είναι να μη παρακολουθεί τους φακέλους, οπότε στην ουσία δημιουργεί εκκινητές κι έτσι, όταν θα κάνουμε κλικ πάνω τους, θα μας ανοίξει το γνωστό παραθυράκι του file explorer που χρησιμοποιούμε -στη δική μου περίπτωση του nautilus- με τα περιεχόμενα του εκκινητή-φακέλου.

Εξίσου ενδιαφέροντα είναι τα και τα accessories / plugins που έχει η εφαρμογή! Κοντολογίς, αξίζει τον κόπο, να επενδύσετε λίγο χρόνο πάνω της (έστω, κι αν σας σπάσει τα νεύρα!).... Να αναφέρω ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η τρέχουσα έκδοση είναι 2.0.8, την οποία εγκατέστησα το πρωί πα-νεύ-κο-λα στο Linux Mint Gloria & εξίσου άνετα το βράδυ, μου την κατέβασε ο update manager στο Ubuntu! (ναι, άργησα τόσο πολύ να τελειώσω το tutorial, που πρόλαβε και βγήκε καινούρια έκδοση! :P)

Και μερικά screenshots από το dock μου, όπως είναι τώρα (γιατί σε κανά μήνα θα το αλλάξω στάνταρ!)

Cairo Dock: Μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή! (part 2)

2009-07-07T23:02:00.005+03:00

.....Πραγματικά μετά από 2 ώρες και 34 λεπτά πειραματισμών, αρχίζω κάπου να φτάνω....
Καταρχήν τα stacks και τα καταπληκτικά εφεδάκια που λέγαμε, δεν πρόκειται να παίξουν με την έκδοση 1.6.3 του Cairo Dock, (έτσι όπως την είχα στημένη) στον αιώνα τον άπαντα...

Σύμφωνα με έναν οδηγό που βρήκα, τα stacks λειτουργούν με μια λειτουργία που λέγεται 'parabolic'...

Θεό το έκανα το δικό μου, parabolic: τσουκ!!......

Έψαξα στο synaptic και είδα ότι είχα όλα τα packages που αφορούν το Cairo Dock....
Καλού-κακού έριξα κι ένα ldd σ' ένα τερματικό:

[CODE]
>crimson@daredevil:~$ ldd /usr/bin/cairo-dock
linux-vdso.so.1 => (0x00007fff759ff000)
libXtst.so.6 => /usr/lib/libXtst.so.6 (0x00007f406d4e2000)
libXcomposite.so.1 => /usr/lib/libXcomposite.so.1 (0x00007f406d2df000)
libXfixes.so.3 => /usr/lib/libXfixes.so.3 (0x00007f406d0da000)
libXinerama.so.1 => /usr/lib/libXinerama.so.1 (0x00007f406ced8000)
libcrypt.so.1 => /lib/libcrypt.so.1 (0x00007f406cca0000)
libgthread-2.0.so.0 => /usr/lib/libgthread-2.0.so.0 (0x00007f406ca9b000)
librt.so.1 => /lib/librt.so.1 (0x00007f406c893000)
librsvg-2.so.2 => /usr/lib/librsvg-2.so.2 (0x00007f406c65c000)
libdbus-glib-1.so.2 => /usr/lib/libdbus-glib-1.so.2 (0x00007f406c43a000)
libdbus-1.so.3 => /lib/libdbus-1.so.3 (0x00007f406c1fd000)
libxml2.so.2 => /usr/lib/libxml2.so.2 (0x00007f406bea0000)
libpng12.so.0 => /usr/lib/libpng12.so.0 (0x00007f406b819000)
libpixman-1.so.0 => /usr/lib/libpixman-1.so.0 (0x00007f406b5d4000)
libGLU.so.1 => /usr/lib/libGLU.so.1 (0x00007f406b362000)
libGL.so.1 => /usr/lib/libGL.so.1 (0x00007f406d713000)
libXmu.so.6 => /usr/lib/libXmu.so.6 (0x00007f406b149000)
libXt.so.6 => /usr/lib/libXt.so.6 (0x00007f406aee3000)
libSM.so.6 => /usr/lib/libSM.so.6 (0x00007f406acda000)
libICE.so.6 => /usr/lib/libICE.so.6 (0x00007f406aabf000)
libgtk-x11-2.0.so.0 => /usr/lib/libgtk-x11-2.0.so.0 (0x00007f406a4c3000)
libpangox-1.0.so.0 => /usr/lib/libpangox-1.0.so.0 (0x00007f406a2b6000)
libgdk-x11-2.0.so.0 => /usr/lib/libgdk-x11-2.0.so.0 (0x00007f406a014000)
libatk-1.0.so.0 => /usr/lib/libatk-1.0.so.0 (0x00007f4069df4000)
libpangoft2-1.0.so.0 => /usr/lib/libpangoft2-1.0.so.0 (0x00007f4069bc6000)
libgdk_pixbuf-2.0.so.0 => /usr/lib/libgdk_pixbuf-2.0.so.0 (0x00007f40699aa000)
libm.so.6 => /lib/libm.so.6 (0x00007f4069725000)
libpangocairo-1.0.so.0 => /usr/lib/libpangocairo-1.0.so.0 (0x00007f4069519000)
libgio-2.0.so.0 => /usr/lib/libgio-2.0.so.0 (0x00007f406929c000)
libcairo.so.2 => /usr/lib/libcairo.so.2 (0x00007f4069019000)
[/CODE]

Οκ, οκ.... Όλα φαίνονταν οκ... Parabolic όμως τίποτα!

Και λέω με το φτωχό μου μυαλό: "Βρε, θες να παίζει κάτι με την καινούρια έκδοση (που είναι η 2.0.7, παρακαλώ!) και 'γω να έχω το πρόγραμμα από τον καιρό που είναι οι λάσπες???"
Απεγκατέστησα τη φτωχή 1.6.3, βάζοντας πλώρη για καινούριες "περιπέτειες"

Και ξεκίνησα τη linuxεια να εγκαταστήσω την καινούρια έκδοση από το BerliOS
(όπως λέει και στο site του cairo: It is easy as well but you will have to install new version manually)

Ναι... καλά... Bullshit! ΜΗΝ το δοκιμάσετε, εκτός κι αν είστε πολύ εξοικειωμένοι... Αν δεν είστε, οπλιστείτε με άπειρη υπομονή, γιατί τα πράγματα θα γίνουν σκατά και από τις 2,5 ώρες που θα έχετε uptime, τις 4 θα ψάχνετε να βρείτε γιατί δεν παίζει το γ!@$#!μένο..... (μες στα νεύρα!)...

Τα εγκατέστησα όλα και ήμουν έτοιμη να το εκκινήσω... Αμ, τι το 'θελα... Να μην παίζει το καταραμένο?!.... Τίποτα?!.... Ανοίγω ένα terminal και δοκιμάζω:

[CODE]
>crimson@daredevil:~$ cairo-dock -ο
[/CODE]

Για να μου απαντήσει το καταπληκτικό:
"cairo-dock: error while loading shared libraries: libgtkglext-x11-1.0.so.0: cannot open shared object file: No such file or directory"

Ξαναδοκιμάζω:

[CODE]
crimson@daredevil:~$ cairo-dock -c
cairo-dock: error while loading shared libraries: libgtkglext-x11-1.0.so.0: cannot open shared object file: No such file or directory
[/CODE]

Περιττό να πω ότι άρχισα τα "sudo apt-get install libgtkglext-x11-1.0.so.0" ή "sudo apt-get install libgtk" πατώντας το για να μου συμπληρώσει το lib... Τίποτα! Σα να μην υπήρχε αυτό το αρχείο!
Μετά από αρκετή αναζήτηση στο net, βρήκα κάτι σχετικό, χωρίς όμως κανείς να έχει τη λύση....

Ξήλωμα και ξαναστήσιμο, κανά δυο φορές, μέχρι που επιτέλους κάποιο link με πήγε εδώ: (μη με ρωτήσετε πώς, ούτε εγώ θυμάμαι τί έχω ψάξει!.....)

Ακολουθώντας τις οδηγίες και (προαιρετικά) ενεργοποιώντας τα extra visual effects από το System -> Preferences -> Appearance (είχα τα normal), το dock έπαιξε!!!
Hurray!!!

Άλλαξα και την εντολή στο Startup σε "cairo-dock -o" και δουλεύει ρολόι, με το καινούριο layout του configuration, που θυμίζει πολύ αυτόν του Compiz!.....

Ηθικό δίδαγμα: Θέλετε να στήσετε ή ν' αναβαθμίσετε κάτι? Save yourselves the trouble και ψάξτε κατευθείαν στο help του Ubuntu... Θα γλυτώσετε άπειρες ώρες ψάξιμο!!!

[...συνεχίζεται...]

Cairo Dock: Μια ενδιαφέρουσα εφαρμογή! (part 1)

2009-07-07T17:01:00.009+03:00

Από τότε που έστησα το πρώτο μου dock στα Windows (Object Dock – Stardock) και που τώρα είναι έτσι:

Ανακάλυψα, ότι δε μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό το utility! Όταν λοιπόν πέρασα στο linux, το πρώτο πράγμα που θέλησα εκτός από X11, ήταν κι ένα dock. Η απορία μου ήταν αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο! Το φιλοσόφησα και είπα ότι το Linux είναι το πιο παραμετροποιήσιμο λειτουργικό στον κόσμο – είναι δυνατόν να υπάρχει για Windows & να μην υπάρχει για Linux?!

Ψάξε-ψάξε στο Γούγλη και με κάτι περίεργα keywords, έφτασα στα 2 δημοφιλέστερα αποτελέσματα: Το AWN & το Cairo Dock. Σαφώς και υπάρχουν κι άλλα «καλούδια», όμως αυτά τα 2 προσομοίωναν με το καλύτερο δυνατό τρόπο το Mac Dock του OS X. Πρώτη μου προτίμηση, κατόπιν διαβάσματος διάφορων συγκριτικών ήταν το Cairo Dock, μέχρι που πήγα στην ιστοσελίδα του….. για να ανακαλύψω ότι αν δεν ξέρεις γαλλικά, δεν πρόκειται να βγάλεις άκρη (μικρή εξαίρεση το Wiki section)....

Όντας εντελώς n00b, ακόμα και με το Wiki δε μπόρεσα να βγάλω άκρη, ενώ η υποστήριξη στα διάφορα ubunto-fora απευθυνόταν σε πιο advanced χρήστες! Τόσο χάλια ήταν τα πράγματα, που αν και το βρήκα μέσα στα repos, αν και το εγκατέστησα, δεν ξέρω τι έκανα, αλλά δε το βρήκα ποτέ! :) Παιδί για υιοθεσία! :)

Τεσπά, μην πλατιάζω, είδα κι απόειδα και τελικά εγκατέστησα το AWN (Avant Window Navigator). Αρκετά καλό, αλλά σε σχέση με αυτά που διάβαζα για το Cairo Dock, ήταν «λίγο»! Ούτε ωραία μπαρμπαδάκια είχε (widgets), ούτε ήταν τόσο εύκολο να προσθέσεις launchers στη θέση που τους ήθελες! Ορισμένα plugins, όπως thumbnail του album που έπαιζε το Rhythmbox σ’ ελαχιστοποιήμενη μορφή, απλά δεν έπαιξαν ποτέ ! Στάνταρ, κάτι δε ρύθμιζα εγώ σωστά, αλλά από ένα σημείο και μετά, δε μπορούσα άλλο το ψάξιμο…. Παρ’ όλα αυτά, το καλύτερο κομμάτι, ήταν το stack effect για τo home μου & για τα downloads μου, που έπαιξε και μάλιστα πανέμορφα! Ένα glitch που επίσης δεν έχω καταλάβει πού οφείλεται, ήταν ότι κατά καιρούς, «έσκαγε» το stack με τα downloads και τα πράγματα (εικόνες, mp3, pdf) που πετούσα στο εν λόγω κουτί… Τίποτα σοβαρό, μιας και μπορούσα να το ξαναστήσω σχετικά εύκολα…Το κακό ήταν όμως, ότι έπρεπε να "ξηλώσω" και να "ξαναστήσω" το αμέσως επόμενο stack που είχε το /home μου....

Τώρα που είμαι λίιιιιγο πιο advanced, είπα να ξαναδώσω άλλη μια ευκαιρία στο cairo dock... Έτσι, λοιπόν, πήγα και το εγκατέστησα μέσα από τα repositories του Jaunty & το δοκίμασα! Πιο "τσαχπίνικο" σε "εφεδάκια" σε σχέση με το AWN, αλλά και πιο πολύπλοκο στην παραμετροποίησή του. Currently, είμαι στη φάση που το έφερα με τις συντομεύσεις που θέλω & προσπαθώ να τοποθετήσω τα subdocks & τα stacks! Και λέω προσπαθώ, γιατί απ' ότι φαίνεται, κάτι πάλι δεν έχω κάνει σωστά (ίσως δεν έχω τα απαραίτητα libs)....

Anyway, το desktop μου τώρα, είναι κάπως έτσι:

...και currently ασχολούμαι με τα subdocks & το stack effect!

[συνεχίζεται....]

Μια βουτιά στο παρελθόν....

2009-07-05T21:31:00.003+03:00

Ξέθαβα τις φωτογραφίες μου, καθώς ήθελα να ανεβάσω "καλούδια" στο picasa...

Εντυπωσιάστηκα, με την πάροδο του χρόνου.... Ποτέ δεν κοιτάω τις φωτογραφίες που τραβάω, ακόμα λιγότερο αν είμαι κι εγώ μέσα σ' αυτές!

Παρ' όλα αυτά, μολονότι ο καιρός περνάει κι εγώ σοβαρεύομαι (λέμε τώρα), έκανα μια βουτιά στο παρελθόν και προσπάθησα να ξεθάψω όσες περισσότερες ψηφιακές φωτός είχα! Έχασα πολλές με το μπαμ, που είχε κάνει ο παλιός μου σκληρός, φωτογραφίες που ακόμα τις κλαίω, αλλά τι να κάνουμε! Shit happens! Νίκησα τα συναισθήματά μου, παρέβλεψα το γεγονός των προσφάτων γενεθλίων μου και ανακάλυψα, ότι δε μεγαλώνω, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν ωριμάζω, όμως -όπως όλοι & όλα- αλλάζω!

Έβλεπα την αφεντιά μου:

και ανακάλυψα ότι δεν έχω αλλάξει καθόλου! Εξακολουθώ ν' ασχολούμαι με την ιστιοπλοία & τη θάλασσα (τώρα πια, σαν εκπαιδευτής κυβερνήτης!)... Εξακολουθώ να πηγαίνω για ορειβασία και αναρρίχηση, όποτε και όταν προλαβαίνω! Σχεδιάζω να πεταχτώ μια βολτούλα σε Χορτιάτη (που τον ξέρω σαν την τσέπη μου!) ή κανένα Όλυμπο (όπως παλιά!) και να τραβήξω καμιά φωτό με το καινούριο μου παιχνιδάκι! Μόλις με το καλό αποκατασταθεί και το σακατεμένο μου δεξί γόνατο, με περιμένει η μαύρη ζώνη στο Tae Kwon Do & η κόκκινη μισή στο hapkido! Αν με αξιώσει ο Θεός, θα πάρουμε μαύρη ζώνη στο hapkido μαζί με την partner μου -ίσως το καλύτερο ζευγάρι επιδείξεων των θηλυκών Jet Lee! Την περίμενα, με περίμενε & ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε μαζί το υπέροχο ταξίδι μας προς τις πολεμικές τέχνες! Θα συνεχίσω το Brazilian Jiu-Jitsu & θα ασχοληθώ πιο συστηματικά με το Muay Thai! :D

Τελικά, ξέρετε κάτι? :D
Μεγαλώνουμε, αλλά δε γερνάμε! Αλλάζουμε, αλλά μένουμε οι ίδιοι! Kinda fun, ain't it?! :D

***Εξαιρετικά αφιερωμένο, σ' έναν καταπληκτικό άνθρωπο που είναι κοντά μου στις δύσκολες στιγμές διακριτικά, όπως πρέπει να είναι ένας φίλος & που δε μ' αφήνει να μεγαλώσω, αλλά με έμαθε να είμαι ένας Peter Pan! Thanks, part! Αυτό, για σένα! :)***

Utube Ripper: Πώς να κατεβάσετε και να μετατρέψετε videos από το Youtube!

2009-06-15T20:49:00.001+03:00

Πάλευα εδώ και αρκετές μέρες να βρω μια εφαρμοφή που να μπορεί να κατεβάζει βιντεάκια από το youtube και να τα κάνει convert σε άλλα φορμά βίντεο ή και μόνο ήχου (μιας και έχω βρει αρκετά σπάνια τραγουδάκια, μόνο στο γιουτιούμπι!)....

Μου έσπασε τα νεύρα ομολογουμένως ότι όλες οι εφαρμογές που έβρισκα έτρεχαν μόνο σε Windows (για τ' όνομα του Τουτατή!!!). To Wine δυστυχώς δε με έβγαλε ασπροπρόσωπη κυρίως λόγω κάποιων dll των προγραμμάτων που, λόγω δομής του Linux, δεν είχαν που να πάνε και κυκλοφορούσαν αδέσποτα!....

Μέχρι που έπεσε στην αντίληψή μου, συμπτωματικά, σε κάποιο από τα blogs που παρακολουθώ ένα σχετικά παλιό άρθρο για το Utube Ripper!...

Α!... Μιλάμε για ένα εξαιρετικά απλό και εύχρηστο application, που με έκανε να φουσκώσω από καμάρι για τα Linux (λες και το 'γραψα εγώ, ένα πράμα!) :D

1. Εγκατάσταση του Utube Ripper:

Πρώτα, κατεβάζετε το deb πακέτο και το σώζετε κάπου όπου θα μπορείτε να το βρείτε εύκολα: στην επιφάνεια εργασίας σας ή στο /home φάκελό σας. Για όσους είστε στο 32bito, lucky you! Απλά το εγκαθιστάτε με τον package manager & όλα οκ. Για τους υπόλοιπους που είμαστε στο AMD64 architecture, εγκαθιστάτε με την παρακάτω εντολή (χωρίς τα quotes):

"sudo dpkg -i --force-architecture utube_1.7-1_i386.gtk.deb"

Παρεπιπτόντως, χρειάζονται κάποια έξτρα καλούδια - δείτε εδώ.
***Στην περίπτωση που δε σας κάνει ripping το flv σε mp3 (όπως έκανε σε μένα στην αρχή - μου δημιουργούσε μεν το mp3 αρχείο, αλλά με 0ΚΒ), τότε οπωσδήποτε διαβάστε αυτό. Έλυσα το πρόβλημά μου εγκαθιστώντας τα ubuntu-restricted-extras. Να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν ξέρω αν θα την έβγαζα "καθαρή" εγκαθιστώντας μόνο τα "unstripped" libraries, αλλά το πρόβλημα το έλυσα, one way or another!***

Με το πέρας της εγκατάστασης, θα βρείτε το πρόγραμμα στο μενού Applications-> Internet-> Utube ripper.

