Dvd ripping frustration? Τραβήξτε "χειρόφρενο"!

Οκ, καταλαβαίνω ότι το θέμα του audio/video editing είναι λίγο "πονεμένο"!.... Δεν είναι κάτι το δύσκολο (αν βάλεις κάτω το πωπουδάκι σου και διαβάσεις), αλλά -damn!- δεν είναι και μερικά κλικ δουλειά....

Για άτομο που ασχολείται επαγγελματικά με τους υπολογιστές, θα έπρεπε να ξέρω μέχρι τώρα ότι όλα θέλουν το ψάξιμό τους και το χρόνο τους....

Οκ.

Δεκτόν.

... ... ... ...

(sigh!)

Ναι, αλλά ρε παιδιά, έπαθα μεγάλη φρίκη χθες!...... Παίζει να έψαχνα σχεδόν όλη τη μέρα (την εργασιακή μου, ε!) να βρω ένα μικρό, συμπαγές, εύκολο και open source πρόγραμμα για να κάνω rip κάποια dvd για να τα χρησιμοποιήσω στη δουλειά μου!....

Και να σας προλάβω προτού πείτε: "Τίποτ' άλλο κοπελιά, θέλεις? Μήπως να σου κάνει και μασάζ?", γιατί το πρόγραμμα το βρήκα! :) (όχι, δεν κάνει μασάζ! :P)

Κάνει όμως ripping ολόκληρα DVD (ή μεμονωμένα chapters) σε διάφορα formats και είναι α-πί-στευ-τα απλό για κάποιον (κάποια) ταλαίπωρο (-η!) που δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου να ψάχνει και να ψάχνεται ποιο format είναι καλύτερο για να μη χάσει σε ποιότητα η ταινία!

Το εν λόγω πρόγραμμα λέγεται "Handbrake" (aka "χειρόφρενο" ελληνιστί!) και, μολονότι δεν καταλαβαίνω το λογοπαίγνιο του ονόματος με το ripping (όπως επίσης και το εικονίδιο με το coctail φρούτων!), πάρ' αυτά οφείλω να ομολογήσω ότι πιο εύκολο, γρήγορο και αξιόπιστο εργαλείο για Windows, στον συγκεκριμένο τομέα, δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει!

Μετατροπή σε iPod, iPhone, PSP, PS3, Xbox, High Definition profiles για μετατροπή σε ταινίες που είναι εκθαμβωτικές! Φορμά .mp4, .avi, .mkv! Ό,τι θέλετε στα χέρια σας, με απίστευτη ευκολία!



Απλό interface! Επιλέγετε το source (είτε είναι δισκάκι DVD, είτε φάκελος VIDEO_TS) και περιμένετε να το "φορτώσει". Ορίζετε το destination path & το όνομα αρχείου. Επιλέγετε ένα από τα προκαθορισμένα προφίλ (presets) δεξιά ή δίνετε τις δικές σας παραμέτρους, τις οποίες μπορείτε ν' αποθηκεύσετε σ' ένα δικό σας προφίλ, εφόσον το χρησιμοποιείτε συχνά! Στα συν του είναι ότι το ripping γίνεται από command line & όχι από κάποιο process που τρέχει μαζί με όλα τ' άλλα, για να κωλοκάτσει το σύστημα! :)

Μέσα στα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση: Οpen source πρόγραμμα που τρέχει σε Mac, Windows & σε Ubuntu, μόνο που.... τώρα πλέον δεν τρέχει σε..... Ubuntu!!!! Εξαιτίας της αναβάθμισης της βιβλιοθήκης libgtk, η τρέχουσα έκδοση του προγράμματος (0.9.3) δεν έχει συμβατότητα με το συγκεκριμένο αρχείο, οπότε αναμένουμε την έκδοση 0.9.4, που όμως δεν ξέρουμε πότε θα βγει!!!.....

Κατά τ' άλλα, αν δεν έχετε ανησυχίες "Spielberg", θα σας κάνει μια χαρά τη δουλειά!

Link for download & more infos: http://handbrake.fr/ ;)

Read more

WinDirStat: Το Baobab των Windows!

Ένα από τα πιο χρήσιμα προγράμματα που συνάντησα στο Linux είναι το αξιαγάπητο Baobab!

Για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα γραφικό εργαλείο ανάλυσης χρήσης δίσκου/φακέλων. Περιλαμβάνεται μέσα στο πακέτο Gnome Utils και είναι διαθέσιμο σε όλους τους Gnome users.



Κάτι αντίστοιχο έψαχνα και για τα Windows, καθώς έβλεπα ότι το προφίλ ενός χρήστη έτρωγε "τ' άντερά του" από μέγεθος στο δίσκο μου, χωρίς όμως να μπορώ να καταλάβω πού ήταν ο κύριος όγκος δεδομένων και -το κυριότερο- ποια αρχεία ήταν τα "βαβάτσικα"!....

Παρακολουθώ την αλλαγή που έχει γίνει μέσα μου, από τότε που άρχισα να χρησιμοποιώ Linux! (ναι, είναι προπαγανδιστικό το ποστ! Το παραδέχομαι!).... Πέρσυ, θα ξεκινούσα την αναζήτηση στο google με τις λέξεις "freeware disk usage analyser"! Πλέον, ξεκινάω τις αναζητήσεις μου στο google με τη φράση "open source ...[program]... for ....."!!! Εν προκειμένω, ξεκίνησα την αναζήτηση με τη φράση "Baobab for Windows" (!!!), για να με βγάλει στη σελίδα του WinDirStat!

Πρόκειται για ένα καταπληκτικό εργαλείο, εντελώς open source, που αναπτύχθηκε, επειδή ένας εκ των προγραμματιστών είχε δει το KDirStat, για το περιβάλλον KDE κι ενθουσιάστηκε! Εφόσον δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο για Windows, το δημιούργησαν! Η ίδια η περιγραφή του στο sourceforge.net τα λέει όλα: "WinDirStat (WDS) is a disk usage statistics viewer and cleanup tool for Windows. It shows disk, file and directory sizes in a treelist as well as graphically in a treemap, much like KDirStat or SequoiaView."

