Εντυπωσιάστηκα, με την πάροδο του χρόνου.... Ποτέ δεν κοιτάω τις φωτογραφίες που τραβάω, ακόμα λιγότερο αν είμαι κι εγώ μέσα σ' αυτές!
Παρ' όλα αυτά, μολονότι ο καιρός περνάει κι εγώ σοβαρεύομαι (λέμε τώρα), έκανα μια βουτιά στο παρελθόν και προσπάθησα να ξεθάψω όσες περισσότερες ψηφιακές φωτός είχα! Έχασα πολλές με το μπαμ, που είχε κάνει ο παλιός μου σκληρός, φωτογραφίες που ακόμα τις κλαίω, αλλά τι να κάνουμε! Shit happens! Νίκησα τα συναισθήματά μου, παρέβλεψα το γεγονός των προσφάτων γενεθλίων μου και ανακάλυψα, ότι δε μεγαλώνω, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν ωριμάζω, όμως -όπως όλοι & όλα- αλλάζω!
Έβλεπα την αφεντιά μου:
και ανακάλυψα ότι δεν έχω αλλάξει καθόλου! Εξακολουθώ ν' ασχολούμαι με την ιστιοπλοία & τη θάλασσα (τώρα πια, σαν εκπαιδευτής κυβερνήτης!)... Εξακολουθώ να πηγαίνω για ορειβασία και αναρρίχηση, όποτε και όταν προλαβαίνω! Σχεδιάζω να πεταχτώ μια βολτούλα σε Χορτιάτη (που τον ξέρω σαν την τσέπη μου!) ή κανένα Όλυμπο (όπως παλιά!) και να τραβήξω καμιά φωτό με το καινούριο μου παιχνιδάκι! Μόλις με το καλό αποκατασταθεί και το σακατεμένο μου δεξί γόνατο, με περιμένει η μαύρη ζώνη στο Tae Kwon Do & η κόκκινη μισή στο hapkido! Αν με αξιώσει ο Θεός, θα πάρουμε μαύρη ζώνη στο hapkido μαζί με την partner μου -ίσως το καλύτερο ζευγάρι επιδείξεων των θηλυκών Jet Lee! Την περίμενα, με περίμενε & ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε μαζί το υπέροχο ταξίδι μας προς τις πολεμικές τέχνες! Θα συνεχίσω το Brazilian Jiu-Jitsu & θα ασχοληθώ πιο συστηματικά με το Muay Thai! :D
Τελικά, ξέρετε κάτι? :D
Μεγαλώνουμε, αλλά δε γερνάμε! Αλλάζουμε, αλλά μένουμε οι ίδιοι! Kinda fun, ain't it?! :D
***Εξαιρετικά αφιερωμένο, σ' έναν καταπληκτικό άνθρωπο που είναι κοντά μου στις δύσκολες στιγμές διακριτικά, όπως πρέπει να είναι ένας φίλος & που δε μ' αφήνει να μεγαλώσω, αλλά με έμαθε να είμαι ένας Peter Pan! Thanks, part! Αυτό, για σένα! :)***
11 σχόλια:
Φιλλλλαράκι, σου εύχομαι να κρατήσεις την ψυχή σου νεανική, ευγενική και αγνή, όπως τουλάχιστον το εχω διαπιστώσει.
Όπως τα λες είναι... Σου εύχομαι λοιπόν να μεγαλώνεις και να μη γερνάς, να ωριμάζεις μα να μη σαπίζεις, να χάνεσαι χωρίς νάσαι χαμένο...
(ως εδώ μου βγήκε η σοφία :P)
Για (τα) Linux ουτε κουβεντα ε ? καλα...
Αγαπημένο μου πιγκουινάκι,
"Μεγαλώνοντας" ανακάλυψα πως είναι ταυτόχρονα εύκολο και δύσκολο να μείνεις ο ίδιος..
Δεν είμαι η ίδια από την ώρα που γεννήθηκε η κόρη μου, αλλά αυτή η αλλαγή ήταν κάτι που ήθελα και που έκανε την ζωή μου πιο όμορφη..
Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει συμβιβασμούς που δεν θα έκανα παλαιότερα, έναν συντηριστισμό για να προστατεύω τον εαυτό για να είναι εκεί για εκείνη και μια διάθεση να ξαναγίνω παιδί ώστε να την καταλαβαίνω..
Αγαπώ όπως παλιά τα παραμύθια, αλλά τελειώνουν με διαφορετικό τρόπο.
Προσπαθώ,γιατί θέλει προσπάθεια να μην αφεθείς, να κρατήσω την ψυχή μου αλώβητη από τα κακώς κείμενα και να μην αλλάξω ρότα, τουλάχιστον όσο αφορά τους βασικούς κανόνες της ηθικής μου και νομίζω πως τα καταφέρνω..
Αλλάζουμε αγαπούλα, αλλά το θέμα είναι να είναι επιλογή μας.
Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα
@ Rygar: Φιλλλλλαράαακι!!! Πού ήξερες ρε θηρίο ότι σήκωσα καινούρια ανάρτηση?! :D Anyway, thank you my friend! Ανταποδίδω την ευχή! Να μην αφήσεις κανέναν να σου αλλάξει τη γνώμη σου για τον εαυτό σου (γιατί, είπαμε! Είσαι το καλύτερο παιδί!) και το κυριότερο, μην σταματήσεις να πιστεύεις στα όνειρά σου! Τα καλύτερα έρχονται! :)
@ fog: Ρηνούλα, η δεύτερη καλύτερη ευχή που έχω ακούσει ένεκα των γενεθλίων μου! Χαμένο, όχι! Στην καρακοσμάρα μου όμως, ναι! Δε χρειάζεται σοφία! Με λίγες λέξεις είπες όλ' αυτά που ήθελα εγώ να πω μ' ένα ποστ & με μισό κιλό φωτός! :)
(P.S, Η καλύτερη ευχή που πήρα φέτος ήταν: "Εύχομαι η ζωή σου να είναι ένα ατελείωτο adventure,από αυτά που ξέρεις πως να κάνεις high score!;)")
@ Paspartoo: Ηρακλήήήήή μου!!!! Καλά βρε! Are u blogging και ούτε ένα link στο φόρουμ?! Να είμαι ειλικρινής, όταν πήγα να κάνω κλικ στο όνομά σου, νόμιζα ότι ήταν fake το link!
Για τα Λινούξια, κατά καιρούς γράφω τα κατορθώματά μου - αν μπαίνεις θα με βλέπεις και θα με καμαρώνεις! :)
Αλλά, αν θες να ρίξεις πολλά respect, μόλις έχεις χρόνο, μπες και ρίξε μια ματιά: www.irenegr.com
Είναι της φίλης μου, της Fog (που πόσταρε παραπάνω!)...
Όχι για να μη νομίζεις ότι είμαι μοναδική στο είδος μου! :)
Btw, your blog is added ( και θα ξεκοκκαλιστεί άμεσα!!!)
Herc, τώρα που κοιτούσα το blog σου, είδα ότι με πρόλαβες! Ήδη το παρακολουθείς, το "What's on a geek woman's mind"!....
Τρελλά respect? :)
@ Little Red Riding Hood: Αγαπημένο μου ελεφαντάκι, η αλλαγή είναι αναπόφευκτη, σίγουρα! Το θέμα όμως είναι ότι, αν μετά από μερικά χρόνια, κοιτάς over your shoulder και βλέπεις ότι είσαι ένας άλλος άνθρωπος -ένας άγνωστος, σημαίνει ότι κάτι έκανες πολύυυυυ λάθος....
Όχι, για μένα δεν το λέω. Αναβαθμίζομαι, εξελίσσομαι, αλλά μένω παιδί. Αρνούμαι να συμβιβαστώ με τον κόσμο που μου παρέδωσαν και δε θέλω να είμαι μέρος του συνόλου...