2. Λειτουργία:

Η λειτουργία του είναι μάλλον απλή, όπως φαίνεται και στο screenshot:

Από την ιστοσελίδα του youtube, βρίσκετε το link του κομματιού που σας ενδιαφέρει. Π.χ. για το παράδειγμά μας, ας επιλέξω αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=w2xrInkRT_w, το οποίο κάνω και paste στο πεδίο "Utube Video URL" και πατάω το κουμπάκι "Download". Επειδή εννοείται ότι ασχολούμαι και με άλλα πράγματα ταυτόχρονα, τσεκάρω το τετράγωνο "Play a sound when download is complete". Στις ελάχιστες περιπτώσεις που περιμένω το download, παρατηρώ τα εξής: Στο πεδίο Console, το μήνυμα: "Please wait! download in progress...", ενώ κάτω από το logo uTube ripper περνάει ο τίτλος του video (το οποίο μου υπενθυμίζει και τι κατεβάζω!)....

Με την ολοκλήρωση του κατεβάσματος, στο πεδίο "Console" παίρνω το εξής μήνυμα: "Download complete! your video is in ~/.utube".

Στη μέση περίπου του παραθύρου, είναι το κομμάτι που λέμε στο πρόγραμμα σε ΤΙ θέλουμε να μετατρέψει το .flv αρχειάκι που κατεβάσαμε και πού βρίσκεται!

Το πρόγραμμα κατά την εγκατάσταση δημιουργεί ένα κρυφό φάκελο (.utube) στο οποίο αποθηκεύει το .flv αρχείο, μέσα στο home φακελάκι σας! Εκεί, θα αποθηκευτεί και το αρχείο που θα προκύψει από τη μετατροπή. ***ΠΡΟΣΟΧΗ! Αφού ολοκληρώσετε τη μετατροπή, να μεταφέρετε το νέο αρχείο σε μια οποιαδήποτε άλλη θέση μέσα στο home σας, γιατί στην επόμενη μετατροπή, θα γίνει overwrite (ακόμα κι αν το νέο βίντεο θέλετε να το μετατρέψετε σε άλλο φορμά!)***

Στις επιλογές μου θα δείτε ότι έχω τσεκάρει το "Rip audio only" ενώ μια βόλτα στα settings, θα δείξουν ότι, αν και μικρό, το προγραμματάκι είναι παντοδύναμο και δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα αντίστοιχα windows-based:

Αυτό σημαίνει ότι εκτός από rip, μπορώ να το μετατρέψω και σε άλλο forma βίντεο (mpeg & avi).

Μπράβο στα παιδιά που ασχολήθηκαν και μας έδωσαν ένα τόσο εύχρηστο, όμορφο και σταθερό πρόγραμμα!

AAaaaa!!! Πάρτε bonus και το τραγουδάκι! Είναι από τα αγαπημένα μου: Within Temptation - Jillian (I'd give my heart):

In the end....

2009-06-14T18:12:00.003+03:00

Μ' έχει πιάσει κάτι περίεργο αυτόν τον καιρό....

Τόσα πράγματα να πω & όμως, καμιά διάθεση να γράψω... Τις προάλλες άκουγα το Hybrid Theory γυρνώντας από τη δουλειά... Νομίζω ότι οι Linkin Park, τα λένε καλύτερα από μένα:

It starts with one thing
I don't know why
It doesn't even matter how hard you try
keep that in mind
I designed this rhyme
To explain in due time
All I know
Time is a valuable thing
Watch it fly by as the pendulum swings
Watch it count down to the end of the day
The clock ticks life away
It's so unreal
Didn't look out below
Watch the time go right out the window
Trying to hold on, but didn't even know
Wasted it all just to watch you go
I kept everything inside
and even though I tried,
it all fell apart
What it meant to me
will eventually
be a memory
of a time when

I tried so hard

And got so far

But in the end

It doesn't even matter

I had to fall

To lose it all

But in the end

It doesn't even matter

One thing, I don't know why
It doesn' t even matter how hard you try, keep that in mind
I designed this rhyme, to explain in due time
I tried so hard
In spite of the way you were mocking me
Acting like I was part of your property
Remembering all the times you fought with me
I'm surprised it got so (far)
Things aren't the way they were before
You wouldn't even recognize me anymore
Not that you knew me back then
But it all comes back to me (in the end)
You kept everything inside and even though I tried, it all fell apart
What it meant to me will eventually be a memory of a time when I

I tried so hard
And got so far
But in the end
It doesn't even matter
I had to fall
To lose it all
But in the end
It doesn't even matter

I 've put my trust in you
Pushed as far as I can go
And for all this
There's only one thing you should know (2x)

I tried so hard

And got so far

But in the end

It doesn't even matter

I had to fall

To lose it all

But in the end

It doesn't even matter ...........

"Να δεις τι σου 'χω για μετά...."

2009-06-07T23:35:00.004+03:00

Είναι μια περίεργη ώρα και ακροβατώ μεταξύ του browser μου και του συνεχούς ζάπιγνκ στην τι-βι, μέχρι να με πάρει ο ύπνος (μιας και αύριο δουλεύω -και είμαι μες στα νεύρα!)....

Και όπως οι περισσότεροι, έτσι κι εγώ τα έχω πάρει κρανιοεγκεφαλικά με αυτό το πανηγύρι που έχει στηθεί ένεκα των ευροεκλογών.... Αλήθεια, ποιος τους είπε ότι μας ενδιαφέρει ποιο κόμμα θα βγει? Για εμάς, τι πρόκειται να αλλάξει ΟΠΟΙΟ κόμμα και αν βγει???

Δεν μ' αρέσει η πολιτική. Πολύ πριν μου δωθεί το δικαίωμα ψήφου, απαξιούσα όλους αυτούς τους "παλιάτσους" που βγαίνουν κάθε τρεις και λίγο στα κανάλια και προβαίνουν σε δηλώσεις εκ του ασφαλούς (από όλες τις απόψεις), που καταδυναστεύουν τον κοσμάκη....

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή (κάπου στη δεκαετία του '80), όπου έβγαινα μαζί με τους γονείς μου και με τις σημαίες των κομμάτων να αλλαλάξουμε κι εμείς μαζί με τους υπόλοιπους, που πίστευαν σε ένα καλύτερο αύριο και νόμιζαν ότι ο εκάστοτε αρχηγός κόμματος ζούσε με το δικό τους νταλγκά.... Πολύ γρήγορα απογοητεύτηκα, γιατί από αυτά που καταλάβαινα (και δυστυχώς, αν και παιδί καταλάβαινα υπερβολικά πολλά), τίποτα δεν έβλεπα να γίνεται.... Λόγια, λόγια, λόγια και μόνο λόγια... Ρουσφέτια, καβάτζες, "τράμπες", η "κουτάλα" της εξουσίας (του τότε αείμνηστου Χάρρυ Κλυν, που όμως έμελλε να ξεπουληθεί κι αυτός στον κλάδο της πολιτικής που χλεύαζε) και διάφορα πλαστά όνειρα....

Σήμερα πήγα και ψήφισα, όχι γιατί είχα καμία διάθεση να πάω, αλλά γιατί δε θέλω με την αποχή μου να έχω συμμετοχή σε αυτό το χάος. Θέλω να λέω με το κεφάλι μου ψηλά, ότι πήγα και δε χάρισα την ψήφο μου στα μεγάλα κόμματα, ούτε τη χαράμισα με ένα άκυρο ή λευκό που δεν ξέρω στην τελική που πηγαίνει.... Θα μου πείτε ότι είναι ήσσονος σημασίας, μιας και ούτως ή άλλως, τα πράγματα είναι λίγο πολύ στημένα... Θα ήμουν ακόμα περισσότερο αδαής αν πίστευα το αντίθετο...

Πολλές φορές, δε μπορώ να πιστέψω ότι η χώρα μας είναι η πατρίδα της δημοκρατίας....

Το blog δεν είναι πολιτικό (και ούτε επιθυμώ να γίνει), απλά σε κάθε (προ-)εκλογική περίοδο, δε παύει να γυρνάει στο μυαλό μου το παρακάτω τραγούδι:

Cli Tips & tricks!

2009-06-01T21:07:00.004+03:00

Καλό μήνα! :D

Τον τελευταίο καιρό, γλυκοκοιτάζω με πεταριστά βλέφαρα πάλι το Cli! Έτυχε κι έπεσα σ' ένα φοβερό αρθράκι, που δόξα τω Θεώ, μου έμαθε κανά δυο πράγματα! Έτσι, με τη σειρά μου, τα μοιράζομαι κι εγώ με όσους δεν τα ξέρουν, αλλά τα θυμίζω και σε όσους τα ξέρουν!

Όλες οι παρακάτω εντολές, εκτελούνται σε κονσόλα τερματικού!

1. The great "HISTORY"!!!

***user@ubuntu:>history
Με αυτήν την εντολή, μπορείτε να δείτε όοοοοοοολο το ιστορικό εντολών σας στην κονσόλα, με την προοπτική ότι δεν το έχετε καθαρίσει (και είστε "βρωμύλοι" σαν κι εμένα! :P)

Στην περίπτωση που έχετε μεγάλο αριθμό αποθηκευμένων εντολών, τότε ένα:
***user@ubuntu:>history |more
θα σας βοηθήσει περισσότερο, καθώς θα σταματάει από σελίδα σε σελίδα!

Αν θέλω να ψάξει στο ιστορικό μου και να μου εμφανίσει όλες τις εντολές που περιέχουν κάποια λέξη-κλειδί, τότε δεν έχω παρά να πω:
***user@ubuntu:>history|grep sudo (προσοχή! Μεταξύ history, | & grep, ΔΕ μεσολαβεί ΚΕΝΟ!)

Εδώ ψάχνει και μου εμφανίζει από όλο το ιστορικό, ΜΟΝΟ τις εντολές που έχουν μέσα τη λέξη "sudo"! Cool?! :-)

Μέσα στο ιστορικό, εμφανίζει όλες τις εντολές που έχετε δώσει, με όλες τις παραμέτρους, ακριβώς όπως όταν τις πληκτρολογήσατε! Μπροστά από τις εντολές προηγείται ένα νούμερο.
Π.χ.:

Έστω λοιπόν ότι θέλω να τρέξω ξανά την εντολή "dbus-send --type.... φτου-και-βγαίνω!".... Θα κάτσω να την ξαναγράψω?
Όχι!
Θα παλέψω με το copy-paste?
Όχι!
Θα γράψω σε γραμμή εντολών:

***user@ubuntu:>!370

Γράφοντας το θαυμαστικό και τον αριθμό της αύξουσας σειράς στην οποία βρίσκεται η εντολή, τότε το πανέξυπνο κέλυφος καταλαβαίνει ότι θέλουμε να ξανατρέξουμε την εντολή! :)

2. Alias!

Πρώτη φορά που διάβασα πρακτικά για το alias, ήταν εδώ (άλλωστε έτσι έγινα fan και του συγκεκριμένου blog! :-))...

Πέρα από αυτά που λέει η Fog, να προσθέσω και τη δική μου εκδοχή του ls, που με βοηθάει απίστευτα να καταλαβαίνω τι μου γίνεται. Έτσι, μέσα στο .bashrc αρχείο μου, θα βρείτε και την παρακάτω εντολή:

#Alias for ls, as I prefer it.
alias ls = "ls -la --color=always --classify"

Αν για κάποιο λόγο, θέλω να τρέξω την ls χωρίς τις παραμέτρους που έθεσα στο alias, τότε δεν έχω παρά να τρέξω:

***user@ubuntu:> \ls

και η εντολή τρέχει όπως είναι κανονικά, χωρίς τις παραμέτρους που έβαλα στο alias! :-)

Feel free να μοιραστείτε ό,τι βοηθάει κι εσάς! Όσο ζω, μαθαίνω! :-)

P.S. Είναι η πρώτη φορά που δεν ξαναδιαβάζω τι γράφω γιατί νυστάζω! Spare me, pls, with mocking! :P :D

Θέλετε "μηλαράκι"? Φάτε το στο Αμέρικα καλύτερα!...

2009-05-28T20:30:00.005+03:00

Ο τίτλος εσωκλείει ένα παράπονο από τα τρίσβαθα της ψυχής μου!!!

Μπορεί στο US ένα "μήλο" την ημέρα, τον γιατρό να κάνει πέρα, αλλά στην Ελλάδα, σίγουρα θα κάνει πέρα.... το πορτοφόλι σας!!!

Μέχρι τώρα, θαρρώ πώς όλοι (μα, όλοι!) θα έχετε καταλάβει πόσο θέλω ένα mac! Τόσο, που στο τέλος, θα βρεθεί κάποιος χριστιανός που θα μου το ταϊσει!...
Όμως, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή, πραγματικά νομίζω ότι μπορώ να φωνάζω από το blog μου, ΠΟΣΟ ΘΕΛΩ ΕΝΑ MAC! (ναι, αυτό λέγεται κατάχρηση εξουσίας! :P)

Εν τοιαύτη περιπτώση, κοίταζα τις τιμές και ξερογλυφόμουν, όπως γίνεται σ' αυτές τις περιπτώσεις... Ξεκίνησα από το site της Apple, για να καταλήξω στο ελληνικό apple store, που το έχει η αντιπροσωπεία της Apple στην Ελλάδα, η εταιρία Rainbow.

Μπορώ να πω ότι είναι μια εξαιρετική δουλειά της ελληνικής εταιρίας, που έχει μεταφράσει στο "ακέραιο" το αμερικάνικο site!.... Ακόμα και στις τιμές, τολμώ να πω, ότι κάναν σχεδόν πιστή αντιγραφή, τόσο που δεν αλλάξαν τίποτα -πλην του σήματος του δολλαρίου, που στην προκειμένη περίπτωση αντικαταστάθηκε από αυτό του ευρώ!!! :)

Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα: Γιατί να μη ζω στο Αμέρικα ή γιατί -που να με πάρει η ευχή!- όταν ήμουν στο Αμέρικα, δε σκέφτηκα να γυρίσω πίσω αγκαλιά με ένα mac?!?!?!

Και για να δείτε γιατί κλαίω και χτυπιέμαι:

a) Screenshot από το αμερικάνικο Apple store:

b) Screenshot από το ελληνικό Apple store:

Στην περίπτωση του αμερικάνικου apple store, το πιο φθηνό MacBook 13'', modified με 4GB ram & 320GB HDD, με remote control & mini dvi to vga adapter, τιμάται περί τα 1,237.00 $ με free τα μεταφορικά (εντός Αμερικής εννοείται!)

Στην περίπτωση του ελληνικού apple store, το πιο φθηνό MacBook 13'', επίσης με τα ίδια modifications (4GB ram & 320GB σκληρό) ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!!!!!, τιμάται περί τα 1.275,68 EUR, με το φπα υπολογισμένο και με 7 EUR τα μεταφορικά για την Ελλάδα!

Οπτικά, η διαφορά δεν είναι μεγάλη, right?
WRONG!!!! Μην ξεχνάτε την ισοτιμία του δολλαρίου έναντι του Euro! Έτσι, αν θέλουμε να συγκρίνουμε επί ίσοις όροις:

US: 887,25 EUR - GR: 1.275,68 EUR....

Και σας ρωτάω, έχω άδικο που αναρωτιέμαι γιατί δε γύρισα με μια ολόκληρη "μηλιά" από το Αμέρικα???....

Κάνετε helpdesking? Καλά να πάθετε!....

2009-05-26T21:09:00.008+03:00

Διαβάζοντας αυτές τις μέρες ξανά τον φίλο μου, τον Ζαχαρία Δεντοφτιάχνω, όπως και τον Bastard Operator from Hell (thnx 2 arisp, για το φοβερό link που μου έδωσε ιδέες, πώς να πάρω αύξηση ή πώς να πάρω.... άντε-να-μη-πώ! :)), μπήκα στο tripάκι να αφιερώσω μερικές γραμμές τώρα και όποτε προκύπτουν, μερικές από τις δικές μου εμπειρίες.

Α) Πελάτης (Π φορ Πελάτης - Μ φορ me (και όχι φορ μ@λ@κας)). Προσπαθεί να στείλει παραγγελία από σύστημα που χρησιμοποιεί το γνωστό και αγαπητό ίντερνετ!

Χτυπάει το τηλέφωνο:

M: Καλημέρα, τμήμα υποστήριξης, πώς μπορώ να σας βοηθήσω?
Π: Να με υποστηρίξετε!
Μ: (όταν έχουν κεφάκια τα πουλάκια μου! Τς τς τς!....) Πείτε μου παρακαλώ τη φύση του προβλήματος.
Π: Δεν μπορώ να στείλω παραγγελίες μέσω του συστήματός σας!
Μ: (ξεθάβοντας ένα troubleshooting flowchart με τα ποδαρο-γραμματάκια μου...) Ο υπολογιστής σας είναι αναμένος?
Π: Ναι
Μ: Έχετε ανοίξει το πρόγραμμα? Σηκώνει τα απαραίτητα com modules στο systray?
Π:?!?! Τα ποια?
Μ: Κάτι μπριζάκια που σας δείχνει τέρμα Θεού, κάτω στην οθόνη -δίπλα στην ώρα τα βλέπετε?
Π: Α! Ναι!
Μ: Τα μηχανήματα είναι ανοιχτά?
Π: Εννοείται!
Μ: Ίντερνετ έχετε?
Π: Φυσικά!
Μ: Όχι γενικά! Ειδικά! Το δοκιμάσατε ότι δουλεύει? Σήμερα? Τώρα, που μιλάμε?
Π: Καλά για χαζό μ' έχεις?.....
....
....
Πώς είπες ότι το δοκιμάζουμε?
Μ: Ανοίξτε έναν internet explorer ή έναν firefox και γράψτε στη γραμμή διευθύνσεων www.in.gr
(αναστεναγμός.....) - Εκεί πάνω, που γράφει το "γου-γου-γου"!
Π: Α! Ναι! Κατάλαβα! .........
Μ: Σας εμφανίζει κάτι?
Π: Ναι, αμέ!
Μ: Και τι λέει?
Π: "Internet Explorer cannot display the webpage"
Μ: Συγχαρητήρια! ΔΕΝ έχετε ίντερνετ! Μόλις ξανάρθει, ξανακαλέστε με!
-------------------------------------------------------------------------

Ντριιιιιιιιιιν............................. Ντριιιιιιιιιιν........................

M: Καλημέρα, τμήμα υποστήριξης, πώς μπορώ να σας βοηθήσω?
Π: Καλημέρα! Έχω ένα πρόβλημα!
Μ:............ Πείτε μου, παρακαλώ..............
Π: Το πρόγραμμά σας δε δουλεύει με τις συσκευές σας!
(Σ.σ. Για τις συγκεκριμένες παραγγελίες, απαιτείται ειδικός εξοπλισμός που παρέχεται από εμάς)
Μ: Μάλιστα. Δηλαδή?
Π: Ανοίγω το πρόγραμμα, πάω να ετοιμάσω μια παραγγελία και η οθόνη μου γίνεται μαύρη!
Μ: Επανεκκινεί ο υπολογιστής?
Π: Όχι απλά μαυρίζει η οθόνη!
Μ: Σας το κάνει σε όλα τα προγράμματα ή στο δικό μας?
Π: Στο δικό σας μόνο!
Μ: Και πώς επανέρχεται?
Π: Δεν επανέρχεται! Γι' αυτό σας πήρα.
Μ: Πόσες φορές σας το έκανε?
Π: Μια μόνο.
Μ: Σήμερα?
Π: Ναι.
Μ: Είχατε καθαρίστρια χθες?
Π:?!?!?!?! Πού το ξέρετε?
Μ: Ελέγξτε τα καλώδια της οθόνης που φτάνουν στον υπολογιστή και στη μπρίζα. Αν έχετε πρόβλημα, ξανακαλέστε με.
-------------------------------------------------------------------------

Είναι μια από αυτές τις μέρες, που προσπαθώ να επενδύσω το χρόνο μου στη μελέτη και τη βελτίωση του συγκεκριμένου προγράμματος που χρησιμοποιούν οι πελάτες. Δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα, αλλά έχω αρκετά περιθώρια αυτοματοποίησης, ώστε να γλυτώνω ηλίθιες ερωτήσεις... Όμως, όοοοοοχι! Όοοοοχι! Όχι, δε γίνεται να με πάρει ένας νορμάλ άνθρωπος τηλέφωνο και να μου κάνει μια νορμάλ ερώτηση!....