Η εγκατάσταση είναι απλούστατη - ακολουθεί την πεπατημένη οδό όλων των windows-based προγραμμάτων:









Μόλις εκκινήσετε το πρόγραμμα, μπορείτε να επιλέξετε αν θέλετε να "σκανάρει" όλους τους δίσκους του υπολογιστή σας ή επιλεκτικά όποιον/όποιους θέλετε εσείς:



Όταν ολοκληρωθεί η ανάλυση, τότε παίρνετε μια αναλυτικότατη περιγραφή για το τι ακριβώς γίνεται στο δίσκο σας. Ποια αρχεία, καταλαμβάνουν πόσο χώρο και στα δεξιά, πόσα N-bytes καταλαμβάνουν οι διάφοροι τύποι αρχείων στο δίσκο σας και με ποιο χρώμα συμβολίζονται στο διάγραμμα που εμφανίζονται στο κάτω μέρος:



Έξυπνο πρόγραμμα, προσεγμένο, χρηστικό και εντελώς τζάμπα! Μπράβο στα παιδιά που ασχολήθηκαν και γράψαν μια τόσο καλή εφαρμογή!

Για όσους ενδιαφέρονται για περισσότερες πληροφορίες, η επίσημη ιστοσελίδα τους είναι το link http://windirstat.info/ , ενώ για όσους ενδιαφέρονται να το κατεβάσουν, το αρχείο φιλοξενείται στο sourceforge.net & μπορείτε να το πάρετε και από εδώ!

Read more

I Gimp! Are you still photoshoping?

***Yeap, I know! Long time, no see! Ας όψεται το ΕΑΠ (θα σας κλαφτώ σε μελλοντικά posts!)... Ξέκλεψα λίγο χρόνο από την πολύπαθη ζωούλα μου και γράφω ένα tiny αρθράκι! Enjoy!***


Είναι μερικές από τις φορές, που κατά λάθος, μπαίνω να δοκιμάσω ένα πρόγραμμα και μετά "κολλάω"! Είναι αυτή η περίεργη χημεία που αναπτύσσεται μεταξύ του χρήστη και του προγράμματος, όσο "παίζεις" μαζί του και το "σκαλίζεις"!

Όσο ήμουν στη σχολή, έκανα ένα εξάμηνο Photoshop (κάτι, που για την ελληνική αγορά, ισοδυναμεί με το να έχεις τελειώσει γραφίστας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα! :)). Είχα δουλέψει πάνω στο interface του, είχα διαβάσει και είχα εξεταστεί στη χρήση του. Τότε, (όχι, δε σας λέω "πότε"!), είχα μείνει άφωνη με τις δυνατότητες του προγράμματος, που σου έλυνε τα χέρια και μπορούσες να ρετουσάρεις μια φωτό, ώστε να σε δείχνει αγκαλιά με τον Brad Pitt ή να βρίσκεσαι στην κορυφή μιας πυραμίδας!

Πολλά χρόνια αργότερα, ήταν γραφτό μου ν' ασχοληθώ με τα γραφιστικά (ελλείψει άλλου θύματος!) και να μπω στο τριπάκι της επεξεργασίας εικόνας! Δυστυχώς, το budget ήταν περιορισμένο για ν' αγοραστεί και πρόγραμμα διανυσματικής σχεδίασης, και επεξεργασίας εικόνων, οπότε αρκέστηκα στο Corel Photopaint, που προσφέρεται στη σουίτα της Corel (μαζί με το Coreldraw). Καλά, για το Corel είναι λίγο ό,τι και να πω -το θεωρώ μακράν από τα καλύτερα προγράμματα- όμως το ταλαίπωρο το Photopaint, μόλις και μετά βίας ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις μου....

Μέχρι που ανακάλυψα το Gimp! Παίζοντας με το open source λογισμικό, έψαχνα για ένα πρόγραμμα, αντίστοιχο του photoshop -και δε μ' ένοιαζε αν υστερούσε σε ικανότητες, άλλωστε δεν το ήθελα για βιοποριστικούς λόγους!- σίγουρα όμως κάτι άλλο από το Photopaint (μπλιάχ!)... Και μετά από σχετικά ελάχιστο ψάξιμο, βρήκα το gimp!

Με σήμα ένα αλεπουδάκι μ' ένα πινέλο στο στόμα (νομίζω! Ή αρκουδάκι? Ή μήπως γατάκι?!...), μου έφερε ένα χαμόγελο και μόνο που το κοίταξα!... Το εγκατέστησα μάλλον απλά:

sudo apt-get install gimp

ή για τους φίλους του GUI από το Synaptic. Εξίσου απλή ήταν και η εγκατάσταση σε Windows, καθώς υπάρχει έκδοση για windows που είναι τρέχει σε Windows XP & Vista σίγουρα (το δοκίμασα προσωπικά!) και φαντάζομαι και σε άλλες εκδόσεις από Windows 2000 και πάνω (πλην ίσως των Millenium!).

Του έδωσα λίγο χρόνο και μου έδωσε κι αυτό.... Στην αρχή (όπως σε κάθε "σχέση" που έπειτα θα εξελιχθεί σε "αγάπη"!), τα πράγματα ήταν λίγο δύσκολα!.... Δυσκολευόμουν ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, μέχρι που σκόνταψα στο παρακάτω site.

Με πολύ απλά βήματα, περιγράφει το interface του προγράμματος, καθώς και διάφορα tasks που μπορείτε να εκτελέσετε, για να πετύχετε σχεδόν επαγγελματικά αποτελέσματα!

Στο παρακάτω παράδειγμα, μερικές από τις πολλές δυνατότητές του:

Φωτό 1:



Αυτή είναι η ορίτζιναλ φωτογραφία μου. Μπορώ να αλλάξω όλη τη φωτό ή επιμέρους στοιχεία της.

Φωτό 2:



Επιλέγω τον κύβο μου και αποφασίζω ότι θέλω να τον ξεφοντάρω (ή κοινώς, ν' απομακρύνω το background!).... Χρησιμοποιώ το path tool και φτιάχνω ένα περίγραμμα του κύβου, που θα το ξεχωρίσει από την υπόλοιπη εικόνα. Μόλις ολοκληρώσω το περίγραμμα, επιλέγω το selection from path. Έτσι, όλες οι περαιτέρω επεξεργασίες, θα εφαρμόζονται στην επιλογή μου και όχι στην υπόλοιπη εικόνα! Εν προκειμένω, φρόντισα να κάνω αποκοπή του μονοπατιού (CTRL+X), επιλογή της υπόλοιπης εικόνας (CTRL+A), διαγραφή (DEL) και επικόλληση την επιλογή μου (CTRL+V)! O πλέον απλούστερος τρόπος ν' αποκτήσετε λευκό background, ειδικά για μεταφορά της εικόνας σε έντυπα! :)
Απλό, ε?! :)

Φωτό 3:



Αλλάζοντας το contrast & το brightness της επιλεγμένης περιοχής.