Θέλω να κάθομαι και να παίζω με τους κύβους μου, να μιλάω με τους δικούς μου ανθρώπους, να κυνηγάω με το φακό μου το ηλιοβασίλεμα, να καπνίζω ένα τσιγάρο με τα σύννεφα αγκαλιά, να βουτάω στη θάλασσα και να επιμένω ότι άμα κρατήσω πολύ την αναπνοή μου, ο Άγιος θα με λυπηθεί και θα μου δώσει βράγχια! Να πάρω φόρα και να σκαρφαλώσω στην ψηλότερη κορυφή, έστω κι αν ματώσουν τα χέρια μου στην προσπάθεια, έστω κι αν νομίζω ότι δεν θα τα καταφέρω, χωρίς να με νοιάζει ο κίνδυνος!... Μόλις φτάσω, να φωνάξω με όλη μου τη δύναμη ότι είμαι στην κορυφή και ν' αρχίσω πάλι την κατάβαση! 3 λεπτά στην κορυφή του μικρόκοσμού μου είναι αναζωογονητικά!
Να με κρατάν τα όνειρά μου, ανεβάζοντάς με πιο ψηλά... Να χαίρομαι μια καλή παρτίδα Taboo ή Trivial με τους φίλους μου (και ας με πειράζουν που δεν έμαθα ποτέ γεωγραφία!). Να μαστορεύω πράγματα, που δεν είμαι πάντα σίγουρη ότι θα δουλέψουν, αλλά όταν το κάνουν, να νιώθω περήφανη που είμαι ένας θηλυκός McGyver! Να κρατάω στην αγκαλιά μου αυτόν που αγαπώ & να νιώθω ότι αγκαλιάζω το σύμπαν!
Να σταματήσω, να κλωτσήσω πίσω τη μπάλα των παιδιών που έφτασε στα πόδια μου & -γιατί όχι! να κάνω και κανά-δυο τσαλιμάκια/"τακουνάκι"! Να σκαρφαλώσω σ' ένα δέντρο (actually, οπουδήποτε σκαρφαλώνω και τρυπώνω, αλλά whatever!) Να μιλήσω με ένα μωρό ή με ένα παιδί και να συνεννοηθώ καλύτερα απ' ότι με τους μεγάλους!
Αυτό με τη μπάλα και τα κόλπα... το κάνω πάντα, σε κάθε ευκαιρία, ακόμα και τώρα. Τρελένομαι για την έκφραση στα πρόσωπά τους, σα να βλέπουν αρειανό. :P
Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί μπάλα στα πόδια μου και να μην παίξω λίγο μαζί της! :)
Αν είναι μπάλα ποδοσφαίρου, θα κάνω κανά-δυό τσαχπινιές!... Αν είναι μπάλα μπάσκετ, εννοείται ότι πρώτα θα τριπλάρω (και σταυρωτή τρίπλα, ανάμεσα από τα πόδια).... Αν είναι βόλλευ, θα τη γυρίσω μ' ένα σερβίς (από πάνω, εννοείται!) - αν είναι μακριά με επιθετικό σερβίς (με άλμα! - Στα νιάτα μου, ήμουν αρχηγός ομάδας του σχολείου μας κι έπαιζα πασαδόρος!)... Αν, τώρα, είναι μπαλάκι του τέννις, είχα μάθει ένα κόλπο όταν έπαιζα... Σηκώνεις το μπαλάκι με το χέρι και το τοποθετείς στο πόδι σου! Σηκώνεις το πόδι σου αρκετά ψηλά, συνοδεύοντας το μπαλάκι ώστε να σηκωθεί στο ύψος περίπου του στήθους σου. Τραβάς απότομα το δεξί πόδι και το εναλλάσεις με το αριστερό, σε οριζόντια θέση, ώστε το μπαλάκι πέφτοντας, να "ξαπλώσει" λίγο πιο κάτω από τον αριστερό σου αστράγαλο! Αν έχω όρεξη και για άλλες τσαχπινιές, τότε συνεχίζω τα κόλπα με το αριστερό πόδι, μέχρι να φέρω το μπαλάκι σ' έναν από τους δυο αγκώνες μου... :)
Ακούγεται περίπλοκο χωρίς να είναι! :) Όμως είναι τρομερά εφετζίδικο! :D
Δημοσίευση σχολίου