Ντριιιιιιιιιιν............................. Ντριιιιιιιιιιν.......................

Μ: Καλημέρα, τμήμα υποστήριξης, πώς μπορώ να σας βοηθήσω?
Π: Έχω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα!
Μ: Παρακαλώ. Πείτε μου.
Π: Η εφαρμογή σας τρώει πολύ bandwidth!
(Σ.σ. Η εφαρμογή στέλνει 4 αρχειάκια της τάξεως των 100KB μέσω smtp & δέχεται την τρομακτική απάντηση των 120KB μέσω pop, που την ενσωματώνει στο database του προγράμματος!)
Μ: Τι μου λέτε!
Π: Μάλιστα!
Μ: Και, αν επιτρέπεται, πώς το μετρήσατε?
Π: Δεν το μέτρησα! Το κατάλαβα!
Μ: (πλέον φανερά περίεργη!) Από πού?
Π: Από το uTorrent! Σταμάτησε να κατεβάζει το σπασμένο Photoshop των 2,τρέχα-γύρευε giga!
Μ: Ανοίξτε το πρόγραμμα και πείτε στη στήλη "Seeds", τι αριθμό σας δείχνει?
Π: Μηδέν!
Μ: (πλέον ειρωνικά) Πωπω! Δεν τρώει απλά πολύ bandwidth! Το εκμηδενίζει! Ακούστε, θα χρειαστεί να έρθει τεχνικός μας από εκεί, αλλά από βδομάδα!
Π: Τι?!?! Αποκλείεται! Δεν υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάνω εγώ?
Μ: Ναι! Απεγκαταστείστε το uTorrent και τα downloads από το σπίτι. Καλή σας μέρα.
-------------------------------------------------------------------------

Περιστατικό από τότε που κάλυπτα το ελεφαντάκι στη μηχανογράφηση... Όπου ΕΧ = εταιρικός χρήστης!

Ντριιιιιιιιιιν............................. (όπου ένα "ντριν" = ενδοεταιρικό τηλέφωνο)

Μ: Μηχανογράφηση.
ΕΧ: Καλημέρα! Θα ήθελα ένα καινούριο πληκτρολόγιο.
Μ: (ωπ! δαπάνη για την εταιρία!)... Γιατί? Το παλιό τι έπαθε?
ΕΧ: Δεν ξέρω! Δεν δουλεύει καθόλου!
Μ: Πότε σταμάτησε να δουλεύει?
ΕΧ: Πριν λίγο.
Μ: Δηλαδή μέχρι τώρα δούλευε κανονικά?
ΕΧ: Ναι! Ξαφνικά το έκανε!
Μ: Μόνο του!
ΕΧ: Ναι! ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΑ!!!!
Μ: Εμ, ναι, τα άτιμα τα πληκτρολόγια! Ξέρεις τι πλακατζίδικα που είναι!.....
ΕΧ:........
Μ: Από τότε που δούλευε μέχρι τώρα, τι έκανες?
ΕΧ: Τίποτα!!!!
..........................
........................
.......................
Να, μωρέ! Το καθάρισα λίγο!
Μ: Για να αντικαταστήσω πληκτρολόγιο, πρέπει να έρθει το παλιό στα χέρια μου.
ΕΧ: Οκ, το φέρνω σε 2 λεπτά!....

(Στο μεσοδιάστημα μέχρι να έρθει το πληκτρολόγιο, διαβάστε:
Quoted for the truth: “Αυτό που μου αρέσει στους υπολογιστές, είναι ότι δεν έχουν ψυχολογικές μεταπτώσεις και δεν μασάνε από μεταφυσικά φαινόμενα. Τα άτομα που μου λένε (και είναι πολλά): “Δεν έκανα τίποτα, μόνο του το έπαθε” τα κοιτάω σα να μου λένε ότι απήχθηκαν από ΑΤΙΑ και προσπαθώ με τη μαιευτική μέθοδο να βρω τι έκαναν, χωρίς να το κάνουν, για να συμβεί αυτό που έπαθε ο υπολογιστής, μιας και δεν έχω γνωρίσει ακόμα υπολογιστή με αυτοκτονικές τάσεις. Παρόλα αυτά “I want to believe”.”….
-ένα καταπληκτικό blog ποστ για τα πράγματα που απλά χαλάνε........ μόνα τους!)

Μόλις κατέφθασε και το πληκτρολόγιο..... Στο κακό του το χάλι! Είχαν φύγει κουμπάκια, ενώ αν το γυρνούσες ανάποδα, έσταζε νερό!....

Μ: Ο Χριστός και η Παναγία!......
ΕΧ: Δεν είχαν να κάνουν σε τίποτα με αυτό, σε διαβεβαιώνω! (τς τς, χιούμορ!.....)
Μ: Μα καλά! Αυτό είναι..... Χάλια!
ΕΧ: Εμ, αφού το καθάρισα!
Μ: Με τι? Με κεζάπι?
ΕΧ: Α! Μπορούσα?
Μ: Θεέ μου! Πες μου, πώς καθάρισες το πληκτρολόγιο?
ΕΧ: Ε.... Να.... Το γύρισα ανάποδα και είδα ότι έπεφταν διάφορα πράγματα από μέσα! Οπότε, πήρα ένα βρεγμένο πανί & το μαχαίρι της κουζίνας και το καθάρισα πάνω και ανάμεσα στα πλήκτρα! Όπου δεν έφτανε το πανί, χρησιμοποιούσα το μαχαίρι!
.....................
.....................
.....................
Δε φτιάχνεται μάλλον, ε?.............

***************************************
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ:

Αγαπητοί,

Αιτούμαι αριθμό πρωτοκόλλου καταστροφής για ένα πληκτρολόγιο, διότι οι χρήστες μας δεν διαθέτουν την εκπαίδευση ή το διανοητικό υπόβαθρο για να το χρησιμοποιούν. Θα πρότεινα την εισαγωγή φωνητικών εντολών, μέσω μικροφώνου, αλλά δεν τολμώ να σκεφτώ πώς μπορεί να το χρησιμοποιήσουν!
Με εκτίμηση,
M
για το τμήμα μηχανογράφησης.....

A woman's week at the gym!

2009-05-22T08:39:00.012+03:00

Αυτό μου το στείλαν με e-mail! Γελούσα άπειρες ώρες και θεώρησα καλό να το μοιραστώ και με άλλους ανθρώπους! :)

********************************************************************

Dear Diary,

For my birthday this year, my Husband (the dear) purchased a week of personal training at the local health club for me.

Although I am still in great shape since being a high school football cheerleader 43 years ago, I decided it would be a good idea to go ahead and give it a try.

I called the club and made my reservations with a personal trainer named Christo, who identified himself as a 26-year-old aerobics instructor and model for athletic clothing and swim wear.

My husband seemed pleased with my enthusiasm to get started! The club encouraged me to keep a diary to chart my progress.
_______________________________

MONDAY:
Started my day at 6:00 a.m. Tough to get out of bed, but found it was well worth it when I arrived at the health club to find Christo waiting for me. He is something of a Greek god - with blond hair, dancing eyes and a dazzling white smile. Woo Hoo!!

Christo gave me a tour and showed me the machines. I enjoyed watching the skillful way in which he conducted his aerobics class after my workout today. Very inspiring!

Christo was encouraging as I did my sit-ups, although my gut was already aching from holding it in the whole time he was around. This is going to be a FANTASTIC week-!!
________________________________

TUESDAY:

I drank a whole pot of coffee, but I finally made it out the door. Christo made me lie on my back and push a heavy iron bar into the air then he put weights on it! My legs were a little wobbly on the treadmill, but I made the full mil e. His rewarding smile made it all worthwhile. I feel GREAT-!! It's a whole new life for me.

_______________________________

WEDNESDAY:
The only way I can brush my teeth is by laying the toothbrush on the counter and moving my mouth back and forth over it. I believe I have a hernia in both pectorals. Driving was OK as long as I didn't try to steer or stop. I parked on top of a GEO in the club parking lot.

Christo was impatient with me, insisting that my screams bothered other club members. His voice is a little too perky for that early in the morning and when he scolds, he gets this nasally whine that is VERY annoying.

My chest hurt when I got on the treadmill, so Christo put me on the stair monster. Why the hell would anyone invent a machine to simulate an activity rendered obsolete by elevators? Christo told me it would help me get in shape and enjoy life. He said some other shit too.
_______________________________

THURSDAY:
Asshole was waiting for me with his vampire-like teeth exposed as his thin, cruel lips were pulled back in a full snarl. I couldn't help being a half an hour late - it took me that long to tie my shoes.

He took me to work out with dumbbells. When he was not looking, I ran and hid in the restroom. He sent some skinny bitch to find me.

Then, as punishment, he put me on the rowing machine -- which I sank.
_________________________________

FRIDAY:
I hate that bastard Christo more than any human being has ever hated any other human being in the history of the world. Stupid, skinny, anemic, anorexic little aerobic instructor. If there was a part of my body I could move without unbearable pain, I would beat him with it.

Christo wanted me to work on my triceps. I don't have any triceps! And if you don't want dents in the floor, don't hand me the damn barbells or anything that weighs more than a sandwich.

The treadmill flung me off and I landed on a health and nutrition teacher. Why couldn't it have been someone softer, like the drama coach or the choir director?
________________________________

SATURDAY:
Satan left a message on my answering machine in his grating, shrilly voice wondering why I did not show up today. Just hearing his voice made me want to smash the machine with my planner; however, I lacked the strength to even use the TV remote and ended up catching eleven straight hours of the Weather Channel.

________________________________

SUNDAY:
I'm having the Church van pick me up for services today so I can go and thank GOD that this week is over. I will also pray that next year my husband will choose a gift for me that is fun -- like a root canal or a hysterectomy. I still say if God had wanted me to bend over, he would have sprinkled the floor with diamonds!!!

What's on a geek woman's purse! (ή αλλιώς το σύνδρομο του MacGyver!)

2009-05-20T20:49:00.012+03:00

Θα δανειστώ για ακόμα μια φορά τον τίτλο του πολύ προσφιλούς μου blog: "What's on a geek woman's mind", μόνο που αυτή τη φορά θα μιλήσω για τσάντες!!!!

Πριν καμιά βδομάδα, διάβαζα ένα post στο lifehacker, το οποίο μάλιστα χωρίζεται σε μέρος 1, 2 & 3. Σύμφωνα με το post, καλούσε τους αναγνώστες να φωτογραφήσουν και να αναρτήσουν τα περιεχόμενα της καθημερινής τους τσάντας (go bag)!

Πέρα από την τρομερή απήχηση (εξού και τα 3 μέρη!) και πέρα από το γεγονός ότι συμμετείχαν άντρες και γυναίκες, εξίσου μεγάλη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι υπάρχουν και άλλοι "σαλταρισμένοι" σαν κι εμένα που έχουν το σύνδρομο "MacGyver"! Για όσους είστε πολύ νέοι για να έχετε προλάβει τη σειρά, ρίξτε μια ματιά εδώ. Οι παλαιότεροι, σίγουρα καταλαβαίνετε τι εννοώ! :)

Έτσι, λοιπόν, μιας και έχασα την προθεσμία να υποβάλλω κι εγώ τη φωτό μου, αποφάσισα να σας δώσω μια ιδέα γιατί δε θα έπρεπε (ή γιατί θα έπρεπε, για μερικούς!) να κλέψετε την τσάντα μου! :)

Έχοντας κάνει πολλά χρόνια πρόσκοπος, είμαι πάντα υπέρ της ιδέας να έχω αυτά που είναι πολύ πιθανόν να μου χρειαστούν μαζί μου! Πάντα, έσο έτοιμος! :)

Αυτή λοιπόν είναι η τσαντούλα μου:

Και για να πάθετε και το σοκ σας, αυτά είναι τα περιεχόμενα:

Αναλυτικά από πάνω προς τα κάτω & από αριστερά προς τα δεξιά:

1. Σημειωματάριο και θήκη για τα χαρτιά μου/σημειώσεις μου.
2. CD & DVD με τα πολυαγαπημένα μου Ubuntu 8.10!
3. Κλειδιά σπιτιού & αυτοκινήτου
4. Πορτοφόλι
5. Ο 3x3 μου για να μη βαριέμαι! Με βοηθάει να σκέφτομαι! :)
6. Καλώδιο προέκτασης USB - πάντα χρειάζεται! :)
7. Η παλιά, compact μου φωτογραφική μηχανή...
8. Το αγαπημένο μου Moleskine! Έχει μέσα τις σκέψεις μου, τα ποιήματά μου & τις ζωγραφιές μου! Top Secret λέμε!
9. Ένα πακέτο τσιγάρα (μανιώδης καπνίστρια... :( )
10. Ένα πακέτο Nicorette σε περίπτωση που δε μπορώ να καπνίσω!
11. 2 στυλό
12. Θήκη με το ipod touch!
13. Θήκη με το σουγιά μου!
14. Καλώδια USB (τύπου Α & τύπου Β) + καλώδιο USB φόρτισης των κινητών μου!
15. Κλειδιά Allen (πάντα χρειάζονται! :))
16. Θήκες με τα γυαλιά οράσεως και τα γυαλιά ηλίου μου
17. Τα 2 κινητά μου: Το εταιρικό μου & το προσωπικό μου -και τα 2 Sony Ericsson!
18. Μαύρη θήκη με κανα-δυο καλούδια
19. Κουτί (αυτό με το πράσινο καπάκι!) με -ίσως- τα πιο σημαντικά εργαλεία μου!
20. Γκρι κουτί με εργαλεία!

Δανεισμένη η θήκη από webcam της creative (μέχρι να αξιωθώ να πάρω δική μου!), για να φυλάει το iPod touch:

Η θηκούλα με το σουγιά μου:

Η πιστή μου μηχανούλα, που με συντρόφευε τόσα χρόνια, μαζί με 2 packs μπαταρίες (ποτέ δεν ξέρεις!):

Η μαύρη θήκη με τα διάφορα καλούδια μου:
1. Καλώδιο προέκτασης USB
2. Ένας converter USB to COM
3. Windows drivers σε cdάκι!
4. iPod Nano: Το πρώτο μου ipod και παντοτινό (σε περίπτωση που μείνει το άλλο από μπαταρία! Δε μπορώ να οδηγάω χωρίς μουσική!!!)

Το μαγικό "πράσινο" κουτάκι!
Περιέχει σχεδόν τα πάντα:
1. USB card reader για την κάρτα μνήμης του ενός κινητού μου (νομίζω micro sd)
2. USB card reader για όλες σχεδόν τις κάρτες
3. USB converter για κάρτα μνήμης! (λυπηθείτε με και μη με βάλετε να ξανανοίξω το τσαντάκι του sport billy!)
4. Έξτρα μπαταρία για το εταιρικό κινητό, το K750i - ίσως το πιο ανθεκτικό κινητό που πέρασε από τα χέρια μου.... Να φανταστείτε ότι επέζησε από τουμπάρισμα!....
5. 3 USB sticks -το μωβ ήταν το πρώτο μου! Το είχα πληρώσει ένα απίστευτο ποσό και έχει χωρητικότητα μόλις 256MB! Το ορθογώνιο μαύρο, ένα Kingston, με χωρητικότητα 2GB το είχα αγοράσει πριν από 2 χρόνια! Ζει ακόμα, παρά τη μονωτική που του έβαλα, γιατί έσπασε το κούμπωμα! Στο 3ο, το μαύρο με τις στρογγυλεμένες άκρες, έχω μέσα τη live έκδοση του Backtrack linux! Very, very, VERY useful για να διορθώνω πράγματα στο τσάκα-απίκο!!!
6. Ένα micro πολυκατσάβιδο & κλειδάκι σε μέγεθος μικρότερο από οδοντογλυφίδα! Πολύ χρήσιμο σε κάτι χειρουργικές επεμβάσεις που χρειάστηκε να κάνω! :)

Το τελευταίο κουτάκι, μου στοίχισε ελάχιστα σε σχέση με τη βοήθεια που μου έχει προσφέρει:

Τέλος, κανα-δυο πράγματα που δε χωρούσαν στη φωτό, αλλά υπάρχουν πάντα στην τσάντα μου:

1. Μικρός χάρακας (και θα προσθέσω κι ένα μέτρο)
2. Ένας αναπτήρας
3. Μια μονωτική ταινία (διαφόρων χρωμάτων κατά καιρούς - τώρα έχω μαύρη!)

Θα ήθελα να δω αν υπάρχουν κι άλλοι παλαβοί σαν κι εμένα, οπότε feel free to drop by any comment!

Μά τον Άη-Πόντ!

2009-05-18T09:16:00.003+03:00

Στους Αγίους Πάντες πλέον, εντάχθηκε και ο Άη-Ποντ!

Αναδημοσιεύω όλο το ποστ, όπως το διάβασα σ' ένα blog!... Ομολογώ ότι ήταν από τα πιο έξυπνα που έχω δει τον τελευταίο καιρό & το βρήκα hilarious! :)

"Το iPod είναι πλέον παντού, κάτι σαν τις μπαταρίες δηλαδή, κάθε σπίτι έχει τουλάχιστον ένα. Έτσι έφτασε ένα και στον Γιο Του Τίποτα (The Son Of Nothing) και δημιούργησε με χιούμορ την εικόνα που βλέπετε πιο πάνω βασισμένος στο λογοπαίγνιο i = Αϊ.
Σίγουρα δεν είναι το πρώτο σχέδιο που βλέπουμε με βάση το iPod άλλα είναι από τα πιο έξυπνα που έχω δει . "

[Source: milaraki.com]

Dashboard Icon στο AWN (Avant Window Navigator)

2009-05-17T14:44:00.003+03:00

Ξέρετε την ψώρα που έχω με τα Mac! Τόσο, που έντυσα τα Ubuntu μου Mac! Mac icons, mac effects, mac wallpapers, mac global menu, mac widgets, αλλά heart is ubuntu! :)

Ένα από τα καταπληκτικά προγραμματάκια που υπάρχουν στα linux είναι το AWN (ή και το Cairo Dock) που εμφανίζουν ένα dock εφάμιλλο αυτού που υπάρχει στα mac os! Πραγματικά, με βόλεψε απίστευτα πολύ & έχει ένα πολύ καλό background σε εφαρμογές! Μέχρι στιγμής έχω δει πολλά χρήσιμα applets & μ' αρέσει πολύ η δυνατότητα να προσθέτω τους δικούς μου launchers, για ό,τι τραβάει η καρδιά μου! Μέσα σε αυτά που χρησιμοποιώ είναι και τα stacks -ένα για τα downloads από το internet (εκεί μέσα πετάω και πράγματα που θέλω να τα δω αργότερα για να τα ταξινομήσω -π.χ. τραγούδια, εικόνες, links) & ένα που παίζει το ρόλο του κάδου ανακύκλωσης, ώστε να μπορώ να δω κάτι χωρίς να δεσμεύω ολόκληρο παράθυρο!