Φωτό 4:



Εφαρμόζοντας το φίλτρο Blur

Φωτό 5:



Εφαρμόζοντας το φίλτρο Emboss

Ένα πολύ ωραίο κολπάκι (από τα αγαπημένα μου!) που μπορείτε να εφαρμόσετε με το path:

Original:



Modified:



Εσείς το χρησιμοποιείτε? Αν όχι, χάνετε! :)

Δώστε του μια ευκαιρία και μοιραστείτε τα κολπάκια σας εδώ!

I Gimp & I love it! Do you?! :D

**********************************************************

Ένα μεγάλο μπράβο στους ανθρώπους του edutorials.gr! Τους ευχαριστούμε πολύ για το μεράκι τους και τον κόπο τους, να μας προσφέρουν ένα τόσο όμορφο ιστότοπο, με tutorials για το ανοιχτό λογισμικό. Παραθέτω αυτούσιο την παρακάτω περιγραφή από το site τους:

Το edutorials.gr δημιουργήθηκε και συντηρείται από τρεις καθηγητές πληροφορικής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σκοπός του είναι να φανεί χρήσιμο στην ελεύθερη διακίνηση της γνώσης μεταξύ των χρηστών Η/Υ. Οι βασικές αρχές που διέπουν την δουλειά μας σε αυτόν τον δικτυακό τόπο είναι οι εξής:

• Να μας αρέσει αυτό που κάνουμε
• Να μην αντιμετωπίζουμε την γνώση σαν εμπόρευμα
• Να προάγουμε το ελεύθερο λογισμικό

Όσο οι αρχές αυτές θα μας χαρακτηρίζουν θα συνεχίζουμε.

Μπράβο σας και καλή δύναμη στην υπέροχη προσπάθειά σας! Να είστε καλά! :)

Read more

Gparted - Partition Editor

Για ακόμα μια φορά, υποκλίθηκα στις δυνατότητες του Linux! Τελικά, it ain't over, until the fat lady sings!....

Περί ου ο λόγος:

Πριν από μερικές μέρες, έγινα η πανευτυχής κάτοχος ενός netbook, το οποίο δυστυχώς ήρθε με Windows!....
Οκ, το κατάπια και αποφάσισα να κρατήσω το Windows partition για 2 λόγους:

α) Η "ανασφάλεια" που με δέρνει ότι πάντα θα χρειαστώ κάτι, που ίσως να μη βρω στο Linux (και μιλάω κυρίως για τη δουλειά μου)
β) Μην μου έρθει καμιά όρεξη για gaming (που δυστυχώς, είναι το αδύνατο σημείο μου! Τι να κάνουμε! Άλλους τους πιάνει "λιγούρα" για γλυκά, εμένα με πιάνουν cravings for gaming!)

Εν τοιαύτη περιπτώσει, αυτός δεν ήταν λόγος για να μη δοκιμάσω το περιβόητο Ubuntu Netbook Remix! (reviews έπονται!)...

Και για να το κάνω, χρειάστηκε να κατεβάσω το .img αρχείο! Ακολούθησα λοιπόν τα instructions κατά γράμμα, κάνοντας ένα βασικό λάθος! Αποφάσισα να ετοιμάσω το stick με το Win32 Disk Imager!...
E, μα! Βλαστήμησα την ώρα και την στιγμή! Μα την αλήθεια, αν έχετε Linux, μη μπείτε καν στη διαδικασία! Θα σαλτάρετε, λέμε!

Anyway, εγώ είμαι μάλλον ακόμα αφελής, οπότε το έκανα... Φορμάρισα το stick σε Fat32 (όπως ορίζει το άρθρο), άνοιξα το προγραμματάκι, δήλωσα το .img αρχείο, δήλωσα το drive letter στο Device και το άφησα να ξεκινήσει.... Με τη μόνη διαφορά, ότι δεν έμεινα πάνω από το κεφάλι του να το νταντεύω κι αποφάσισα να δουλέψω σ' ένα laptop που ήθελε τη φροντίδα μου, μιας και λόγω του process, υπολογιστή δεν είχα!... (ένα άλλο πράγμα που μ' ενοχλεί στα Windows: η αντίληψή τους περί multitasking! Κάθε φορά που πρέπει να κάνω κάτι σοβαρό, που ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΕΙ, οπωσδήποτε οφείλω να μην ενοχλήσω τον υπολογιστή μου και ενίοτε να τον χαϊδεύω, να του λέω γλυκόλογα και να κατανοώ τον κόπο που καταβάλει λέγοντάς του "Τσώπα, τσώπα"! Ε, αυτό το πράγμα στο Linux δεν υπάρχει! Θα βάλω κάτι να τρέχει, θα ανοίξω τα e-mail μου, θ' ακούω μουσική, ταυτόχρονα θα γράφω ένα DVD και oτιδήποτε μου κατέβει στο μυαλό, μπορώ να το κάνω ταυτόχρονα με ό,τι άλλο ορατό τε και αόρατο τρέχει στο pc μου εκείνη τη στιγμή! Period!)...

Κάποια στιγμή, νομίζοντας ότι τελείωσε η αντιγραφή του image, βγάζω το στικάκι με το συνηθισμένο τρόπο: Δεξί κλικ στο εικονίδιο της usb συσκευής και επιλογή ασφαλούς αποσύνδεσης. Μόλις μου είπε ότι είναι οκ, το έβγαλα...
Τελείωσα τη δουλειά μου κι αποφάσισα να το δοκιμάσω, να δω τι έγραφε τόση ώρα!... Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό και ....για γερά νεύρα! Το stick μου φαινόταν στο "Ο Υπολογιστής μου", έπαιρνε γράμμα δίσκου, αλλά τίποτα άλλο! Το σουπερκαταπληκτικό αποτέλεσμα επίσης ήταν να μου κολλάει και όλο τον Explorer.exe. Άρον-άρον επανεκκίνηση! Το πρόβλημα παραμένει! Όλα καλά, όλα ανθηρά, αλλά για να ανοίξει το "Ο Υπολογιστής μου" έπαιρνε τον ίδιο χρόνο, που θα κάνω εγώ να βγω στη σύνταξη! Οκ, σκέφτομαι - κάτι θα έγινε screwed up κατά τη δημιουργία! Θα το κάνω format & θα το ξαναπεράσω!
Ε, να σε δω να σε χαρώ! Format δεν έπαιζε με την καμία! Ούτε από το "Διαχείριση υπολογιστή->Διαχείριση δίσκων" μπορούσα ν' αποκτήσω πρόσβαση! Ούτε από command prompt, ούτε από πουθενά...