Anyway, έχω πολλά καλούδια πάνω, ώστε η πρόσβαση στο κεντρικό μενού είναι από σπάνια έως ανύπαρκτη! :)

Αυτό όμως που μου έλειπε, ήταν η πρόσβαση στο Dashboard effect με κάποιο icon!

Εγκατέστησα τα screenlets 0.1.2 & διάλεξα αυτά που ήθελα:

Όπως όλοι ξέρετε, η ενεργοποίηση του dashboard layer γίνεται με το πλήκτρο F9.

Τί γίνεται όμως όταν θέλεις να βάλεις την εντολή που εκτελεί το F9 σε ένα launcher, ώστε να κοτσάρεις κι ένα εικονίδιο στο awn dock?

Εδώ τα βρήκα λίγο σκούρα, γιατί δεν ήξερα την εντολή!.... No command? No party!....

Έψαξα από δω, έψαξα από 'κει και ευτυχώς, στο internet, υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εμένα που θέλουν ό,τι απίστευτο μπορείς να φανταστείς! Δε θυμάμαι με πόσους τρόπους το είχα ψάξει στο γούγλη, το γεγονός όμως παραμένει ότι ένα παλικάρι είχε τη λύση!

Αφού λοιπόν ακουλουθήσετε όλες τις συμβουλές του παλικαριού, τότε το μόνο που απομένει είναι να δημιουργήσετε ένα launcher στο awn με την παρακάτω εντολή:

compiz-dbus-send.py widget toggle_key\n

(για να βεβαιωθείτε ότι δουλεύει σωστά, μπορείτε ν' ανοίξετε ένα παράθυρο κονσόλας και να τρέξετε την εντολή. Αν δουλεύει, θα εμφανιστεί κατευθείαν το widget layer, ενώ αν την επαναλάβετε, θα εξαφανιστεί).

Βάζετε και το κατάλληλο εικονίδιο στον launcher & είστε έτοιμοι!

Αρκετά ευδιάκριτο (αν και σε λάθος θέση!) το dashboard icon φιγουράρει φάτσα-μόστρα! :)

Linux Wallpaper for n00bs!

2009-05-15T22:57:00.001+03:00

Καινούριος στο linux?

Σας λένε για εντολές? Για cli? (wtf is cli - Command LIne enviroment) Και δε θυμάστε το ένα κάρο κατεβατό που πρέπει να θυμάστε?

Είστε τυχεροί γιατί κυκλοφορεί σε σκονάκι, ένας συνοπτικός οδηγός με τις βασικές εντολές και το τι κάνουν! Βγαίνει σε διάφορες εκδόσεις - εγώ βολεύτηκα με τη γενική για όλες τις διανομές linux, ενώ για όσους ανήκουν στην οικογένεια του Ubuntu, υπάρχει κι ένα cheat με τις αντίστοιχες linuxο-εντολές, στα "μέτρα" της συγκεκριμένης διανομής! Εξυπακούεται βέβαια, ότι θα πρέπει να ρίξετε και μια ματιά σε κανένα γούγλη (google) τι κάνει η κάθε εντολή!

Οπωσδήποτε βάλτε κάπου τa παρακάτω wallpaper! (εμμμμ!.... Στην οθόνη σας ή στο δίσκο σας, εννοούσα! :D)

Από Wallpapers

Ομήρου.... Linuxεια!.... (μέρος Α')

2009-05-14T21:17:00.005+03:00

Κάνω αυτό το σύντομο post για 2 λόγους:

α) Μόλις έκανε το laptop μου update με τους καινούριους drivers της Nvidia & μαζί -έχω την εντύπωση- εγκατέστησε καινούριο πυρήνα!

β) Ανακάλυψα γιατί είναι κακό πράγμα να βιάζεσαι! Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο!

Αν όλα πάνε καλά, θα επανέλθω! :P

-------------------------[rebooting]---------------------------------

[edit]

Back! Το λοιπόν επανήλθα! Το γιαβρί μου "φοράει" 2.6.27-14-generic (σωστή εντύπωση είχα! :P), ενώ οι καινούριοι drivers της Nvidia του ήρθαν κουτί! Βέβαια, μου έκανε κάτι κουλά στο startup (έφαγα 5-6 υπογλώσσια), αλλά συνήλθε (και μαζί με αυτό κι εγώ! :P)

Στο β' τώρα....

Πριν 3-4 εβδομάδες περίπου, διάβασα αυτό το άρθρο.... Και είπα η κατακαημένη να το ακολουθήσω.... Huge mistake! Να ΜΗΝ το κάνετε!!! Έχετε λίγο υπομονή & το update pack θα σκάσει μύτη στο system update! Μην το ζορίζετε, που σας λέω!!!

Ακολουθώ βήμα-βήμα τον -κατά τ' άλλα καταπληκτικό- οδηγό και καταλήγω μ' ένα demi-update... Όταν εκκινούσα τον Writer, έβλεπα το logo OpenOffice.org 3, όταν όμως πήγαινα από το μενού "Help->About Openoffice.org" έβλεπα την έκδοση 2.4...

And that was the least of my problems.... Κάποια φάση -όπως προανέφερα- τσουπ! Πετάχτηκε ο update manager στο μουσούδι μου... Με το κλικ που έκανα για να τον εμφανίσω, μου πέταξε ένα "Partial update κτλ.... το θες ή όχι?", με ρωτούσε μέσες-άκρες!

Ε, λέω κι εγώ, "partial? Partial!"... Από το ολότελα!.... Έλα όμως που είχε αντίθετη άποψη! Με ένα unresolvable error, μου σταματούσε κάθε update & όχι μόνο ό,τι αφορούσε το openoffice!....

Στο δια ταύτα, αν την πατήσατε!
Πηγαίνετε από το μενού "Σύστημα->Διαχείρηση συστήματος->Synaptic Package manager" (ή με ALT+F2 γράφετε "gksu synaptic" χωρίς τα quotes) & πληκτρολογείτε στο πεδίο "Quicksearch" τη λεξούλα "openoffice" (πάλι, χωρίς τα quotes). Στο αποτέλεσμα που θα σας εμφανίσει, όπως στην παρακάτω εικόνα, επιλέγετε το "Mark for Upgrade" (που σ' εμένα είναι πλέον ανενεργό):

Το επιλέγετε και αφήνετε το synaptic να κάνει τη δουλειά του! Στη δική μου περίπτωση αυτό που έκανε, ήταν ν' απεγκαταστήσει το κουλό update που είχα κάνει με τα χεράκια μου (η χρυσοχέρα! :P) και να εγκαταστήσει τα καινούρια, ολοκληρωμένα πακέτα!

Μόλις έγινε αυτό, αμέσως "απεγκλωβίστηκε" και ο update manager, κατέβασε και τα υπολοιπόμενα (kernel & nvidia drivers!)....

Τέλος καλό, όλα καλά, λοιπόν:

...αλλά να θυμάστε: "Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο!" :)

My Olympus toy! :)

2009-05-06T23:50:00.007+03:00

Σας είπα ότι πήρα το καινούριο μου "παιχνιδάκι"! Yup, μιλάω για την Olympus μου και γελάνε μέχρι και τα αυτιά μου από χαρά! :) :)

Ακόμα βέβαια είμαι στο διαδικαστικό στάδιο που μαθαίνω όχι μόνο τη μηχανή, αλλά και τη φύση της φωτογραφίας γενικότερα! Όχι μόνο τεχνικά, αλλά και προοπτική! Εκτός βέβαια από το διάβασμα που έχω ρίξει και τις δοκιμές που έχω κάνει, επιβάλλεται να αναφέρω ότι υπάρχει κι ένα ταλαίπωρο team από ανθρώπους που "έπρηξα" (oh, yes, και θα συνεχίσω να πρήζω!) με τις ερωτήσεις!

Έτσι λοιπόν, πρέπει να ευχαριστήσω τον stavrosg, για τις πολύτιμες υποδείξεις του και συμβουλές του, καθώς και τη fog που ασχολήθηκε με τα βασικά μαθήματα φωτογραφίας! :)

Ακόμα βέβαια, έχω πολύυυυυυ δρόμο, αλλά όλοι από κάπου ξεκίνησαν, right? :)

Και μερικές pics από τα κατορθώματά μου:

Από Olympus E-420 Favorites! :)

Ειδικά τις 2 τελευταίες pics, να τις αφιερώσω στον άνθρωπο που μου εξήγησε τι είναι το bokeh & πώς επιτυγχάνεται! :)
Thumbs up to fog, λοιπόν!

Από Olympus E-420 Favorites! :)

Last night Command Line saved my life!....

2009-05-06T14:46:00.010+03:00

Πολύ, μα πάρα πολύ γουστάρω την καταπληκτική ικανότητα των command line enviroments! Ακόμα και στα Windows, όταν όλο το GUI καταρρέει, μπορείς να σώσεις τον κόσμο από command line!

Έχοντας μεγαλώσει στη γενιά του DOS, της Logo, της Pascal, αγαπάω πολύ τη μαύρη οθόνη με τον κέρσορα να αναβοσβήνει! :)
Λόγω αυτής μου της αγάπης, μπορώ και "παίζω" με τα Linux -χαλάω, φτιάχνω, απογοητεύομαι, γοητεύομαι & ξανά από την αρχή!

Ένα παραπάνω στα Windows, που έχω λίγο μεγαλύτερη εμπειρία εκ των πραγμάτων!

Χθες ανακάλυψα ακόμα μια φορά, πόσο σημαντικό είναι να έχεις επαφή με το Dos, ειδικά στα Windows! Εδώ και κάποιους μήνες που μπήκα στην οικογένεια του Linux, ακούω και διαβάζω συνέχεια για χρήστες που "παραπονιούνται" επειδή τα linuxάκια απαιτούν εκτεταμένη χρήση της γραμμής εντολών. Χθες, για πρώτη φορά αγανάκτησα -στα linux χρησιμοποιείς γραμμή εντολών, αν θες να είσαι πανίσχυρος, όμως είμαι πεπεισμένη (λόγω προσωπικής δοκιμής! Δεν είμαι δα και κανένας γκουρού!) ότι μπορείς να κάνεις πολύ άνετα τη δουλειά σου και σε γραφικό περιβάλλον! Στα δε Windows, χρησιμοποιείς τη γραμμή εντολών, όταν όλο το λειτουργικό σύστημα έχει καταρρεύσει και είναι το τελευταίο "προπύργιο" στην προσπάθεια αποκατάστασης της ζημιάς!

Anyway, πραγματικά όμως: Last night command line saved my life!....

Μου ήρθε ο Η/Υ ενός πελάτη, ο οποίος εμφάνιζε ένα πρόβλημα σ' ένα συγκεκριμένο, πολύ εξειδικευμένο πρόγραμμα του υπολογιστή. Επιτρέψτε μου για χάρη της ανωνυμίας να μην επεκταθώ σε λεπτομέρειες....

Το πρόβλημα ξεκίνησε (οπτικά τουλάχιστον) από την αδυναμία του προγράμματος να τρέξει το module του ενσωματωμένου hasp key. Όσοι ασχολείστε επαγγελματικά με υπολογιστές και βιομηχανικό software, θα γνωρίζετε ότι αρκετοί κατασκευαστές, βγάζουν ένα usb dongle / key, το οποίο παίζει το ρόλο του "κλειδιού", που επιτρέπει στο πρόγραμμα να λειτουργήσει. Αυτά τα "κλειδιά" λέγονται και hasp keys. Όταν εκκινείται το πρόγραμμα, φορτώνεται και το αντίστοιχο module (συνήθως κάποιο αρχείο .dll ή .dat) και στην ουσία επιτρέπει το πρόγραμμα να λειτουργήσει.

Με μια πρώτη ματιά, σκέφτηκα να προχωρήσω στο troubleshooting flowchart που έχουν όλοι οι Τεχνικοί Η/Υ, όταν έχουν να κάνουν με Windows -τον χρυσό κανόνα των 3 R!
RETRY, REBOOT, RE-INSTALL. Ήδη είχα κάνει τα 2 πρώτα, οπότε ήμουν στη φάση του 3ου. Thank God, δεν το έκανα!
Ετοιμαζόμουν να συμβουλευτώ την εταιρία που κάνει την υποστήριξη γι' αυτό το πρόγραμμα και τα παρελκόμενά του, με την πρόθεση να στείλω κάποια screenshots. Τοποθέτησα λοιπόν το stick στο μηχάνημα του πελάτη, πήρα τα screenshots & μετά το μπρίζωσα στο δικό μου pc....

Ήταν αυτό το καταπληκτικό ουρλιαχτό του Kaspersky που μου έκοψε τα ήπατα!... Αυτό, σήμαινε ένα πράγμα: ιοί στο μηχάνημα του πελάτη... Έχω κακομάθει, βλέπετε, με τα linux και πλέον τους ιούς τους έχω αφήσει σε έναν άλλο κόσμο...

Αυτά τα συγκεκριμένα pcια -όπως του πελάτη- έρχονται προεγκατεστημένα με λειτουργικό και software & στην ουσία δεν έχεις να κάνεις τίποτα παρά μόνο να το δείξεις! Δυστυχώς, η εταιρία που τα κατασκευάζει, έχει βάλει ένα κάρο προγράμματα -μερικά εκ των οποίων άχρηστα, κατά την εμπειρία μου, και δεν έχει φροντίσει να συμπεριλάβει ένα antivirus, ούτε καν σε trial version!!!

Όλα τα μηχανήματα που έρχονται στην εταιρία, μπαίνουν πρώτα σε διαδικασία απολύμανσης με κεζάπι και μετά βάζουν το πατουσάκι τους στο δίκτυο -και πάλι με περιορισμένα δικαιώματα. Ο σκοπός τους είναι να δούνε internet είτε για remote supporting, είτε για antivirus updates.

Έχω ένα usb stick, τον "βρωμιάρη"! (και ναι, έχω το κακό συνήθειο να "βαφτίζω" τα gadgetάκια μου! :P) Αυτό το καταπληκτικό stickάκι είναι άδειο και η δουλειά του είναι να "κουβαλάει" το AVG το 8 & τα updates του στον "ασθενή"! Απολυμαίνεται σε linux (συνήθως φορμάρεται), μπαίνει στο pc μου της δουλειάς (windows), φορτώνεται τα νέα updates και ξαναχώνει το μουσούδι του στο μολυσμένο pc....

Χθες λοιπόν, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 21:45 το βράδυ (πλην 2 ωρών που έπρεπε να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα), ασχολιόμουν με αυτό το μπιχλιάρικο pc, μέχρι που έγινε λαμπίκος! :)

Το πρόβλημά μου δημιουργήθηκε όταν ένα καταπληκτικό trojan (από τα πολλά και διάφορα που βρήκα στο pc), έγραψε στον C:\ (ένας δίσκος, ένα partition) ένα @!$$%@!$@# autorun.inf αρχείο.

Εκεί, τα έχασα! Βλέπετε, το έχω δει άπειρες φορές το φαινόμενο σε usb sticks, αλλά ποτέ στον C:\.
Το αποτέλεσμα? Όποτε πήγαινα να ανοίξω τον σκληρό, μου έβγαζε μήνυμα:

"Choose the programe you want to use to open this file" και κάτι αντίστοιχο με αυτό:

Πήγαινα στο κουμπάκι "Browse" και ακολουθούσα το path: "My Computer-> Local disk (C:) ->Windows-> explorer.exe", μιας και αυτό το process επιτρέπει την πλοήγηση και τη λειτουργία του graphic enviroment ως επί των πλείστων. Όπως και στην παραπάνω εικόνα, έτσι και στην περίπτωσή μου, το "Always use the selected program to open this kind of file" ήταν ανενεργό (και λογικά, μιας και τον σκληρό δεν το διαχειρίζονται τα Windows σαν αρχείο). O explorer.exe έκανε το θαυματάκι του και μου επέτρεπε να μπω στα περιεχόμενα του C:\, αλλά δυστυχώς μόλις έκλεινα το παράθυρο, εξαφανιζόταν και το assignment....

Δοκίμασα να εμφανίσω τα κρυφά αρχεία και τα αρχεία συστήματος και φυσικά δε με άφηνε!.... Πλέον ήμουν σίγουρη ότι είχα να κάνω με κάποιο σιχαμένο autorun.inf, ορφανό από τον ιό του (αφού τον καθάρισε το antivirus), αλλά εξίσου πεισματάρικο να μη μου κάνει τη χάρη, να με αφήσει να το βρω και να το διαγράψω!

Format or what?!?.....

Και πάνω που πήγε να με πιάσει ο πανικός μου, it hit me! Καλέ! Τα Windows έχουν γραμμή εντολών!!!! Θα βρω από εκεί το αρχείο!
Μπήκα λοιπόν σε γραμμή εντολών και έδωσα τα παρακάτω:

>cd.. (ή πιο σωστά: cd\ για να με πάει κατευθείαν στο C:\)
>dir
>dir /?
>dir /A:H
>del autorun.inf
>dir /A:H
>del /A:RHS c:\autorun.inf
>exit

Αναλυτικά τώρα:
"Start -> Run -> cmd" και enter. Τσαφ! Το γνώριμο, μαύρο, φιλικό παραθυράκι του DOS, πετάχτηκε μπροστά στο μουσούδι μου! Με αρκετά "cd.." βρέθηκα στο C:\. Ναι, ξέρω ότι υπάρχει πιο εύκολος τρόπος, το "cd\", έλα όμως που τα Win & το keyboard ήταν στα γερμανικά, οπότε έψαχνα την ανάστροφη κάθετο και δεν την έβρισκα! Μην ξεχνάτε ήταν και 21:00 και ήμουν στο πόδι από το πρωί, έτσι?

Από το C:\ πληκτρολόγησα το γνωστό μας "dir". Φυσικά δε μου έβγαλε τίποτα περισσότερο από αυτά που έβλεπα στο gui. Θυμόμουν από τα μικράτα μου, ότι υπήρχε παράμετρος που σου εμφάνιζε τα κρυφά αρχεία στο dir. Οπότε, με ένα dir /?, ζήτησα τη βοήθεια των Θεών και μου εμφάνισε όλες τις παραμέτρους που μπορεί να πάρει η εντολή "dir". Είδα λοιπόν στο syntax, ότι με τις παραμέτρους "Α:Η" εμφανίζεις τα κρυφά αρχεία! Πληκτρολόγησα λοιπόν "dir /A:H" και voila!!!!
Το βρωμο-σιχαμένο-μπιχλο-autorun.inf ήταν εκεί! Yes! I was right! Yes! Ας το σβήσουμε! "del autorun.inf" λοιπόν και το ελπιδοφόρο πάτημα του enter. Shit! File not found, μου είπε! Τόσο το πίστεψα, που νόμιζα ότι το φαντάστηκα! Ξαναέδωσα το dir /A:H, μπας και έκαναν τα μάτια μου πουλάκια!... Nope, it was there! Τη δεύτερη φορά, δοκίμασα να το ξανασβήσω, όμως πήρα ένα access denied, που μου κρέμασε το σαγόνι!