Έχω ήδη αρχίσει να κλαίω το φλασάκι μου, μιας και το έβλεπαν τα Windows, αλλά δώρον-άδωρον, αφού ούτε format δε μπορούσα να το κάνω -πόσο μάλλον να το προσπελάσω.... Ένα boot του υπολογιστή μου από το usb stick, απλά αποκάλυψε ότι έλειπε ο πυρήνας, για να μπορέσει να φορτώσει το Ubuntu (no big deal! Όλο το λειτουργικό δηλαδή! :P).... Τα νεύρα μου!....

Ευτυχώς, smart enough, προτού εγκαταλείψω κάθε προσπάθεια (εννοείται ότι σταμάτησα και το μοιρολόι!), αποφάσισα να το πάω σπίτι, που θα έχω το πολυαγαπημένο μου Ubuntu! Ίσως εκεί να σωζόταν η κατάσταση! Πράγματι, χάρη στο εκπληκτικό εργαλείο Gparted (aka "Gnome Partition Editor), σώθηκε το φλασάκι μου! :D

Το κουμπώνω πάνω στο pc & περιμένω αντίδραση από το Ubuntu!.... Τσουπ! Μου πετάει το εικονιδιάκι του αφαιρούμενου δίσκου, αλλά μόνο αυτό! Συνήθως, μου πετάει ένα μηνυματάκι ότι τοποθετήθηκε αφαιρούμενος δίσκος και αν θέλω να τον ανοίξω και με ποια εφαρμογή κτλ.... Τίποτα! Zip! Nothing! Null!..... Κρύος ιδρώτας έχει αρχίσει να με λούζει, καθώς αν δε μπορεί να μου φτιάξει το φλασάκι μου το Linux, τότε δε μπορεί κανένας και είναι για πέταμα! Προσπαθώ να το ανοίξω με διπλό κλικ και τρώω στο μουσούδι μου ένα καταπληκτικό μήνυμα "The device cannot be mounted".... Τουλάχιστον, δεν κολλούσε όλο το σύστημα και να σέρνεται όπως ακριβώς στα Windows (μα, καμία σχέση λέμε! :P)... Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ, ήταν να το ξανακάνω format και να δοκιμάσω εκ νέου να ξανακάνω όλη τη διαδικασία!....

Ένα quick search στον Γούγλη, τον κολλητό μου, μου βρήκε ένα αρθράκι πώς να κάνετε format το USB stick σας χρησιμοποιώντας το Gparted. Νομίζω ότι είναι μακράν το πιο δυνατό πρόγραμμα, απ' όσα έχω δοκιμάσει! Μπορείτε να το βρείτε στο μενού "System -> Administration -> Partition Editor" και το εικονιδιάκι του είναι αυτό:

Το διαχειριστικό του περιβάλλον, θα έλεγα ότι είναι μάλλον απλό, χωρίς να χρειάζεται εξειδικευμένες γνώσεις. Δοκίμασα να κάνω ξανά format, πάλι χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία!..... Φυσικά, όταν δεν τα κατάφερε να κάνει το format, μου γύρισε όλο το φλασάκι σε unallocated space! Από εκεί κι ύστερα, τα πράγματα είναι μάλλον απλά, καθώς με δεξί κλικ πάνω στο unallocated space, επιλέγω το format στο file system που θέλω!

Στο δεύτερο κομμάτι του image writing, αν ακολουθήσετε τις οδηγίες που υπάρχουν στο link του Ubuntu, δεν πρόκειται να συναντήσετε κανένα απολύτως πρόβλημα:



Στο πεδίο "write image" βρίσκεται το .img αρχειάκι που θέλετε ενώ στο "to" δηλώνετε ποιο είναι το flashaκι σας!
Η διαδικασία είναι μάλλον απλή, εφόσον έχετε ακολουθήσει τις προδιαγραφές που ορίζονται κάθε φορά!

Και αν κάτι πάει στραβά, μπορείτε πάντα να βασίζεστε στο Gnome Partition Editor!
It simply rocks! ;)

Read more

Μεθυστικό κρασί!

Intro: Όλα ξεκίνησαν από ένα challenge που μου έβαλε το ελεφαντάκι! Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με το "σακούλι του κυκλώνα", αποφασίσαμε από κοινού να ξεφύγουμε λίγο από το θεματολόγιό μας! Το ελεφαντάκι (aka "Little Red Riding Hood") θα γράψει μια ιστορία για υπολογιστές, ενώ εγώ θα πρέπει να γράψω ένα "so called" παραμύθι!....
Η φράση - trigger για το παραμύθι είναι "μεθυστικό κρασί".
Τα restrictions είναι: όχι υπολογιστές, όχι λειτουργικά συστήματα!....
Το κυρίως θέμα: να έχει έρωτα
Οπότε πρέπει να γράψω μια ιστοριούλα-παραμυθάκι, που δε θα έχει καμία σχέση με αυτά που θέλω να γράφω!.... Όμως το challenge, είναι challenge και ποτέ δε γύρισα την πλάτη μου να φύγω! Οπότε, here it goes!.....

---------------------------------------------------------------------------

1. Another day, another life!....

Ανέβαινα τις σκάλες διστακτικά, σιγομουρμουρίζοντας ένα τραγούδι... Παράξενο - συνήθως δεν έχω τέτοια διάθεση όταν γυρνάω από τη δουλειά, όμως μου είχε κολλήσει το τραγουδάκι, σαν όνειρο από κάποια εποχή που δε θυμάμαι, αλλά που ζω συχνά σε κάποιο άλλο παράλληλο κόσμο....
Βάζοντας το κλειδί στην πόρτα, άκουσα το γάτο μου να νιαουρίζει παραπονεμένος γιατί άργησα! Έσκασα ένα χαμόγελο ακόμα πιο πλατύ, σκεφτόμενη τα καμώματά του, κι έσπρωξα την πόρτα!
Σα σίφουνας, έφυγε έξω νιαουρίζοντας στη γατική, κάτι αντίστοιχο με αυτό που λένε τα παιδιά: "Catch me, if you can!", ενώ εγώ έτρεχα απεγνωσμένα από πίσω του, φωνάζοντάς τον... Hell, not exactly what I had in mind, αλλά τι να τον κάνω που είναι παιχνιδιάρης!...

15 λεπτά αργότερα, με το γάτο πλέον μέσα στο σπίτι κι έναν φρέσκο καφέ μπροστά μου, άνοιξα να δω τα e-mail μου και να σερφάρω λίγο στο νετ... Άναψα ένα τσιγάρο, νιώθοντας τον καπνό να μου γαργαλάει ευχάριστα το λαιμό και τη νικοτίνη να τρέχει στις φλέβες μου, προσφέροντας αυτή τη στιγμιαία ηδονή, που για χάρη της καπνίζουμε πακέτα ολόκληρα!.... Ο γάτος μου με κοίταξε περίεργα, ξέροντας κάτι για μένα, που ακόμα κι εγώ η ίδια αγνοούσα!.... Ακόμα!.....

Ετοιμαζόμουν να κάνω ένα ντουζ, όταν έφτασε κάτω από την πόρτα μου ένας φάκελος. Γκρινιάζοντας για τα διαφημιστικά, έσκυψα να το μαζέψω με σκοπό να πάω καρφί στην ανακύκλωση, όταν το όνομά μου απ' έξω, με πάγωσε!.... Ο χρόνος σταμάτησε, ενώ όλοι οι χτύποι της καρδιάς μου, ακούγονταν ξεκάθαρα, σε πρώτο χρόνο. "Κα Τόνια Μαυροπούλου - ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ" ήταν σημειωμένο έξω από το φάκελο, όμως ήξερα ότι ο γραφικός χαρακτήρας ήταν από εκείνον. Και μόνο εκείνον... Κατέβασα σιγά-σιγά τα χέρια μου, κρατώντας ακόμα τον φάκελο, γιατί δεν ήθελα να τον ανοίξω. Όμως!... Με έτρωγε η περιέργεια!.... 10 χρόνια μετά, τι μπορεί να ήθελε από μένα?

2. Come out, come out, wherever you are!....

Κοίταξε το ρολόι του ακόμα μια φορά και με μια νευρική κίνηση, πέταξε ό,τι είχε απομείνει από το τσιγάρο του.... Ήταν κοντά 6:30 η ώρα - θα είχε πάρει τον φάκελο. Άραγε να τον άνοιξε? Άραγε να τον θυμόταν? Άραγε, να τον μισούσε?.... Κούνησε το κεφάλι του αποδιώχνοντας τη μια ερώτηση μετά την άλλη, μόνο και μόνο για να προστεθεί μια καινούρια. Κοίταξε το είδωλό του στην τζαμαρία του καταστήματος κι έκανε μια απεγνωσμένη προσπάθεια, να στρώσει τα ατίθασα μαλλιά του. Δεν τα κατάφερε. Θυμήθηκε πως η Τόνια, του πείραζε πάντα τα μαλλιά και του έλεγε ότι μοιάζει με ένα σκανταλιάρικο παιδί!
Χάθηκε πάλι σε μια γρήγορη περιδύνηση που τον πήγε πίσω 10 χρόνια... Όταν η Τόνια τον αγαπούσε. Τότε, που όλα ήταν ξεκάθαρα κι όμως, δεν ήταν. Τότε, που η Τόνια, δε λεγόταν Τόνια, αλλά Ελένη. Εκείνους τους 11 μήνες, που πίστευαν ότι θα περνούσαν όλη τη ζωή τους μαζί. Όμως, τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα περίμεναν.
Εκείνος, έφυγε. Της έστειλε ένα γράμμα από την Αγγλία. Εκείνη, απλά δεν του απάντησε ποτέ. Kinda pointless, μιας και είχε επιλέξει τη δουλειά του, αντί γι' αυτήν. Είχε αφοσιωθεί στη δουλειά του κι έγινε ένας από τους καλύτερους επιστήμονες στον κλάδο του. Ένας Έλληνας πυρηνικός φυσικός γνωστός σε όλους, μιας και είχε προταθεί για Νόμπελ. Εκείνη, απλά αρνήθηκε να ξαναγαπήσει. Έκανε μερικές εφήμερες σχέσεις, αλλά δεν ανοίχτηκε ποτέ σε κανέναν. Τελείωσε τις σπουδές της στην πληροφορική κι ασχολήθηκε με τον κλάδο της. Κατά κάποιον τρόπο, έγινε κι εκείνη γνωστή, καθώς βοήθησε σε αρκετές περιπτώσεις την αστυνομία σε περίεργες υποθέσεις. Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος έπινε νερό στο όνομά της.
Και τώρα τη χρειάζονται ξανά.... Και στείλαν εκείνον να την πείσει....
Αναστέναξε με δύναμη, θυμό και απόγνωση. Από όλους τους ανθρώπους ήταν σίγουρος ότι εκείνος θα ήταν ο τελευταίος που θα ήθελε να δει. Από τον ειρμό του, τον έβγαλε το κινητό που χτυπούσε. Μάσησε μια βρισιά, καθώς απαντούσε. Η φωνή σχεδόν τον διέταξε: "Στέφανε, ήρθε η ώρα να χτυπήσεις το κουδούνι...". Έκλεισε το κινητό, έφτιαξε τη γραβάτα του και προχώρησε προς την οικοδομή....

3. Waking up into the past....

Περισσότερο από την αμηχανία, παρά από ανάγκη, πήγα προς τα τσιγάρα και άναψα ένα. Περιεργάστηκα τον φάκελο, μέχρι που δε μπορούσα να πάρω άλλες πληροφορίες. Τον άνοιξα απότομα, λες και εκπροσωπούσε τους μεγαλύτερους φόβους μου, για να ξαναδώ το γραφικό του χαρακτήρα.
Ένα ηλίθιο συναίσθημα, σα να κοιμόμουν και να ξύπνησα στο παρελθόν, διάβαζα τις ίδιες γραμμές όπως πριν 10 χρόνια: "Αγάπη μου, έπρεπε να φύγω..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Θέλω κάποιο μέλλον στη ζωή μου και φοβάμαι ότι δεν είναι μαζί σου..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Μη με μισήσεις που δε μπόρεσα να σ' αποχαιρετήσω, αλλά δεν είχα τη δύναμη..." Μπλα, μπλα, μπλα... "Δικός σου για πάντα, Στέφανος"...
Ένιωσα να μου ανεβαίνει η πίεση και να σφυροκοπάει στα μηνύγγια μου. Γαμώτο, πιο θρασύδειλα όντα από τους άντρες, απλά δεν υπάρχουν! "Δεν είχα τη δύναμη να σ' αποχαιρετήσω" και διάφορα μπαρμπούτσαλα! Κι έχει το θράσος μετά από τόσα χρόνια να επιστρέφει! Ναι, μάλλον θα τον κάνω τόπι στο ξύλο, αν τον δω μπροστά μου...
Ασυναίσθητα, έσφιξα το γράμμα μέχρι που το έκανα μπαλάκι από χαρτί. Oh boy, πώς θα ήθελα να ήταν ο ίδιος στα χέρια μου! Περισσότερο πόνος, παρά μίσος έβαψε τη καρδιά μου σ' ένα πορφυρό κόκκινο. Χρειάστηκε μερικά λεπτά, για να συνειδητοποιήσω ότι είμαι στο τώρα και ότι ακόμα δεν είχα διαβάσει το γράμμα που κρατούσα σα μπαλάκι στα χέρια μου.