Η λύση λοιπόν στο πρόβλημά μου, ήταν η μαγική εντολή: "del /A:RHS c:\autorun.inf". Με αυτήν την εντολή, ζητάς να διαγράψει το αρχείο autorun.inf, που βρίσκεται στον C:\, αλλά να του βγάλει πρώτα τα attributes -R (read-only), -H (hidden) & -S (system file). Δηλαδή να το κάνει ένα απλό αρχείο, ώστε να μπορέσω να το στείλω στον αγύριστο! :)

Έτσι, χάρη σε αυτήν τη μαγική εντολή, γλύτωσα τη διανυκτέρευση στο γραφείο! Οπότε, πράγματι last night command line saved my life, don't you think?!?!?! :)

Εγώ και η φωτογραφία!...

2009-04-28T11:30:00.010+03:00

Όσοι με ξέρετε προσωπικά ή ιντερνετικά, παρακολουθείτε τη φωτογραφική τρέλα που έχω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Και πάνω που είχα αρχίσει να το ξεπερνάω, ανακάλυψα ότι είναι ένα κουσούρι, που -δυστυχώς!- δεν φεύγει εύκολα!

Έτσι λοιπόν, πάλι όσοι με ξέρετε, θα θυμάστε ότι γυρνάω με μια μηχανή στο χέρι & δεν χάνω στιγμή ν' αποθανατίσω κάτι, που θέλω να μείνει στο χρόνο! Είναι κάποιες στιγμές, που πραγματικά μια καλή φωτογραφία (και δεν ορίζω κάτι ως "καλό" με την τεχνική ή με την καλλι-τεχνική έννοια, αλλά κυρίως με τον χρονισμό) μπορεί να σε ταξιδέψει πολύ μακριά! Να σου κρατήσει συντροφιά σε δύσκολες ώρες, να σου γεννήσει έντονα συναισθήματα -εν ολίγοις να σε κάνει να ξαναζήσεις τη στιγμή!

Όπως έλεγε κι ένας παλιός μου προϊστάμενος (καλή του ώρα!), όλα στη ζωή είναι θέμα timing! Πιστεύω ότι το ίδιο ισχύει και όταν βάζω τη φωτογραφική στο μάτι μου και πατάω το κουμπί!

Έτσι λοιπόν, σαν αρχάρια φωτογράφος, ξεκίνησα με μια Kodak Easyshare C663!

Για μένα, αυτή η compact μηχανούλα ήταν ένα μεγάλο μάθημα πάνω στην ψηφιακή φωτογραφία! Και, καθώς δεν είμαι η σούπερ-ντούπερ φωτογράφος, μου συγχώρησε αρκετά λάθη! Θα μπορούσα να μιλάω επ' άπειρον γι' αυτό το μοντέλο, αλλά επειδή είμαι και συναισθηματικά "δεμένη", δε θα είμαι αντικειμενική!

Συνοπτικά λοιπόν μετά από περίπου 2 χρόνια χρήσης, μπορώ να σας πω τι με άρεσε και τι όχι!

Στα συν:
-Ελαφριά!
-Πολύ καλό κράτημα στο χέρι & λαβή στα δεξιά, απ' όπου έχεις πρόσβαση σε όλα τα κουμπιά
-Αξιοπρεπές σκόπευτρο για compact
-Καλή απόδοση σε macro & κοντινά (ντάξει, δεν κάνει και θαύματα, αλλά συμπεριφέρεται πολύ καλύτερα από άλλες compact που περάσαν από τα χέρια μου!)
-Καλό ζουμ, αλλά δυστυχώς χωρίς κάποιο utility να ελαττώνει το blur & το κούνημα!
-Top of all: Έχει στις επιλογές και χειροκίνητη ρύθμιση ISO, f-stop & shutter -μη φανταστείτε τίποτα φοβερό! Δεν είναι DSLR, αν μη τι άλλον όμως, σου δίνει μια αίσθηση ότι μπορείς να επέμβεις εν μέρει στη σύνθεση, πράγμα που δεν είναι απόλυτα αναληθές!
-Λειτουργεί με επαναφορτιζόμενη μπαταρία, ΌΜΩΣ! σου δίνει και τη δυνατότητα να βάλεις 2 ΑΑ αλκαλικές, ώστε να μην κυκλοφορείς συνέχεια με το φορτιστή!

Στα πλην:
-Μεγάλο μέγεθος για compact
-Οι μπαταρίες (επαναφορτιζόμενες και μη), ξελιγώνονται στο τσάκ-απίκο!....

Από αυτήν τη μηχανούλα, είδα τον κόσμο της ψηφιακής φωτογραφίας... Έπαιξα με τις φωτογραφίες μου, τις πέρασα στο pc, πρόσθεσα εφέ & από ένα σημείο & μετά, απλά σταμάτησε να καλύπτει τη δίψα και τις ανάγκες μου!....

Πλέον την έχω στο αυτοκίνητο, ώστε αν συμβεί κάτι, να έχω μια καλύτερη φωτογραφική από το κινητό μου, που θα καλύψει την άμεση ανάγκη μου.... Όμως, επιτέλους έφτασε η ώρα να κάνω το επόμενο βήμα! :)

Και το όνομα αυτής: Olympus E-420 με 17,5-45mm ZD φακό!

Τα καλύτερα έρχονται!

...and a hell of a day!

2009-04-21T21:34:00.008+03:00

Γιατί, πόσο καλό μπορεί να είναι να γυρνάς στο γραφείο μετά από άδεια?

Να σας λύσω την απορία! ΚΑ-ΘΟ-ΛΟΥ!!!

Προσπαθείς να μαζέψεις τα μυαλά σου & να χωθείς στην οθόνη του υπολογιστή σου! Πράγματα που είχες αναβάλλει για μετά το Πάσχα, σου χτυπάνε την πόρτα! Και το κυριότερο: Μετά τις διακοπές, όλοι παθαίνουν εκλάμψεις! Ένα περίεργο πράγμα!

Ξαφνικά, όλα είναι επείγοντα & το τηλέφωνο πάει να σπάσει! Κόσμος που σε ψάχνει, λες και δεν υπάρχει αύριο! Εκκρεμμότητες που σου χτυπούν εκνευριστικά τον ώμο & τα notifications του Outlook να γεμίζουν την οθόνη! Ignore σε όλα & σε όλους!

Είναι πνευματικά ανυπόφορο να δαμάζεις το ανήσυχο πνεύμα σου μέσα στα bits των πελατών & της εταιρίας!
Είναι πανέμορφο, να κρυφοκοιτάς από το παράθυρο και να βλέπεις την άνοιξη που έσκασε μύτη!
Είναι ηλίθιο να είσαι πίσω από 4 τοίχους και να μη μπορείς να τη χαρείς!
Είναι μάταιο να γκρινιάζω! But that's the point! Πρέπει να γκρινιάζω πού και πού, για να μην τρέφετε την ψευδαίσθηση ότι είμαι "χαζοχαρούμενο"! :)

Αφιερωμένο εξαιρετικά:

A fine day!....

2009-04-18T21:39:00.009+03:00

Είναι ευρέως γνωστό, ότι ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να δουλεύει!

Απόδειξη ότι η δουλειά τον κουράζει πολύ! Αν ο άνθρωπος ήταν φτιαγμένος για να δουλεύει, θα εξελισσόταν σαν είδος και δε θα πάθαινε υπερκοπώσεις, νευρικούς κλονισμούς κτλ....

Αυτό, το ανακάλυψα για ακόμα μια φορά σήμερα (Μεγάλο Σάββατο), που είχα την χαρά να κάθομαι και όχι να δουλεύω!...

Ξύπνησα το πρωί, είχε μια πανέμορφη μέρα και ο δρόμος μου με έβγαλε στην Κρήνη για καφέ! Άξιο αναφοράς, ότι για πρώτη φορά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είχε μέρος για παρκάρισμα! Πού?! Στην Κρήνη, παρακαλώ!!! Μακάρισα την τύχη μου, που οι "τάταροι" έφυγαν εκτός Θεσσαλονίκης ένεκα εορτών και απόλαυσα τον καφέ μου, με τον ήλιο να μου χαϊδεύει το πρόσωπο και με θέα την πανέμορφη θάλασσα, στη μαρίνα της Κρήνης!

Ήταν τόσο ωραίο το θέαμα, που νομίζω ότι δε θα ήταν σωστό, να μην σας αφιερώσω μια φωτό:

It is a beautiful day, after all!....

Μια τυπική μέρα στη δουλειά!....

2009-04-18T18:12:00.012+03:00

(αφιερωμένο στη Φωτεινή! :))

8:00 - 8:10: Καλημέεεεεεερρρρραααα!
Μια καινούρια μέρα ξεκινάει και καλώς εχόντων των πραγμάτων (δηλαδή, άμα δεν έγινε καμιά τράκα στον περιφερειακό ή αν δε βρέχει, για να γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος - σ.σ. ποιος είναι αυτός ο @#%$@#-Κουτρούλης?!), είμαι μπροστά στο μηχάνημα που χτυπάμε τις κάρτες μας! Δεδομένου ότι έχω κοιμηθεί καλά και δεν κουτουλάω στους τοίχους, χτυπάω μόνο την κάρτα μου & δεν πιάνω κουβέντα με το μηχάνημα, απορώντας και με το θράσος του, που δε μου απαντάει!

Υπάρχει μια κλίμακα 5 θέσεων στην λέξη "Καλημέρα", η οποία εφαρμόζεται αυτόματα από όλους μας και υποδεικνύει τη μέρα της εβδομάδας που διανύουμε! Δηλαδή, "Καλημέραααα", βαριεστημένα και συνοδευόμενη με χασμουρητό, υποδηλώνει πάντα Δευτέρα. "Καλημέρα", κοφτή και χωρίς πολλά-πολλά είναι της Τρίτης. "Καλη-μέρα", με σπάσιμο στη μέση και καμπανιστά, είναι Τετάρτη. "Καλημέεεεεερα!!!!", ακούγεται την Πέμπτη, ενώ της Παρασκευής η καλημέρα υποννοείται και αντικαθίσταται από το "Παρασκευούλα σήμερα!!!!!". Φυσικά, αν για κάποιο λόγο πρέπει το Σάββατο να είμαστε στην εταιρία, τότε γυρνάμε στην βαριεστημένη "καλημέρα" της Δευτέρας.

Επομένως, αφού φωνάξω (ή "φτύσω" την καλημέρα με το ζόρι) και κάνω το απαραίτητο socializing με τους συναδέλφους, ανεβαίνω στο γραφείο μου...

8:15 - 9:15: Είναι η πιο σημαντική ώρα της μέρας! Αφού ξεκλειδώσω το pc μου, ανοίξω το φωτοτυπικό και βάλω τα e-mails μου να κατεβαίνουν, ξεκινάω για το γραφείο της προϊσταμένης του τμήματος μηχανογράφησης! Μια μικρή σημείωση, για να ξέρετε τι γίνεται! Στην εταιρία έχουμε περίπου 70 χρήστες (χοντρά-χοντρά) και 2 άτομα μηχανογράφηση! Το ένα -όπως μαντέψατε!- είναι και η υπεύθυνη του τμήματος! Το άλλο, είμαι εγώ!.... Η υπεύθυνη έχει να κάνει κυρίως με τους ενδοεταιρικούς χρήστες - εγώ έχω να κάνω, στην καλύτερη των περιπτώσεων με τις μηχανές που τις ελέγχουν υπολογιστές και στην χειρότερη με τους πελάτες μας! (όχι, δε σας λέω που δουλεύω! Μπορεί να είστε πελάτες μας! :P)
Εν τοιαύτη περιπτώση, αρκετά πλατίασα! Γυρνάμε στην πιο σημαντική ώρα της μέρας! Είναι η ώρα που κάνουμε meeting με την υπεύθυνη (που για χάρη της ανωνυμίας, θα αναφερόμαστε σε αυτήν με το κωδικό όνομα "ελεφαντάκι" -μιας και σε αρκετές δύσκολες φάσεις της μέρας, παραπονιέται ότι την έχουν τσαλαπατήσει 852 ελεφαντάκια! Ούτε ένα περισσότερο - ούτε ένα λιγότερο!).
Ο χώρος που μας φιλοξενεί, έχει μια μοναδική, κατασκευαστική ρύθμιση που επιτρέπει την άνετη διεξαγωγή του meeting: δεν έχει κάμερα! Και προτού προλάβετε να αναρωτηθείτε "Ε, και τι με αυτό?", να σας ενημερώσω ότι όλοι οι υπόλοιποι χώροι έχουν (όχι, ούτε οι τουαλέτες έχουν, αλλά σίγουρα δεν τους λες χώρους για meeting!.....)
Ξεκινάμε λοιπόν να συζητάμε όλα τα σοβαρά ζητήματα που πρέπει να διευθετήσουμε: τι κάναμε το προηγούμενο βράδυ ή το σαββατοκύριακο, αν είδαμε τίποτα καλό στο internet, τι βιντεάκια παίξαμε στο youtube, αν τσατάραμε το βράδυ στο μέσεντζερ (καθώς και τί βλακείες λέγαμε!), τι εκκρεμότητες έχουμε μες στη μέρα και πώς θα παραπλανήσουμε τα αφεντικά μας από το να τις θυμηθούν και ν' αρχίσουν να μας πρήζουν κ.ο.κ.!

Φυσικά, το πολύ σοβαρό αυτό meeting, συνοδεύεται απαραιτήτως με καφέ & με το "παράνομο" τασάκι να χάσκει στο γραφείο. Είναι δε τόσο σοβαρό, ώστε απαιτείται και η προσέλευση άλλων σημαντικών στελεχών, όπως η γραμματεία δίοικησης, η υπεύθυνη λογιστηρίου, η υπεύθυνη ανθρωπίνων πόρων, ο διευθυντής παραγωγής & ενίοτε και ο τεχνικός διευθυντής.

Σιγά-σιγά, αφού μοιραστούν οι αρμοδιότητες (σ.σ. τελειώνουν τον καφέ και το τσιγάρο), τα στελέχη γυρνάνε στις θέσεις τους. Εγώ με το Ελεφαντάκι επιβλέπουμε τη διαδικασία του ελέγχου των back up (σ.σ. το Ελεφαντάκι ελέγχει κι εγώ κάνω υποδείξεις, that is) και με την εκπνοή του χρόνου, επιστρέφω στο γραφείο μου.

9:15 - 9:45: Ήγγικεν η ώρα που τρίβω τα χεράκια μου, πατάω ένα τεράστιο χασμουρητό και ενσωματώνομαι με τον υπολογιστή μου, ώστε να δω και να απαντήσω όλα τα e-mail μου. Πέρνω πολύ στα σοβαρά αυτήν την εργασία! Να φανταστείτε ότι απαντάω πρώτα σε όλα τα προσωπικά μου e-mail (και τα εταιρικά που τα είχα μια ώρα και κατέβαιναν, τα αγνοώ επιδεικτικά), ελέγχω τα fora που γράφω, καθώς και τα blogs που παρακολουθώ, λέω "καλημέρες" στα shoutboxes (ε, όχι να με περάσουν και για αντικοινωνική! Αφού μπήκα που μπήκα!), σηκώνω κανένα post στο blog μου (οπότε, παρακαλώ να μη σας κάνουν εντύπωση οι χαζές ώρες!) και αφού δω και στο messenger, τι γίνεται, τότε μπορώ να ξεκινήσω να δουλεύω!

9:45 - 10:00: Ρίχνω μια ματιά στα e-mail της εταιρίας (σ.σ. παρακολουθώ 6 διευθύνσεις e-mail, εκ των οποίων μόνο μια είναι δικιά μου!). Από τα 100 e-mails, χαρακτηρίζω τα περισσότερα spam & τα στέλνω στα σκουπίδια - αφήνω 3-4 δικά μου που πρέπει να ασχοληθώ και να απαντήσω, αλλά δε γ@#$@#είς!.... Τους βάζω σημαιάκι υπενθύμισης και τα αφήνω για αργότερα!

10:00 - 10:30: Προγραμματίζω τις δουλειές που πρέπει να ολοκληρωθούν σήμερα! (π.χ. η ασφάλεια του αυτοκινήτου που λήγει, τα γυαλιά που έχασα και πού να ψάξω να τα βρώ, το κινητό μου που δεν παίρνει mms -σ.σ. να θυμηθώ να βρίσω τη Vodafone, να χαζέψω το Mac που θέλω και να κάνω νοερά τις πράξεις για τις δόσεις!). Κάνω τα πολύ σημαντικά τηλέφωνα μόνο: Τι φαγητό θα φάω το μεσημέρι, αν έχει κάτι η τηλεόραση που θέλω να το γράψω & αν ο υπολογιστής μου κατεβάζει τα torrents που του άφησα χθες βράδυ! Α! Βρίζω τηλεφωνικώς και τη Vodafone! Στα 5' που απομένουν πριν λήξει ο χρόνος, κανονίζω με ποιους πελάτες θέλω να μιλήσω σήμερα, ποιους τους αφήνω για αύριο (ή για Δευτέρα), γιατί θα μου ανεβάσουν την πίεση (κι έχουμε πολλούς τέτοιους!), με ποιες μηχανές που έχουμε πρόβλημα πρέπει να ασχοληθώ και για ποια πράγματα πρέπει να ενημερώσω (briefing) τα αφεντικά μου, ώστε να ξέρουν γιατί με πληρώνουν!

10:30 - 10:45: Δεδομένου της κούρασης που με έχει καταβάλει με τόσες ώρες δουλειάς, τσακώνω τον καφέ μου, τα τσιγάρα μου, το Ελεφαντάκι & κατεβαίνουμε κάτω για τσιγάρο. Επ' ουδενί μην το χαρακτηρίσετε διάλειμμα, γιατί το Ελεφαντάκι μου παίρνει τ' αυτιά με πράγματα που πρέπει να κάνει και κόσμο που πρέπει να βρίσει! Για να είμαι και επίκαιρη, θα σας πω εντελώς εμπιστευτικά, ότι το Ελεφαντάκι τα έχει πάρει αυτόν τον καιρό με τον π@π@ρα που μας φτιάχνει το site b2b. Είναι μια εκπληκτική ικανότητα που έχει αυτός ο άνθρωπος να φτιάχνει κάτι (που δε θέλαμε!) και να χαλάει κάτι άλλο, που μέχρι πρότινος "έπαιζε" σωστά (και που θέλαμε!).... Ακολουθεί το απαραίτητο "τσώπα, τσώπα" από τη μεριά μου, όπως κάθε καλός συνάδελφος οφείλει να κάνει!.... Ρίχνουμε από ένα μεμψιμοίριο (σ.σ. είναι ένας μικρός, έμμετρος μονόλογος σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο) για το τι ζητάν τα αφεντικά μας (που απαιτεί έναν λόχο από κόσμο και που καλούμαστε να το φέρουμε εις πέρας βασιζόμενη η μια στην άλλη ή -ακόμα χειρότερα- στον εαυτό μας!) και ξεκινάμε για τα γραφεία, όπου πρέπει στ' αλήθεια πλέον να δουλέψουμε....

10:45 - 13:00: Ήταν μια από τις λάθος επιλογές μου, να πάρω έναν πελάτη τηλέφωνο που είχε πρόβλημα και δε μπορούσε να μας στείλει παραγγελίες... Αφού λύσαμε το πρόβλημα μέσα στο πρώτο 30' (και ναι, ο χρόνος θεωρείται λίγος! Έχει τύχει να χάσω κι ένα πλήρες οχτάωρο με τέτοιο πράγμα...), τσακώνω τον εαυτό μου να προσπαθεί διακριτικά να κλείσει το τηλέφωνο και να μην τα καταφέρνει. Δεν ξέρω αν το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και άλλοι συνάδελφοι στον χώρο, πάντως παρατηρώ ότι μόλις τακτοποιηθεί το όποιο πρόβλημα, μπαίνουμε στη διαδικασία της συζήτησης για το ποιο site έχει τα καλύτερα torrents, πώς μπορούν να κάνουν mp3 από το youtube, πώς να ρυθμίσουν κάποιον proxy ή πώς να χακερέψουν το ασύρματο ρουτεράκι του απέναντι, ώστε να μην γίνει καμιά στραβή και ξεμείνουν από internet. Εννοείται ότι πρέπει και οφείλω να ξέρω όλα τα παραπάνω, όπως επίσης και τις ρυθμίσεις από όλα τα routers -σε περίπτωση που έχουν κλειδώσει το δικό τους-, όλους τους εκτυπωτές -σε περίπτωση που δε μπορούν να συνδέσουν το δικό τους- και να έχω άποψη για όλα τα λειτουργικά συστήματα -που, δόξα τω Θεώ, έχω! Αυτό που δεν έχω, είναι χρόνο, γιατί με περιμένουν δουλειές κι έτσι καταλήγουμε στη γνωστή ατάκα "Πώ, συγνώμη! Έπεσε η γραμμή! Α! Εντάξει? Παίζει τώρα? Οκ, σας χαιρετώ και καλή συνέχεια!"

13:00 - 13:15: Οπωσδήποτε πρέπει να μπω στη διαδικασία ενός ακόμα τσιγάρου, διότι νιώθω πολύ καταπονημένη ψυχικά! Τόσο, που αυτήν τη φορά, δεν πηγαίνω ως το Ελεφαντάκι, αλλά του ρίχνω ένα "zdoing" στο γούγλη (aka google talk), όπου επιτακτικά ζητάω τσιγάρο! Έρχεται από το γραφείο μου, με μαζεύει και με κατεβάζει κάτω....
Briefing for this short period: Εγώ παραπονιέμαι για τον πελάτη που μου ζητούσε να προγραμματίσω τον υπολογιστή του από την άλλη άκρη της Ελλάδος, ώστε κάθε πρωί να του λέει "Hello, master" και να του φτιάχνει capuccino, το Ελεφαντάκι μίλησε στο μεταξύ με το μεγάλο αφεντικό.... Σωπαίνω, καθώς στο φόρτο εργασίας της, προστέθηκε και κάτι που στις καλές περιπτώσεις χαρακτηρίζεται ως ακατόρθωτο! Προτού αποσώσει τη φράση της, ξέρω ότι ήδη έχω εμπλακεί κι εγώ (κάπου), μιας και ξέρω ταε-κβον-ντο (μη ρωτάτε!)....

13:20 - 14:00: Η ωραία στιγμή της μέρας, όπου πρέπει να ενημερώσω το ένα αφεντικό μου, για το τι έχω κάνει σε διάφορα θέματα, τι χρειάζεται την έγκρισή του & τι έχω εξορίσει στο πυρ το εξώτερον, μιας και κινείται στη σφαίρα φαντασίας και είναι ανέφικτο, τουλάχιστον στην παρούσα φάση!
Γίνεται γρήγορα η ενημέρωση, προτού προλάβει να συνειδητοποιήσει, τι ακριβώς του λέω & μέχρι να εγκληματιστεί με την αφήγηση και να αφομοιώσει, φτάνω στην ερώτηση: "Μήπως έχετε κι εσείς κάτι για μένα?". Όποιο σχόλιο ή ερώτηση και να είχε, μόλις έγινε flush από την dns cache & συγκεντρώνεται σε όλα εκείνα που έχει να μου δώσει, αλλά δε μπορεί, γιατί έχουν προλάβει και μ' έχουν φορτώσει με διάφορα άλλα! Σα λογικός άνθρωπος, επιλέγει να μου πει 10 πράγματα, εκ των οποίων θα μελετήσω σοβαρά τα 5, για να προγραμματίσω τα 3, να σχεδιάσω την υλοποίηση για 2 και να ολοκληρωθεί το 1! Έτσι, είμαστε όλοι ευτυχισμένοι! Εκείνος, γιατί τα έβγαλε από μέσα του & εγώ, γιατί μπορώ να γκρινιάζω εύκολα για το πόσα πράγματα έχω να κάνω (αλλά δεν προλαβαίνω!).

14:00 - 15:00: Τουρ στην παραγωγή. Ξεκινάω από τις μηχανές που έχουν πρόβλημα. Παίρνω από το γραφείο μου τον καφέ μου (αισίως έχουμε φτάσει στον 3ο) και το πακέτο με τα τσιγάρα μου (αισίως, έχω φτάσει στο 2ο) και κατευθύνομαι με βήμα γοργό προς τις μηχανές. Κάπου στα μισά, τσακώνω και το διευθυντή του τεχνικού τμήματος (από εδώ και πέρα γνωστός με το κωδικό όνομα "Μπομπ ο μάστορας" ή σκέτο "Μπομπ") και πορευόμαστε.
Φτάνουμε στον "ασθενή", όπου προσπαθούμε να το κάνουμε να δουλέψει με διάφορους πειραματισμούς. Στην καλύτερη, ο Μπομπ ασχολείται με τα κυκλώματα & εγώ τον κοιτάζω αγκαλιά με τον καφέ μου. Στην χειρότερη, ο Μπομπ μου δίνει οδηγίες κι εγώ (σαν πιο pocket-size) είμαι χωμένη μέσα στη μηχανή, στο πιο βρώμικο και σκοτεινό σημείο, με το φλας του κινητού για φακό, να προσπαθώ να βγάλω άκρη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση να μη λησμονήσω ν' αναφέρω ότι φοράω άσπρα ή ανοιχτόχρωμα ρούχα, που με το πέρας της εργασίας μου είναι πλέον για πέταμα & όχι για πλύσιμο. Η μηχανή δε δουλεύει. Ξεστομίζω 2 βρισιές και ξαναχώνομαι μέσα, ψάχνοντας για καλώδια, συνδέσεις, τροφοδοσία, νυχτερίδες κι αράχνες. Η μηχανή δεν ήταν στην πρίζα. Ξεστομίζω άλλες 2 βρισιές και κάνω ντου, σαν τον μπάτμαν, μες στη μαυρίλα, με τις αράχνες να κρέμονται!..... Πηγαίνω προς την τουαλέτα να πλύνω τον αξιοθρήνητο εαυτό μου & γρυλίζω σε όποιον με φωνάζει στο δρόμο, λέγοντάς μου ότι έχει κάποιο πρόβλημα και να περάσω από εκεί. Όσοι δεν καταλαβαίνουν από το γρύλισμα και επιμένουν, τους απειλώ ότι θα τους αγκαλιάσω με τις σκόνες και τα λάδια-γράσα-πίσσα & πούπουλα που κουβαλάω. Όλοι τρομάζουν και υποχωρούν.

Λίγο πριν ξανανέβω στο κλουβάκι μου (στο γραφείο μου, that is), με πετυχαίνουν στα μισά οι συνάδελφοι από άλλο τμήμα της παραγωγής, οι οποίοι με ενημερώνουν για τον επικείμενο θάνατο ενός μηχανήματος. Τους λέω να κάνουν μια επανεκκίνηση και να με πουν. Μου λένε ότι το κάναν. Ξεστομίζω άλλη μια βρισιά και πηγαίνω προς τα εκεί.
Στα μισά σκέφτομαι ν' ανάψω τσιγάρο. Φτου! Ξέχασα τα τσιγάρα μου στην προηγούμενη μηχανή. Όπως μαντέψατε, ξεστομίζω μια βρισιά και πάω πίσω. Μπαίνω στις μύτες και κρυφά από τους χειριστές να πάρω τα τσιγάρα μου και τον καφέ, χωρίς να με "μυριστούν". Δεν τα καταφέρνω. Με εντοπίζουν και με ρωτούν γιατί δε λειτουργεί το ποντίκι τους. Τους λέω να κάνουν μια επανεκκίνηση κι εξαφανίζομαι.

Ανάβω το πολυτάραχο τσιγάρο και πίνω μια γουλιά καφέ. Ο καφές έχει μια περίεργη γεύση - τι να έπεσε άραγε μέσα του, όσο εγώ ήμουν μέσα στη μηχανή? Ξεστομίζω άλλη μια βρισιά και ρίχνω τον καφέ. Σταματάω σ' ένα γραφείο, τσακώνω το τηλέφωνο, καλώ το Ελεφαντάκι κι εκπέμπω ΣΟΣ, να παραγγείλει οπωσδήποτε καφέδες! Με ενημερώνει ότι θα κατασκηνώσουμε στο γραφείο, οπότε συμφωνώ να παραγγείλει και μια κρέπα, με σοκολάτα bitter, βύσσινο & τριμμένα αμυγδαλάκια! :)

Αυτό μου φτιάχνει λίγο τη διάθεση & ανάβω ένα τσιγάρο πηγαίνοντας στους συναδέλφους που είχαν πρόβλημα πριν από 20 λεπτά!.....

16:00: Μόλις έλυσα το πρόβλημα με το άλλο μηχάνημα, οπότε νιώθω μια ακτίνα ελπίδας στην ψυχή μου! :) Να που έκανα και κάτι χρήσιμο σήμερα! Το μηχάνημα δουλεύει, τώρα για πόσο, δεν ξέρουμε! Σημασία έχει όμως ότι δουλεύει! :)
Στο μεταξύ, οι τύποι με το ποντίκι ακόμα δεν έχουν βρει άκρη. 5 post-it στο γραφείο μου, εμφανίζουν διάφορα ονόματα ανθρώπων με τους οποίους δεν έχω καμία διάθεση ν' ασχοληθώ (είπαμε! Είμαι αντικοινωνικός άνθρωπος!). Κάνω το λάθος να απαντήσω το τηλέφωνο που χτυπάει. Οι τύποι με το ποντίκι με απειλούν ότι θα παραπονεθούν στον Μπομπ, αν δεν ασχοληθώ. Ξεστομίζω άλλη μια βρισιά και ξεκινάω για κάτω. Ταυτόχρονα, έχω πάρει αγκαλιά το κινητό και τα post-it και ζητάω ταπεινά συγνώμη από όλους -αν γίνεται να τους καλέσω αύριο, γιατί έχουμε κάποιο πρόβλημα στην παραγωγή και είμαι δεσμευμένη εκεί & τους ευχαριστώ για την κατανόηση! Φυσικά και δε θα τους ξεχάσω αύριο! Το πρώτο πράγμα που θα κάνω, θα είναι! Πετάω τα post-it στον κάδο.
Παίρνω την άγρια φάτσα μου κι ενημερώνω τους τύπους με το ποντίκι, ότι έχουν κάνει ζημιά στη μηχανή και ότι θα πάρει 2 μέρες να επισκευαστεί. Ταυτόχρονα, πρέπει να ενημερώσω τη διεύθυνση, ότι όλη η παραγωγή θα πάει 2 μέρες πίσω και ότι είναι δικό τους λάθος! Το απειλητικό τους ύφος εξαφανίζεται και με παρακαλούν να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Κάπως καλύτερα!
Βάζω το ποντίκι στην PS/2, κάνω μια επανεκκίνηση το pc & ως εκ θαύματος, η μηχανή δουλεύει! Με ευχαριστούν και μου υπόσχονται καφέ! :) Κάτι βγάλαμε και τη σημερινή μέρα!

16:30: Ανεβαίνω στο γραφείο και βλέπω ότι έχουν έρθει οι καφέδες μας και η κρέπα! Ενημερώνομαι για το τι συνέβη κατά την απουσία μου & αφήνω τους συναδέλφους να σχολάσουν μιας και έχει πάει 16:45! Εγώ πάω στο Ελεφαντάκι, όπου βάζουμε κάτω την κρέπα και την τσακίζουμε! Το γραφείο όλο, τα πατώματα, τα πληκτρολόγια κι εμείς, γεμίζουμε σιρόπια... Ξεστομίζω μια βρισιά και πάω να φέρω το Azax.... Το αφεντικό μου μας πετυχαίνει την ώρα που εξαφανίζουμε την κρέπα & ενώ είμαστε τίγκα στα σιρόπια... Ξεστομίζει το Ελεφαντάκι μια βρισιά κι εγώ την παρακολουθώ άναυδη!....

Έχει πάει 17:00 κι επιτέλους ξεκινάμε να δουλεύουμε.... Κατά τις 19:30 θεωρούμε ότι πολύ δουλέψαμε για σήμερα και πακεταριζόμαστε!

Τι στο καλό!

Και αύριο μέρα είναι! :)

Hello, World!...

2009-04-16T09:27:00.004+03:00

Hi Ppl! :)

Με λένε Μαριάνα (M@t για τους φίλους) και αυτό είναι το blog μου...

Μιλάω για μένα και γι' αυτά που μ' αρέσουν! Τρελαίνομαι για pcs, για το ανοιχτό λογισμικό και το linux! Είμαι ερωτευμένη με τα Mac και δε θα ησυχάσω, αν δεν αποκτήσω ένα! :)
Αγαπάω τα gadgets και μ' αρέσει να "ντύνω" τα πάντα και να τα φτιάχνω όπως θέλω εγώ!
Μ' αρέσει να χαλάνε πράγματα, γιατί μου δίνουν το challenge να τα φτιάξω! Σχεδόν πάντα, τα καταφέρνω! Είμαι φαν του MacGyver και θέλω να γίνω σαν κι αυτόν, όταν μεγαλώσω! :P

Ακούω heavy metal, rock & κλασσική μουσική! Ανέχομαι το έντεχνο, ενώ απεχθάνομαι τα σκυλάδικα!...

Μ' αρέσει να παίζω με την φωτογραφική μου & ν' ασχολούμαι με τους κύβους μου ή με κάθε είδους γρίφους! :)

Βρίσκω βαρετά τα Windows & τους ισχυρογνώμονες... Μου τη σπάνε οι υπερφύαλοι και οι άνθρωποι που είναι όλο looks and no brain...

Μου τη δίνουν τα πρωινά ξυπνήματα και είμαι twin του Χουζούρη!

Ζω σε μια άλλη εποχή, που είμαι ακόμα παιδί!

Αρνούμαι να μεγαλώσω & έτσι, έχω παραμείνει ένα πεντάχρονο (όπως λένε οι φίλοι μου! :)). Και μ' αρέσει!.....

Mad world....

2009-04-15T14:11:00.001+03:00

Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ντυμένο με σκηνές από την αγαπημένη μου σειρά!...

Απλά, σε κάνει να σκέφτεσαι.....

A piece of Wisdom!.....

2009-04-15T09:35:00.005+03:00

Σήμερα, έλαβα ένα φοβερό e-mail που μ' έκανε να χαμογελάσω & να συνειδητοποιήσω ότι μερικά πράγματα είναι απλά.... έτσι!

GREAT TRUTHS THAT LITTLE CHILDREN HAVE LEARNED:
1) No matter how hard you try, you can't baptize cats..
2) When your Mom is mad at your Dad, don't let her brush your hair.
3) If your sister hits you, don't hit her back. They always catch the second person.
4) Never ask your 3-year old brother to hold a tomato.
5) You can't trust dogs to watch your food.
6) Don't sneeze when someone is cutting your hair.
7) Never hold a Dust-Buster and a cat at the same time.
8) You can't hide a piece of broccoli in a glass of milk.
9) Don't wear polka-dot underwear under white shorts.

GREAT TRUTHS THAT ADULTS HAVE LEARNED:
1) Raising teenagers is like nailing jelly to a tree.
2) Wrinkles don't hurt..
3) Families are like fudge..mostly sweet, with a few nuts.
4) Today's mighty oak is just yesterday's nut that held its ground.
5) Laughing is good exercise. It's like jogging on the inside..
6) Middle age is when you choose your cereal for the fiber, not the toy.

GREAT TRUTHS ABOUT GROWING OLD:
1) Growing old is mandatory; growing up is optional.
2) Forget the health food. I need all the preservatives I can get.
3) When you fall down, you wonder what else you can do while you're down there.
4) You're getting old when you get the same sensation from a rocking chair that you once got from a roller coaster.
5) It's frustrating when you know all the answers but nobody bothers to ask you the questions.
6) Time may be a great healer, but it's a lousy beautician..
7) Wisdom comes with age, but sometimes age comes alone.

THE FOUR STAGES OF LIFE:
1) You believe in Santa Claus.
2) You don't believe in Santa Claus.
3) You are Santa Claus.
4) You look like Santa Claus.

Quote of the day: (μακράν και με διαφορά!) "Growing old is mandatory; growing up is optional!"

3. Ignorance is bliss!....

2009-04-14T20:45:00.014+03:00

"Twinkle, twinkle little star....."

Η φωνή ακούστηκε μες στο μυαλό μου πρώτα... Μέσα στα μάτια μου, φως, που τα βλέφαρα δεν κατόρθωναν να σταματήσουν.

I opened my eyes, only to find out that I was in a... Well... Looked a lot like paradise... Πράσινο παντού και όμορφα δέντρα, children playing and singing -looking really happy. Bliss!
Το μέρος ήταν πανέμορφο κι εγώ, I was just lying all over the ground.

Ασπροφορεμένες γυναίκες να γελάνε, μια γαλάζια λίμνη με κρυστάλλινα νερά, ένας πεντακάθαρος ήλιος...
Με πλησίασε μια πανέμορφη κοπέλα. "Έλα να παίξεις μαζί μας", είπε, but her lips didn't make a sound... Strange girl, strange world!

Did you ever had this weird feeling that you were supposed to be somewhere else? Anywhere, but here? Εγώ το είχα, αρκετές φορές και αυτή, ήταν μια από αυτές τις φορές!
Σκεφτόμουν αδιάκοπα, πού θα έπρεπε να ήμουν... Κάτι άλλο είχα να κάνω!...

The girl got in front of me - I could actually see her face clear and her deep brown eyes. Her lips moved to make the words: "Wake up, wake up!".....

..................

..................

..................

***********************************************************************************

"Wake up", φώναξα ακόμα μια φορά και τον είδα επιτέλους να συνέρχεται! Με κοίταξε απορημένος με τα μεγάλα γαλάζια μάτια του και με ένα παιδιάστικο παράπονο, που μου άγγιξε την καρδιά!

Όποιος και να ήταν αυτός ο άνθρωπος, σίγουρα δεν κινδύνευα από αυτόν.

Βασικά, σίγουρα, δεν ήξερα τίποτα. Όμως κάτι μου έλεγε ότι μπορούσα να του έχω εμπιστοσύνη. Το βλέμμα μου διέτρεξε το σώμα του από πάνω μέχρι κάτω. Ψηλός, περίπου 30-32 χρονών, 1.88 ύψος, 77 κιλά, αρκετά γυμνασμένο σώμα αλλά ευκίνητο. Στίβος, μάλλον -δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Παλιός τραυματισμός στον αριστερό ώμο. Τώρα, κάνει δουλειά γραφείου -μάλλον εργαστηρίου για την ακρίβεια.....