"Αγαπημένη μου Τόνια,
Μάλλον θα έχεις ήδη περάσει το flash back του παλιού γράμματος και αυτή τη στιγμή, είσαι στη φάση που σκέφτεσαι ποια λαβή Brazilian Jiu jitsu θα μου ταίριαζε καλύτερα. Ίσως και να την έχεις βρει κιόλας, και γι' αυτό οφείλω να ομολογήσω προηγείται το γράμμα της παρουσίας μου!

Ξέρω ότι μάλλον, τώρα θα έχεις ένα λόγο παραπάνω να με στραγγαλίσεις (μιας και προέβλεψα τη μπουνιά που θα με περίμενε, μόλις άνοιγες την πόρτα), αλλά πρέπει να με βοηθήσεις.
Βλέπεις, μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις.

Σε 30' από τώρα, θα χτυπήσει κάποιος την πόρτα σου και θα σου πει μια φράση. "Το ηλιοβασίλεμα είναι κόκκινο". Αν δέχεσαι να με βοηθήσεις, απάντησε "Σαν μεθυστικό κρασί". Προς Θεού, μην τον κάνεις τόπι στο ξύλο! Είναι απλά αγγελιοφόρος!....

Αν πάλι δε θες, τότε ό,τι και ν' απαντήσεις, δε θα έχει σημασία. Θα το δεχτώ.

Φιλικά,
Στέφανος".

Damn! Πώς το ήξερες, να πάρει η ευχή! Σκεφτόμουν φωναχτά και ο γάτος μου με κοιτούσε παραξενεμένος.... Ήξερα ήδη ότι θα απαντούσα θετικά, γιατί -δυστυχώς- έχω το σύνδρομο του σούπερ-ήρωα! Δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος να θέλει τη βοήθειά μου κι εγώ ν' αρνηθώ....

4. The bell is ringing, the clock's ticking....

Σαν από αντίδραση, έβαλα ένα τζιν και τα σταράκια μου.... Ένα ριχτό πουκάμισο κι ένα λεπτό τζάκετ, μαζί με τη τσάντα μου, συμπλήρωσαν την εικόνα μιας φοιτήτριας, παρά μιας γυναίκας που πήγαινε να συναντήσει το μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της. Άκουσα το ανεπαίσθητο χτύπημα στην πόρτα, την ώρα που έριχνα το netbook στην τσάντα μου. Χάιδεψα το γάτο μου και του είπα να είναι καλό παιδί, όσο θα λείπω. Άνοιξα την πόρτα, για να δω ένα πιτσιρίκι κουστουμαρισμένο σαν το Γουίλ Σμιθ στους "Men in Black"! "Το ηλιοβασίλεμα είναι κόκκινο", μου είπε χαμογελώντας. "Σαν μεθυστικό κρασί" απάντησα. "Χαίρομαι πολύ που θα μας βοηθήσετε", μου είπε το παιδί. "Ακολουθήστε με, παρακαλώ".
Ένα από τα προτερήματα που είχα, ήταν να μη μπαίνω στη διαδικασία να πιάσω κουβέντα με κάποιον "αγγελιοφόρο". Είμαι σίγουρη ότι δε θα ξέρει τίποτα περισσότερο από το μέρος που του είπαν να με πάει. Προκειμένου να μπω στη διαδικασία να τον εκνευρίσω, προτιμώ ν' ακολουθήσω σιωπηλά.
Φαίνεται πως του έκανε εντύπωση, γιατί με ρώτησε ο ίδιος: "Ξέρετε πού πηγαίνουμε"? Του απάντησα πώς δεν είχα ιδέα, ούτε πού πηγαίνουμε, ούτε για ποιο λόγο πηγαίνουμε. Η έκπληξη ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του, κάτι του στυλ "και δε θα με ρωτήσετε?", μα τον πρόλαβα λέγοντας πως θα ήταν χαμένος κόπος, μιας και ούτε ο ίδιος ήξερε πολλά πράγματα. Χαμογέλασε με θαυμασμό και δεν ξαναμίλησε. Ούτε κι εγώ είχα διάθεση για κουβέντα!....

5. Welcome back....

Κοιτούσε ανυπόμονα την πόρτα, περιμένοντας να τη δει από στιγμή σε στιγμή!... Άραγε θα έχει αλλάξει? Θα είναι η ίδια -το παιδί με τα τζην, τα σνίκερς και τα μακριά μαλλιά? Πώς να είναι? Να έχει κάποια σχέση? Να τον θυμάται άραγε ακόμα?
Καλά, θα τον θυμάται σίγουρα, αλλά θα τον αγαπάει ακόμα?
Κοίταξε ξανά θυμωμένος την πόρτα. Κι αυτόν, τι τον ενδιέφερε, αν τον αγαπούσε ακόμα? Τι σημασία είχε? Γι άλλο λόγο θα συναντιόντουσαν και όχι για να θυμηθούν τα παλιά... Αλλά, δε μπόρεσε να κρατήσει την σκέψη του από το να γλυστρήσει σε μια φωτεινή χαραμάδα του μυαλού του: Κι αν τον αγαπούσε ακόμα? Άθελά του χαμογέλασε και μόνο τότε κατάλαβε ότι έλπιζε σε κάτι! Σ' ένα θαύμα!

Έκανε μερικές βόλτες γύρω από τραπέζι και περίμενε... Η ώρα περνούσε απελπιστικά αργά.

Και τότε, άνοιξε η πόρτα και πρόβαλλε εκείνη!

6. The happy (?) re-union....

Ένιωσα την καρδιά μου να κάνει μια απότομη κατάδυση στο στομάχι μου! Πάγωσα ολόκληρη, ενώ κοιτούσα τον άνθρωπο που τόσα χρόνια, έφερνα στο μυαλό μου με μια πίκρα, του στυλ "γιατί, ρε γαμώτο.....". Ήταν ολοζώντανος μπροστά μου και σα χείμαρρος ξεχύθηκε από μέσα μου το παράπονο, που μόλις μετά βίας πρόλαβα να συγκρατήσω. Όλο μου το είναι συμπυκνώθηκε σ' ένα πετάρισμα των βλεφάρων και η παγωμένη φωνή βγήκε από το στόμα μου: "Σαν τα χιόνια, λοιπόν...."