Να 'το πάλι! Πώς το κάνω αυτό, να πάρει η οργή?.....

Δεν ολοκλήρωσα τη σκέψη μου, γιατί ο άγνωστος Χ μου μίλησε:

-Mat, you 're safe!

Το όνομα πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση σκέψεων και συναισθημάτων, που όμως έσκασαν σαν φουσκάλες στον αέρα...

-Guess I am..., ήρθε η γρήγορη απάντησή μου.
-How 's your head? ρώτησε... Αχά!!! Να και κάποιος που ήξερε τι γινόταν!
-Hurts like hell, if that's of any interest, απάντησα λίγο επιθετικά.

Αμέσως τα μάτια του σκοτείνιασαν και η στεναχώρια έντυσε το πρόσωπό του... Αυτός ο άνθρωπος ενδιαφερόταν για μένα κι εγώ του μιλούσα "κάπως".... Όμως... Πώς να μιλήσεις σε έναν άνθρωπο, αν δεν τον ξέρεις? Αν δεν ξέρεις, τι σου είναι?... Προσπάθησα να "σώσω" λίγο την κατάσταση και -κακά τα ψέμματα- με ενδιέφερε να μάθω, αν είχα κάνει το κεφάλι του μοναδικού ανθρώπου που με γνώριζε, μελάτο!

-How's yours?
-I 'll live... ήρθε η "παραπονεμένη" απάντηση, ενώ το χέρι του πήγε προς τον αυχένα του...
"Why didn't you pick up the damn phone?" με ρώτησε. Ώστε λοιπόν, ο καημενούλης με το καρούμπαλο που στεκόταν μπροστά μου ήταν ο John? Πήρα όμως γρήγορα την απάντησή μου: "John was trying to call you"....
-John did call... I missed it and didn't had the chance to call him back.
-We got worried! You have been sleeping for the past 48 hours! Are you sure you 're feeling ok?

Όχι, χριστιανέ μου! Hell, I ain't sure!... Ξυπνάω κάπου, δεν ξέρω πού είμαι, δεν ξέρω ποια είμαι και με ρωτάς αν είμαι ΟΚ? Ίσως, σε κάποιο άλλο παράλληλο σύμπαν! Σ' αυτό όμως, ήμουν χάλια!

-Mat?
-What?
-Are you sure, you 're feeling ok?
-(παύση)... Frankly, I dunno...
-Is it your head?
-Yes... And, no.... Do you need some ice for yours?
-No, it's just a scratch. What's wrong?
-I dunno....
Χαμογέλασε, με ένα παιδικό χαμόγελο και είπε: "It's impossible not to know what's wrong, when something's wrong!"

Γύρισα την πλάτη μου κι έκανα μια σιωπηλή προσευχή: "Θέε μου, βοήθησέ με να θυμηθώ!... Κάτι!... Οτιδήποτε!"

-Well, won't you tell me? Τι συμβαίνει?
-Told you, I don't know!... ξέφυγαν οι λέξεις από τα χείλη μου και μετά πάγωσα! Γύρισα αργά και τον κοίταξα. Οι τελευταίες λέξεις! Ήταν ελληνικά!!! "Say that again!" πρόσταξα, αδιαφορώντας για τον τόνο της φωνής μου.

-Τι σου συμβαίνει? ξανάκουσα από τα χείλη του...

Σαν στερεοσκοπική φωτογραφία, ήχος-λέξεις-πρόσωπο ήρθαν κι ενώθηκαν σε μια εικόνα!

"Rob", ψέλλισα... "Is that you?...."

I wanna be a Mac, when I grow up! :)

2009-04-14T20:25:00.003+03:00

Και πείτε μου: Ποιος θα με κατηγορήσει?

Τις προάλλες βγήκα προς αναζήτηση για laptop για τη μητέρα μου! (ναι, καλά διαβάσατε!....)
Δεν σκοπεύω να σας περιγράψω τις τραγελαφικές ερωτήσεις α-λα-Θεοπούλας (για όσους βλέπατε "Στο παρά πέντε") περί dual core, ram, hyper-κάτι (που μου "αμόλησε" σε κάποια στιγμή!) ή περί Windows! Αυτά, τα προσπερνώ (άλλωστε, τι θα έχουμε να γράψουμε? Θα το κλείσουμε το blog?!)...

Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να σας πω είναι ότι από ένα σημείο και μετά, την άφησα με τον ταλαίπωρο πωλητή και πήγα στα κρυφά να "χαλβαδιάσω" τα Mac!

Ζήτημα να έχω δουλέψει με Mac, όλο κι όλο 2 φορές! Να φανταστείτε, η παραπάνω επαφή μου ήταν η 3η!....

Και ναι, είμαι αδύναμος χαρακτήρας!.....

Πιστεύετε στον έρωτα με την πρώτη ματιά? Πιστεύετε ότι μπορείς να ερωτευτείς κάτι άψυχο? Νομίζω ότι το συναίσθημα που ένιωσα όταν ακούμπησα το touchpad ήταν ένα ηλεκτρικό σοκ!.... Ακούμπησα στον πάγκο και ξαφνικά ο χρόνος έχασε τη σημασία του! Δεν χόρταινα να δουλεύω με το συγκεκριμένο pcάκι (btw, ένα laptop ήταν, αλλά ούτε μοντέλο δε συγκράτησα! Τέτοια αποχαύνωση!).

Το πανέμορφο dock κάτω στην οθόνη με όλα τα καλούδια που κουβαλάει! Τα χαζά (εώς χαζοχαρούμενα για κάποιους - πλην όμως πανέμορφα!) "εφεδάκια", το iLife, τα παράθυρά του, ο χαριτωμένος τρόπος να πετάει notifications (ή τουλάχιστον κάτι που έμοιαζε με τέτοιο!), το Dashboard με το Safari Web Clip, το Time Machine που με άφησε άναυδη με τις δυνατότητές του, το Expose κτλ....

Νομίζω θα μπορούσα να γράφω για ώρες για αυτήν την εμπειρία!

No good! Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να αποδώσω τα συναισθήματα που ένιωσα! :)

Όταν σκέφτηκα ότι στη δουλειά με περίμεναν τα XPιά, με έπιασε μια μελαγχολία!.... Ο πωλητής (μόλις ξεμπέρδεψε με το καμάρι μου!) ήρθε και μου είπε: "Έρωτας, ε?" Τι να απαντήσεις σε αυτό!....

Do you believe in love at first sight?

What's on a geek woman's mind - Reloaded!

2009-04-14T09:29:00.003+03:00

Yeap, με πήρε λίγο καιρό να γράψω!.....

Έχω ένα διηγηματάκι σε εκρεμμότητα, αλλά στο μεταξύ δούλευα σαν σκλαβάκι, οπότε όλα πήγαν αρκετά κλικ πίσω!.... Αν και όσοι παρακολουθείτε, εξακολουθείτε να ενδιαφέρεστε, θα ακολουθήσει το 3ο πονεμένο κεφάλαιο οσονούπω! (...και λέω "πονεμένο", γιατί το έχω στο μυαλό μου εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα, αλλά ακόμα δεν κατάφερα να το αναρτήσω!)....

In the meantime, δε θα μπορούσα να απαρνηθώ όοοολα τα πράγματα που μ' ενδιαφέρουν, οπότε "μύριζα" με το μουσούδι μου, διάφορους ιστότοπους, ώσπου έπεσα σε έναν που απλά τον "ξεκοκκάλισα"!

Και ο λόγος για το "What's on a geek woman's mind"!

A. Έφαγα απίστευτο "κόλλημα" με το συγκεκριμένο blog, όχι μόνο για τη συγγραφέα του (που έχει ένα πολύ εντυπωσιακό βιογραφικό, παρακαλώ!), αλλά γιατί το ύφος που γράφει εμπίπτει απόλυτα στη δική μου αίσθηση σοβαρού-αστείου! Γλαφυρή περιγραφή, άπειρα πειράματα & ωραίες παραπομπές σε links, που από μόνη μου σιγά μην τα "ξέθαβα"!

Β. Η καταπληκτική ομοιότητα στα ενδιαφέροντα, που απλά με συγκλόνισε! :) Φαίνεται άλλωστε και στο πρώτο μου post στο συγκεκριμένο τόπικ!

Γ. Τέλος, με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις η "οικοδέσποινα" του blog, μιας και έχει όλη την καλή διάθεση να βοηθήσει, είναι καλοπροαίρετη στις συζητήσεις & -ίσως το πιο σημαντικό: δε φοβάται να παραδεχτεί ότι υπάρχουν και πράγματα που δεν ξέρει!

2. Η εξίσωση!

2009-03-11T09:11:00.004+02:00

Το χτύπημα ξανακούστηκε, αλλά για ένα περίεργο λόγο δεν είχα καμιά διάθεση να πλησιάσω την πόρτα....

Ποιος να είναι? Δεν περίμενα κανέναν, οπότε δεν είχα και λόγο ν' ανοίξω... Μάλλον δεν ήμουν και στο σπίτι μου, οπότε να, ακόμα ένας πολύ καλός λόγος!...

Μα, τι λέω! Εδώ δεν ήξερα πώς με λέγαν, πώς θα ήταν δυνατόν να ξέρω άλλες λεπτομέρειες...

Αυτή τη φορά, το χτύπημα ήταν πιο δυνατό και ένιωσα μια μεταλλική γεύση στο στόμα μου, ενώ ο φόβος περπάτησε στη ραχοκοκκαλιά μου... Όχι, δε θα άνοιγα την πόρτα! Η θέα της σκουροπράσινης πόρτας είχε συμπυκνώσει όλους μου τους φόβους και ζωγράφιζε δαίμονες στο τρομαγμένο μου μυαλό. Γράπωσα με δύναμη ένα τασάκι και το κούνησα στον αέρα, σα να ήθελα να τον σκίσω στα 2....

Κοίταξα στο διαμέρισμα διερευνητικά, ψάχνοντας μια καλή κρυψώνα... Μόνο η έξοδος κινδύνου?! Πήγα προς το fire escape, μόνο για να διαπιστώσω ότι ήμουν σε μια απίστευτη απόσταση από το έδαφος! Κοιτώντας κάτω, ένιωσα το αίμα μου να παγώνει και να μουδιάζουν τα δάχτυλά μου. Νοερά υπολόγισα την απόσταση -20,3m- και έκανα πίσω. Μόλις βρέθηκα πάλι στην ασφάλεια του δωματίου, ξανακοίταξα διερευνητικά το χώρο!

Ξαφνικά, το βλέμμα μου σταμάτησε σε ένα μέρος του τοίχου! Ήταν κενό, αλλά σχεδόν αόρατο! Κανονικά, δε θα σου κινούσε την προσοχή, αλλά ένας ελαφρύς αποχρωματισμός τράβηξε τη δική μου!

Ναι, είχα δίκιο! Ήταν ένα μικρό "δωμάτιο", μάλλον για να χρησιμοποιείται σαν αποθηκούλα! Εντελώς αόρατο στο γυμνό μάτι, καταπληκτικό όμως για πρόσκαιρη κρυψώνα! Κινήθηκα γρήγορα προς τα εκεί και μπήκα μέσα!

Μόλις είχα προλάβει, όταν άκουσα τα κλειδιά να μπαίνουν στην πόρτα!...

Τα μυνήγγια μου χτυπούσαν με δύναμη, στέλνοντας βουβά κύματα πόνου....

Κράτησα την ανάσα μου...

Και ο χρόνος σταμάτησε!....

1....

2....

3....

Τα δευτερόλεπτα περνούσαν με βασανιστική καθυστέρηση...

.......

20,3m? Πώς μπορούσα να υπολογίσω με τέτοια ακρίβεια? Ακρίβεια που δεν είναι προσεγγιστική, αλλά είναι απόλυτη!... Πώς βρήκα την κρυψώνα?
Πού χτύπησα το κεφάλι μου?
Τι ήταν οι ουλές στην πλάτη μου?
Γιατί τα σκεφτόμουν όλα αυτά τώρα, που άκουγα τα βήματα του άλλου μες στο δωμάτιο να αναζητούν κάτι....

Κάποιον...

Εμένα?.....

Και η φωνή ακούστηκε: "Mat, where the fuck are you? Come out now!".... ενώ τα βήματα κινήθηκαν προς την έξοδο κινδύνου και σταμάτησαν εκεί. Surprise - surprise, και όμως στον πανικό μου, μια ακρούλα του μυαλού μου, θυμήθηκε να αφήσει το παράθυρο ανοιχτό, για να μπερδευτεί ο κυνηγός... (μου?)...

Επιτέλους, ο άντρας μπήκε στο οπτικό μου πεδίο.... Ψηλός? Όχι ιδιαίτερα! Όμορφος? Well, in a way!... Κι όμως, είχε κάτι
που μου άρεζε πάνω του! Ενέπνεε ένα είδος ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Or at least, έτσι μου έλεγε το ένστικτό μου.

Still..... Έμπιστος ή όχι, ήταν ένας άγνωστος... Ο άγνωστος Χ.

Σε όλη την εξίσωση που είχα στο μυαλό μου, είχα πολλούς αγνώστους και μια σταθερά -εμένα!....

Το χέρι μου σφίχτηκε γύρω από ένα ρόπαλο του baseball. Άφησα μαλακά το τασάκι (που τόση ώρα το πήγαινα βόλτα και το ζουλούσα αλύπητα!) και έσφιξα με δύναμη το ρόπαλο!....

1........

Σχεδόν πατώντας στα νύχια, βγήκα από την κρυψώνα μου....

2........

Υπολόγισα το σώμα μου να μην προκαλεί ορατή σκιά για τον άγνωστό μου....

3........

Σήκωσα τα χέρια μου, ενώ σαν φλας άστραψε στο μυαλό μου η εικόνα του χτυπημένου -από τα χέρια μου- αγνώστου να κείτεται ξαπλωμένος στο πάτωμα....

Γυρνώντας, κοίταξα μέσα στα βαθιά μπλε μάτια του και ένιωσα τον χρόνο να γυρίζει πίσω...
Δε μπορούσα να σταματήσω την τροχιά του ρόπαλου, που έσκασε πάνω στο κεφάλι του...

Μια ανάσα....

Μια ματιά....

Ένα ταξίδι....

Και μια φράση που βγήκε από το στόμα του: "Εσύ!?"....

Και όλα σκοτείνιασαν....

1. Το ξύπνημα...

2009-03-01T00:15:00.002+02:00

Δε θυμάμαι ακόμα πώς ξύπνησα.... Ήταν κάποιος ήχος ή μια εικόνα? Κάτι βούϊζε ασταμάτητα μέσα στο κεφάλι μου, κάνοντας τη θολούρα ακόμα πιο έντονη... Άνοιξα τα μάτια μου και δοκίμασα να καταλάβω τι ώρα ήταν. Δεν τα κατάφερα. Δεν ήξερα καν αν ήταν μέρα ή νύχτα ή τι μέρα ήταν. Ένιωσα λες και κοιμόμουν χρόνια.

Ανακάθισα στα σκεπάσματα, κρατώντας το κεφάλι μου. Πονούσε σα διάολος! Μηχανικά άπλωσα το χέρι και έπιασα τα τσιγάρα, ανάβοντας ένα. Κάτι δεν πήγαινε καλά, όμως ο πόνος στο κεφάλι μου έκανε ακατόρθωτη την προσπάθειά μου να σκεφτώ. Σηκώθηκα στα τυφλά, ψάχνοντας ασπιρίνες. Πού είναι αυτά τα χαπάκια, όταν τα χρειάζεσαι?! Τις βρήκα και κατάπια 2 χωρίς νερό.

Ξαναπήγα στο κρεβάτι, ανάβοντας άλλο ένα τσιγάρο και κοίταξα γύρω μου το δωμάτιο. Παράξενο - δε μου θύμιζε τίποτα! Το καμπανάκι στο κεφάλι μου χτυπούσε τώρα πιο δυνατά, εκπέμποντας κύματα πανικού, στο υπόστρωμα του μυαλού μου. Έψαξα τα ρούχα μου, που τα βρήκα σε μια γωνιά και ντύθηκα, προσπαθώντας να συγκεντρώσω τη σκέψη μου. Τα μάτια μου πέσαν σε ένα άλλο δωμάτιο, που επίσης δε μου θύμιζε τίποτα... Έβαλα τη χρονομηχανή του μυαλού μου να σκεφτεί τί έκανα πριν κοιμηθώ ή πώς βρέθηκα εδώ ή πού ήμουν! Κάτι!

Τίποτα. Μες στο μυαλό μου, υπήρχε ένα κενό. Δοκίμασα να σηκώσω το τηλέφωνο να πάρω... Ποιον? Κανένα όνομα δεν ερχόταν στο μυαλό μου.
Πώς με λένε?

Δεν ήξερα!... Κανένας ήχος και καμία λέξη δεν απέδιδε το όνομά μου! Τι μου συνέβαινε?

Κοίταξα με απλανές βλέμμα, μέχρι που εστίασα στο πακέτο με τα τσιγάρα. Άραγε, κάπνιζα? Πρέπει - δεν ήρθε κάποιος βίαιος παροξυσμός να με τραντάξει, όπως όταν είχα πρωτοκαπνίσει... Τότε.... Πότε? Καμία εικόνα, μόνο μια σκιά στο υποσυνείδητο που μου θύμισε ότι απλά δεν θυμόμουν! Τίποτα!
Άραγε, να ήταν αυτή η μάρκα μου?

Ξαφνικά, χτύπησε ένα κινητό. Το κινητό μου? Κατευθύνθηκα προς το άλλο δωμάτιο, απ' όπου ερχόταν ο ήχος. Δεν το πρόλαβα, αλλά ήξερα πώς να χειρίζομαι τη συσκευή - πρέπει να ήταν δικό μου. Καθώς το σήκωνα από την πολυθρόνα, είδα το είδωλό μου στον καθρέφτη. Κοντοστάθηκα και πλησίασα. Κοίταξα το άγνωστο πρόσωπο που με κοιτούσε και έκανα μια βόλτα γύρω από τον εαυτό μου. Προς μεγάλη μου έκπληξη, είδα 2 ουλές να ξεκινούν από τη βάση του αυχένα μου, και να καταλήγουν στο κέντρο της πλάτης μου, ανάμεσα σε κάτι τατουάζ (είχα τατουάζ?!)... Δεν υπήρχε αμφιβολία! Το πρόσωπο μου με κοιτούσε ήταν το δικό μου! Δοκίμασα να ψάξω στη βάση δεδομένων του μυαλού μου, πότε έγιναν αυτές... Κάποιο ατύχημα? Κάποια εγχείριση? Μάταιο...

Κοίταξα το κινητό ξανά με ελπίδα. Μια αναπάντητη κλήση από τον Τζον... (ποιος διάολο ήταν ο Τζον?).... Έψαξα τις αποθηκευμένες επαφές... Όλες ήταν αγγλικά ονόματα, αλλά ήξερα ότι τα αγγλικά δεν ήταν η μητρική μου γλώσσα. Το μυαλό μου σκεφτόταν σε άλλη γλώσσα.

Τράβηξα μια χαρτοπετσέτα και άρχισα να γράφω ασυναρτησίες, μέχρι που τη γέμισα. Την κοίταξα.
Μελετούσα το γραφικό μου χαρακτήρα, τα γράμματα, τις λέξεις. Δεν ήταν λατινικοί οι φθόγγοι και σίγουρα όχι κυριλλικοί. Μάλλον ελληνικά θύμιζαν. Άρα, μιλούσα ελληνικά? Κάποιες φωνές διέκοψαν τους συνειρμούς μου... Κάποιος έβριζε σε αγγλικά? Όχι, πολύ μεγάλη έκταση στα φωνήεντα και πολύ αργόσυρτη η προφορά - μάλλον αμερικάνικα. Τα ένιωσα πολύ οικεία, σα να μιλούσα αυτήν τη γλώσσα όλη μου τη ζωή. Όμως, δεν ήταν έτσι, νομίζω?

Το κεφάλι μου άρχισε πάλι τις σουβλιές. Ξανακοιτάχτηκα στον καθρέφτη και είδα μια περιποιημένη πληγή με κάτι ράμματα στο δεξιό μου κρόταφο. Άρα κάτι έγινε. Κάποιος με περιποιήθηκε και με έβαλε εδώ. Ποιος όμως? Και που ήμουν? Ή ακόμα πιο σωστά, ποια ήμουν?

Εκείνη τη στιγμή, χτύπησε η πόρτα....

Make my day (part III)

2009-02-20T09:35:00.005+02:00

Ένας ναυτικός με την γυναίκα έχουν το σπίτι τους δίπλα στις γραμμές του τρένου και αντιμετωπίζουν ένα μικρό πρόβλημα. Κάθε φορά που περνάει το τρένο χαλάει η ντουλάπα τους απο τους κραδασμούς. Μια μέρα λοιπόν ο άντρας φεύγει για ταξίδι και στο επόμενο τρένο που περνάει χαλάει ξανά η ντουλάπα. Η γυναίκα εκνευρισμένη απο τις πολλές φορές που είχε συμβεί το ίδιο πράγμα καλεί έναν μαραγκό για να λύσει το πρόβλημα. Ο μαραγκός επανασυναρμολόγει την ντουλάπα και περιμένει το επόμενο τρένο να δεί αν έχει λυθεί το πρόβλημα. Μερικά λεπτά αργότερα περνάει και φυσικά η ντουλάπα πέφτει ξανά. Ο μαραγκός απορημένος λέει στην γυναίκα:
- Μάλλον θα πρέπει να μπώ μέσα στην ντουλάπα για να δώ καλύτερα τι συμβαίνει και χαλάει όταν περνάει τρένο μιας και κοιτάζοντας την απ' εξώ δεν έβγαλα άκρη.
Η γυναίκα συμφωνεί οτί αυτή είναι η καλύτερη λύση και ο άνδρας μπαίνει μέσα.
Λίγα λεπτά αργότερα ακούγεται ένα δυνατό χτύπημα στην πόρτα που ανοίγει και είναι ο άντρας της κυρίας που επιστρέφει νωρίτερα καθώς πάντα την υποψιαζόταν.
- Που είναι μωρή π#τ@ν* ο γκόμενος; Μου είπαν οι γείτονες ότι κάποιος είναι εδώ.
- Μα τι λές τώρα, αποκρίνεται αυτή.
Ο άντρας ψάχνει το δωμάτιο και δεν βρίσκει τίποτα και ξαφνικά βλέπει την ντουλάπα.
- Εκεί μέσα τον έχεις μωρή κ@ρ!0λ%, και ανοίγοντας την αντικρίζει τον μαραγκό.
- Τί κάνεις εδώ, ρε κ#Ρ@Τ%;
Και ο απίθανος μαραγκός:
- Αμα σου πώ ότι περιμένω το τρένο, θα με πιστέψεις;

Make my day (part II)

2009-02-20T09:31:00.004+02:00

Μικρό αλλά καλό! :)

- Έλληνας κροίσσος με λίμνη, 6 γράμματα;
- Εφραίμ...

Make my day (part I)

2009-02-20T09:27:00.005+02:00

Ένας παπάς και ένας κυνηγός πάνε για κυνήγι.
Αστοχεί ο κυνηγός και φωνάζει:
- Γαμώ το σημάδι μου!
- Μην βρίζεις, του λέει ο παπάς, γιατί ο Θεός θα σε ακούσει και θα σε τιμωρήσει.
Ξαναστοχεί ο κυνηγός, ξαναβρίζει, του ξαναλέει ο παπάς να μην βρίζει.
Στην τρίτη άστοχη προσπάθεια ξαναβρίζει ο κυνηγός:
- Γαμώ το σημάδι μου!
- Εγώ σε προειδοποίησα, λέει ο παπάς. Τώρα θα έρθει η τιμωρία σου από ψηλά.
Αμέσως πέφτει ένας κεραυνός και χτυπάει τον παπά.
Και τότε ακούγεται μία φωνή από ψηλά:
- ΓΑΜΩ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΜΟΥ!

Ubuntistas!

2009-02-17T10:45:00.004+02:00

Εξαιρετική χαρακτηρίζω την προσπάθεια της ελληνικής κοινότητας Ubuntu-gr, για τη διάδοση της συγκεκριμένης διανομής! Ένα πολύ δυνατό team, με συγκροτημένες προσπάθειες και ένα αρκετά καλό support στα προβλήματα νέων χρηστών!

Μπράβο στα άτομα που ασχολούνται και προσφέρουν τον ελεύθερο χρόνο τους, ώστε να μαθαίνουμε οι υπόλοιποι και να ερχόμαστε πιο κοντά σε αυτό το πανέμορφο (και παντοδύναμο!) λειτουργικό σύστημα!

Μέσα στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή, ένα πολύ καλό e-magazine με θεματολόγιο που κυμαίνεται για πολύ αρχάριους έως και πολύ προχωρημένους!
Επιπλέον, να μη λησμονήσω να αναφέρω την επαγγελματική δουλειά που έχει γίνει στα γραφικά και στη σελιδοποίηση, που δίνουν μια ακόμα πιο ευχάριστη νότα στο όλο εγχείρημα!

Το πρώτο τεύχος που αφορά τους μήνες Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 2008, κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου:

και είναι διαθέσιμο για download από εδώ. (κάντε δεξί κλικ -> "Αποθήκευση δεσμού ως". Το αρχείο είναι .pdf αρχείο, ~15MB)

Το δεύτερο τεύχος που αφορά τους μήνες Ιανουάριο - Φεβρουάριο του 2009, κυκλοφόρησε στις 15 Ιανουαρίου:

και είναι διαθέσιμο για download από εδώ. (κάντε δεξί κλικ -> "Αποθήκευση δεσμού ως". Το αρχείο είναι .pdf αρχείο, ~4MB).

Εύχομαι ολόψυχα καλή συνέχεια σε όλα τα παιδιά που ασχολούνται με κάτι τόσο όμορφο!

Linux’s Shell is Really Fun!!!

2009-02-17T09:21:00.004+02:00

Και ναι, πιστέψτε το αν θέλετε, αλλά βολτάροντας στο net, ανακάλυψα ένα σετ εντολών, το οποίο δίνει τα παρακάτω αποτελέσματα!!! Απίστευτο τι σκέφτονται οι άνθρωποι! Το αρθράκι μου άρεσε τόσο πολύ, που αξίζει τον κόπο να το αναφέρω!

Το κέλυφος (shell) είναι ένα αντίστοιχο εργαλείο του Dos Command prompt, με τη μόνη διαφορά ότι είναι πιο αστείο! :)
Οι προγραμματιστές έκαναν φοβερή δουλειά με αποτέλεσμα να έχουμε διαδραστικότητα μεταξύ κελύφους και χρήστη! Έτσι, μπορείτε να "κάνετε πλάκα" στο κέλυφος και δείτε τι προκύπτει! Η παρακάτω φωτό είναι από το pc μου που τρέχει Ubuntu 8.10 Intrepid ibex:

Τα "παίξατε"? :) Χαριτωμένο, έτσι?

Δοκιμάστε κάτι άλλο τώρα!

Δώστε την εντολή:

$ sudo apt-get moo

και αυτό που θα δείτε:

Αν όχι αστείο, τουλάχιστον χαριτωμένο το λες! :) :) :)

Πραγματικά το κέλυφος, εκτός από πανίσχυρο, είναι και διασκεδαστικό! Μάθετε να το χειρίζεστε και θα πάθετε πλάκα με τις δυνατότητές του! :)

Original link: http://rotyyu.wordpress.com/2008/07/23/linuxs-shell-is-really-fun/

Arkas rulezzzzz!!!

2009-02-16T15:32:00.004+02:00

No comments!

Enjoy! :)

Ανεκδοτάκι!

2009-02-16T13:19:00.010+02:00

Φοßερός και τροµερός µηχανόßιος ßγαίνει για ßόλτα
µε την µηχανή.

Εκεί που πήγαινε λοιπόν σκέφτεται ότι είναι ευκαιρία να
δει τι τραγούδι λαλάει το µηχάνηµα.150...200...250 , ο
τύπος είναι στην απόλυτη  νιρßάνα και ..ΜΠΑΜ! ένα
σπουργιτάκι καρφώνεται στο κράνος!

Πανικός, φρένα και σταµάτηµα στην άκρη του δρόµου.

Όχι ρε γαµώτο, πάει το καηµένο, τι µου 'φταιξε το
δύσµοιρο κλπ. κλπ.... αλλά ως εκ θαύµατος το σπουργιτάκι
είναι ακόµα ζωντανό (σε τι κατάσταση είναι, άστο
καλύτερα...). Μετά από 2 λεπτά ßρίσκεται στο ιατρείο του
κοντινότερου κτηνίατρου.

Εγχείρηση, οξυγόνο, νυστέρια, µέχρι που ßγαίνει ο γιατρός
από το χειρουργείο µετά από 3 ώρες και του το παραδίδει
στα χέρια  µπανταρισµένο..

'Μεγάλε, τύχη ßουνό, το σώσαµε το καηµένο.Τράßα τώρα
σπίτι σου και κοίτα να το περιποιηθείς. Βάλτο σε ένα κλουßί
µε φρέσκο νερό και κανναßούρι και περίµενε να συνέλθει'

Βουρ στο σπίτι ο γκαζοφονιάς, ßάζει το πουλάκι σε ένα
κλουßί µε νερό και κανναßούρι και περιµένει...

Οι µέρες περνάνε...

Μετά από λίγες µέρες, το σπουργιτάκι αρχίζει να συνέρχεται.

Ανοίγει το δεξί µάτι και ßλέπει τα κάγκελα του κλουßιού.
Κλείνει το δεξί µάτι. Ανοίγει το άλλο µάτι, ξαναßλέπει
κάγκελα και από την αριστερή πλευρά. Κλείνει και το
αριστερό µάτι. Ανοίγει και τα δύο µάτια µαζί και ßλέπει
γύρω-γύρω κάγκελα...

Και λέει: "Όχι ρε πουστη , τον σκότωσα...."

Πού είμαι & πού πάω!

2009-02-16T11:07:00.004+02:00

......

Το προηγούμενο ποστ μάλλον θα κακοφανεί σε κάποιους!

Μη με παρεξηγείτε!

Windows-user από τα γεννοφάσκια μου! (και πιο πριν Dos-user!)...

Έχω δοκιμάσει όλες τις εκδόσεις:
Windows 3.11
Windows 95
Windows NT
Windows 98 & 98SE
Windows Millenium
Windows 2000 Professional
Windows XP
Windows Vista
Windows 7 (Beta)

Κάθε μια με τα καλά της.... Κάθε μια με τα κακά της! (πλην των Millenium edition, που τη θεωρώ μακράν τη χειρότερη έκδοση όλων των εποχών! Δεν τολμώ καν να την ονομάσω λειτουργικό σύστημα!)

Κι επειδή είμαι και "ψαχτήρι", έκανα τη βόλτα μου και από Linux διανομές!

Τα φοβερά για την εποχή τους Mandrake (και νυν Mandriva) & τη διανομή Suse (μόνο μη ρωτήσετε έκδοση! Ήταν a long time ago!!! :))

Μέχρι που πρόσφατα δοκίμασα τα Ubuntu!

Είχα πολύ καιρό να δοκιμάσω μια διανομή τόσο εύχρηστη!!!! Είναι απλά φοβερή! :)

Δε μπορώ να αναθεματίσω τα Windows (όπως βλέπω αρκετούς -συνήθως πιτσιρικάδες- να βρίζουν τα παραθύρια & να προσηλυτίζουν κόσμο στα Linux, με λάθος όμως κίνητρα!), μιας και τρώω ψωμί από αυτά!

Επίσης, δε μπορώ όμως και να μην επαινέσω μια τόσο φιλική διανομή, που με έκανε να νιώσω σα στο σπίτι μου!

Εξαιρετικό utility, που τουλάχιστον εγώ δεν έτυχε να συναντήσω σε άλλη διανομή (διορθώστε με, αν κάνω λάθος!), είναι ο μαγικός Wubi installer! Είναι για κάτι αναποφάσιστους ανθρώπους σαν κι εμένα, που δεν ξέρουν τελικά αν θα κρατήσουν ή θα πετάξουν την εγκατάσταση και δε θέλουν να κάνουν format & install φτου κι απ' την αρχή!

Θα επεκταθώ παρακάτω περισσότερο, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο να δώσετε στα Linux μια ευκαιρία με αυτήν τη διανομή! Και στην τελική βρε αδερφέ, αν δε σας αρέσει, μπείτε στα Windows και κάντε ένα uninstall! :)

Windows, Linux, Mac! Or back!!!

2009-02-15T17:59:00.002+02:00

Τι πράγμα και αυτά τα παραθύρια!!! Ευρέως διαδεδομένο λειτουργικό σύστημα, που όλοι γκρινιάζουμε γι' αυτό, αλλά δεν κάνουμε τίποτα να το αλλάξουμε!

To be honest, δεν υπάρχουν και πολλές εναλλακτικές επιλογές!... Linux or Mac? And then back! Back στα παραθύρια!!! Δοκιμάζεις τα Linux και νομίζεις ότι είναι κινέζικα, όταν μια ζωή την έχεις περάσει μπρος στα Windows... Δοκιμάζεις τα Mac (σκας φυσικά ένα υπέρογκο ποσό, για την απόκτησή τους!) και σου φαίνονται, αν όχι κινέζικα, τουλάχιστον διαφορετικά!

Η κατακλείδα? Γυρνάς εκεί που ήσουν και συνεχίζεις να βρίζεις τα Windows και να καταριέσαι τη μοίρα σου και το ριζικό σου! Σωστά?

Λάθος!

Δεν μπορείς να απορρίπτεις κάτι, όταν δεν έχεις επενδύσει κάποιο χρόνο πάνω του!

Πρόσφατα, εμπλάκηκα σε μια από τις τυπικές συζήτησεις που ξεκινάνε, μόλις κάποιος "κομπιουτερόβιος" βρεθεί στην παρέα!....

Φίλος1: Σκέφτομαι να βάλω Linux. Τι λες?
Φίλος2: Άντε ρε συ.... Είναι ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ!... Δε θα βγάλεις άκρη και θα βαρεθείς γρήγορα.
Εγώ: Γιατί θες να βάλεις Linux?
Φ1: Βαρέθηκα τα Windows... Σέρνεται όλο το laptop μου... Κολλάνε συνέχεια! Γεμίζω ιούς (σ.σ. φυσικά η πλοήγηση σε "βρωμιάρικα" και αμφιβόλου ποιότητας ιστότοπους ουδώλως φταίει! Το λειτουργικό σύστημα φταίει! Και δη τα Windows!)... Άκουσα ότι με τα Linux δεν έχεις πρόβλημα με ιούς!
Φ2: Άντε ρε, πέτα τα και πάρε ένα Mac!
Εγώ: Σημασία δεν έχει τι θα πάρεις - σημασία έχει τι θες να κάνεις!
Φ2: Θα βρεις την υγειά σου!
Φ1: Ξέρεις όμως.... Θέλω κάτι απλό... Δε μπορώ να μαθαίνω ξανά τα ίδια από την αρχή...
Εγώ:............. (παύση μακράς διαρκείας και αποσύρομαι διακριτικά από τη συζήτηση!)......

Αυτό το σκεπτικό των χρηστών, δε μπόρεσα ποτέ να καταλάβω!

Δε μπορεί να θες κάτι "διαφορετικό", αλλά να μην είσαι διατεθιμένος να επενδύσεις χρόνο για να το μάθεις! Ούτε όταν ξεκινάς να μάθεις τα Windows ξέρεις, αλλά εκεί το θεωρείς αυτονόητο ότι θα πας τα σεμινάριά σου (ECDL), θα ρωτήσεις τους φίλους, θα ψάξεις στο internet... Στα υπόλοιπα Λ/Σ, γιατί θεωρείς δεδομένο ότι δε χρειάζεται να μπεις σε αυτή τη διαδικασία;;;;

My tiny world! (ή αλλιώς, ο μικρόκοσμός μου!)

2009-02-15T17:49:00.002+02:00

Η δουλειά μου έχει να κάνει με υπολογιστές! Τα χόμπυ μου έχουν να κάνουν με υπολογιστές! Όλη μου η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτά τα θορυβώδη κουτιά που λέγονται υπολογιστές!!! How good is that!....

Γενικά, ψάχνω & ψάχνομαι!!! Nope, δεν είμαι κανένα computer geek που αρέσκεται στο να ζει μέσα στο PC, αλλά για έναν περίεργο λόγο, νιώθω απίστευτο θαυμασμό, για μια τόσο "χαζή" μηχανή που κυριαρχεί στον κόσμο μας!

Ακόμα και τίποτα να μην έχεις στον πλανήτη, επιβάλλεται να έχεις ένα πισι! Ένα λάπτοπ! Στη χειρότερη ένα νετμπουκ βρε αδερφέ! (Τώρα τα δίνουν τζάμπα και οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, οπότε δικαιολογία καμία για να μην έχετε ένα υπολογιστικό σύστημα!)....

Oh well! Είμαι σε αυτό το τριπάκι των πι-σιών από τα 7 μου χρόνια! Τις παλιές καλές εποχές που είχες μια μαύρη οθόνη με άσπρα γράμματα και τον κέρσορα να αναβοσβήνει στο command prompt! Τότε που τα DOS ήταν το λειτουργικό σύστημα του λαού (αλήθεια, ποιου λαού?!) και αν το πι-σι σου είχε και σκληρό δίσκο!...., τότε "πετούσες"!!!! :)

Εν αρχή εγένετω φως!

2009-02-15T17:46:00.003+02:00

Ναι, ναι, ναι.... Είχα πει & είχα εμμείνει σθεναρά στην άποψή μου ότι εγώ δεν είμαι για blog... Δε μπορώ, παιδί μου, να καταγράφω κάθε 3 και λίγο ό,τι γίνεται, σαν την τρελλή!

Αναθεωρώ, λοιπόν! Και ξεκινάω το blogging! Αν μη τι άλλον, θα κερδίσω κάτι από αυτό (για εσάς που θα το διαβάσετε δεν ξέρω, αλλά δε μπορούμε να τα έχουμε όλα!)....

Επομένως, εγένετω φως!

Και έπεται συνέχεια!.....