Ο πιτσιρικάς που μ' έφερε, έκλεισε διστακτικά την πόρτα κι εξαφανίστηκε, αφού έπαιξε το ρόλο που ήταν προορισμένος.

-Ελένη!... άκουσα τη φωνή του.

Και πάλι, αυτό το περίεργο συναίσθημα ότι ο χρόνος σταμάτησε. Σχεδόν έβλεπα τους φθόγγους του παλιού μου ονόματος, να φεύγουν από το στόμα του σα βλήμματα κι ένιωσα όπως στη σκηνή του Matrix, που ο (Θεός!) Keanu Reeves κάνει μια on-the-air γέφυρα για ν' αποφύγει τις σφαίρες. Έβλεπα τη χροιά των γραμμάτων ν' αφήνουν πίσω τους ένα υπερηχητικό στρόβιλο, ένδειξη ότι οι φθόγγοι θα έφταναν στον στόχο τους -εμένα! Σήκωσα το χέρι μου σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σταματήσω το καρέ -δεν τα κατάφερα....
Απλά τον κοίταξα, με ένα άδειο βλέμμα, για να ρωτήσω:

-Γεια σου, Στέφανε. Τι θέλεις από μένα?

*******************************************************

Την κοίταξε με τη στοργή να τυλίγει όλη του την ψυχή! Ναι, ήταν η ίδια! Το ίδιο χαριτωμένο "μωρό", όπως την έλεγε, γιατί πάντα συμπεριφερόταν σαν πεντάχρονο! Την έβλεπε πάλι μπροστά του, ντυμένη σα μαθήτρια και η καρδιά του σκίρτησε ακόμα πιο πολύ! Αναστέναξε απογοητευμένος με τον εαυτό του, γιατί τελικά, όσα χρόνια κι αν περνούσαν, δε θα σταματούσε να την αγαπάει. Και κατά βάθος, δε σταμάτησε ποτέ...
Πάλεψε με τις σκέψεις του και της πρόσφερε ένα ποτήρι κρασί.
Ναι, είχε έρθει η ώρα να της τα πει όλα!..... Πώς έμπλεξε με κάποιους που του είχαν δανείσει λεφτά για να ολοκληρώσει το πείραμά του, πώς αφοσιώθηκε στην κβαντομηχανική και γιατί τον κυνηγούσαν τώρα. Κάπου στα μισά, ήταν η στιγμή, που της είπε γιατί τη χρειαζόταν. Αν μπορούσε μόνο να έχει πρόσβαση στους servers του CERN.
Την είδε να βγάζει το netbook και να ρωτάει: "Έχουμε κάπου εδώ γύρω internet?". Hξερε ότι πλέον ήταν σε καλά χέρια!....

7. So, the days go by.......

Χρειάστηκαν πολλά βράδυα και άπειρες μελέτες για να μπει στο CERN! Τα κατάφερε εν τέλει, και πήρε πίσω την εργασία του Στέφανου! Yes! Victory! Παρέδωσε όλα τα στοιχεία στη Δ.Η.Ε. και τη μελέτη, στον ίδιο το Στέφανο..... Ο γάτος της, που όσο καιρό διαρκούσε η έρευνα την κοιτούσε περίεργα, είχε αρχίσει να κρύβεται, καθώς όλο το σπίτι είχε γεμίσει flowcharts και σχεδιαγράμματα. Τα χρειάστηκε, όταν πήγε να ξαπλώσει σε κάποιο από αυτά! Η Τόνια κόντεψε να τον σουβλίσει!...

Τώρα όμως, όλα είχαν τελειώσει: Τα σχεδιαγράμματα μαζεύτηκαν και πλέον, η Ελένη-Τόνια είχε γυρίσει στην παλιά της ηρεμία!....
Και ήρθε η ώρα να πάμε ένα βήμα παρακάτω....

8. Song to say goodbye!

Τον άκουσα εκείνο το βράδυ κι έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να βοηθήσω. Και τα κατάφερα!
Μόνο που.... Δυστυχώς, όλα τελείωσαν. Η πίκρα πέρασε και δεν άφησε χώρο για αγάπη. Καμία ελπίδα για εμπιστοσύνη και σίγουρα καμία δεύτερη ευκαιρία.
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα και μονάχα ένα συννεφάκι έμεινε μες στο μυαλό μου, καθώς κατηφόριζα στην Αριστοτέλους, στο καφέ που είχαμε ραντεβού με τον Στέφανο.

-Καλημέρα, μου είπε και τα μάτια του έλαμπαν!
-Καλημέρα, του απάντησα.
-Ελένη, εγώ!....
Τον σταμάτησα με μια απαλή κίνηση βάζοντας τα δάχτυλά μου στα χείλη του.
-Στέφανε, μίλησες μόνο εσύ. Ήρθε, νομίζω η ώρα ν' ακούσεις κι εμένα!
Στην αρχή, νόμιζα ότι γύρισες γιατί ήθελες μια δεύτερη ευκαιρία! Μάλλον, έλπιζα ότι ήταν έτσι! Δυστυχώς, αυτό που ήθελες, ήταν μια ακόμα χάρη!... Δεν ξέρω αν με αγάπησες, πάντως εγώ σε λάτρεψα, σα Θεό μου. Σε λάτρευα, ακόμα κι όταν σε "μισούσα", γιατί ήξερα ότι το μίσος είναι η άλλη όψη της αγάπης! Και περίμενα πώς και πώς να σε ξαναδώ, όταν έλαβα το γράμμα σου! Όμως, τελικά ήθελες ακόμα μια φορά να μ' εκμεταλλευτείς! Περίμενε!... Δε σε κατηγορώ - εγώ συμφώνησα να σε βοηθήσω!....
-Είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου, Ελένη!.... του ξέφυγαν οι λέξεις από το στόμα.
-Ναι, Στέφανε!.... Αλλά, εγώ, δεν είμαι πια η Ελένη!... Λυπάμαι... Το όνομά μου, είναι Τόνια.
Σηκώθηκα, φορώντας τα γυαλιά μου. "Δεν υπάρχει πια δρόμος, από εδώ και πέρα! Τον τελειώσαμε όλο και μας έβγαλε σε αδιέξοδο!. Μου πήρε χρόνια να σε ξεπεράσω, αλλά πλέον δεν τρέχεις στις φλέβες μου... σα μεθυστικό κρασί!" Έσκυψα και τον φίλησα στο μάγουλο, νιώθοντας τα δάκρυά του στα χείλη μου. "Λυπάμαι", μουρμούρισα και απομακρύνθηκα....

Προχώρησα χαμογελώντας, σιγομουρμουρίζοντας ένα τραγούδι... Παράξενο - συνήθως δεν έχω τέτοια διάθεση, όμως μου είχε κολλήσει το τραγουδάκι, σαν όνειρο από κάποια εποχή που δε θυμάμαι, αλλά που ζω συχνά σε κάποιο άλλο παράλληλο κόσμο.... Μόνο που ήξερα, ότι μάλλον δε θα τη ξαναζούσα ποτέ!

-------------------------------------------------------------------------

Outro: Κάτι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, τα ονόματα εννοείται ότι είναι φανταστικά, όπως και η πλοκή! Η ιστορία όμως έχει ρίζες στην πραγματικότητα. Μάλλον, not much of a fairy-tale after all!....
Ελεφαντάκι μου, προσπάθησα να μη γράψω για υπολογιστές, αλλά damn, δε μου έβγαινε!....
Χώρια του ότι με πήρε 5 ώρες! Οπότε, pls be mercyful! Όσο για τους υπόλοιπους, παρακαλώ την επιείκιά σας! Ένα "στοίχημα" ήταν και πέρασε!
Cheers, λοιπόν στους "πεθαμένους" έρωτες και cheers to all! Κερνάω ένα ποτήρι "μεθυστικό κρασί" σε όλους κι εγώ πάω να χτυπήσω ένα ουίσκι! :)

Read more

Eyecandy GDM Login Themes!....

Σε έρευνα του καταταλαιπωρημένου μου άρθρου για το GRM & για την προσπάθειά μου να στήσω το Arch (btw, τα κατάφερα! :)), "σκουντούφλησα" σ' ένα πανέμορφο blog, τίγκα στα eyecandys! :)

Και πάνω που έλεγα ότι επιτέλους κατέληξα σ' ένα layout, πάντα γίνεται κάτι και καταλήγω σαν το Σπύρο στο "Άλλαξέ το"....

Νομίζω ότι το μεγαλύτερο μέρος της ομορφιάς του Linux, είναι ότι μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις! Fully customizable! Ντάξει, θέλει λίγη εξοικείωση, αλλά άπαξ κι αρχίσεις να εξοικειώνεσαι, μπορείς να κάνεις θαύματα! :)

Έτσι λοιπόν, με έκπληξη σήμερα, με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου, για να με πει ότι ο υπολογιστής μου τη βρίζει!.... Μου πήρε αρκετή ώρα να καταλάβω πώς μπορεί να το κάνει αυτό το pc (σ.σ. σε προηγούμενο ποστ, έγραψα ότι τον "έκανα" να λέει "Hello master Crimson" και όχι να κατεβάζει μπινελίκια σα λαχαναγορίτης!).... Anyway, το voice interaction με τη μάνα μου ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα (ακόμα θυμάμαι τη φάτσα της, όταν αναφώνησε: "Καλέ, αυτό μιλάει!"), όμως ήξερα ότι το pc ήταν up and running, γιατί κατέβαζα με τον pacman στο virtualbox κάποια πακέτα που ήθελα να εγκαταστήσει (ένα εκ των οποίων ήταν το gnome με όλα τα συμπράγκαλα!), οπότε φαντάστηκα κάποιο reboot....

Μόλις, λοιπόν, μπήκα σπίτι, με μεγάλη μου έκπληξη, μου είπε ότι κούνησε το ποντίκι και είδε αυτό!:.... :)



Στο δια ταύτα, το link περιέχει 20 GDM Login screens, εγώ όμως επιλέγω τα 10 πιο όμορφα (αρκετά εκ των οποίων κατέβασα!) και σας τα παρουσιάζω!

1. Crisp Clear Morning GDM Theme
Ωραία εικόνα, παρόλο που χαρακτηρίζεται από έλλειψη "πρασινάδας"! Προτιμήστε το, αν έχετε μπόλικη "πρασινάδα" στο wallpaper σας - θα κάνει ωραία αντίθεση!



2. Chill Out Linux GDM Theme
Κάτι σε Linux Mint τα χρώματα και το στήσιμο, όμως η τσαχπινιά του πιγκουίνου με τα πατουσάκια στις τσέπες, μ' άρεσε πολύ! :)
Νομίζω ότι σ' ένα Mint-theme, θα ταίριαζε "κουτί"!



3. Aurora Black GDM Theme
Ωραίο θεματάκι, αν και το στήσιμο μου φέρνει κάτι σε "Vista".... Τα κουμπάκια τύπου "walkman" γεμίζουν πολύ ωραία το πλαισιάκι και αφήνει μια ωραία εικόνα στο μάτι!



4. System Access GDM Theme
Κι επειδή όλοι κρύβουμε έναν μικρό hacker μέσα μας, ένα πολύ ωραίο login screen (που θα μ' "έφτιαχνε" ακόμα περισσότερο, αν είχε κι ένα αντίστοιχο hi-tech, security-και-καλά-theme!)... Λίγο δύσκολο να κολλήσει σε κάποιο theme με τα περίεργα χρώματα, αλλά πολύ, πάρα-πολύ ωραίο!



5. Wooden GDM Theme
Οκ, το παραδέχομαι! Κρύβω έναν adventure-gamer μέσα μου! Εικαστικά και για τα δικά μου γούστα, δεν κρύβει κάτι το ιδιαίτερο! Ο λόγος που μίλησε στην καρδιά μου, είναι γιατί το screen μου έφερε κάτι στο μυαλό από Still Life, Gabriel Knight & διάφορα adventures που είχα τη χαρά να παίξω!
Τα χρωματάκια (καφέ & εκρού), θα ταιριάξουν πάρα πολύ ωραία σε μια Ubuntu διανομή που δεν τις έχουν "αλλάξει" τα φώτα (καλή ώρα σαν τη δικιά μου!) και κρατάει το native, "Human theme"!



6. RoMuDsGr_PacificBlue GDM Theme
2 πράγματα: Νερό και ωραία buttons με reflections effects! Period!



7. LinuxPos GDM Theme
One of my favourites: Wallpaper διανομών σε παρεμφερές στήσιμο με τα most-used tabs του Safari!.... Εκτός από ένα εξαιρετικό login screen, για μένα υπήρξε κι ένα πανέμορφο wallpaper! Το μόνο πρόβλημα ήταν το conky μου, που δε μπορούσα να βρω τι χρώμα γραμματοσειρά να το βάλω, για να φαίνεται! :)



8. Leaf GDM Theme
Αυτό θα αποτελέσει (οσονούπω!) ένα πολύ ωραίο screen για το shiny new Arch που έστησα με τα χεράκια μου! (...και άπειρο διάβασμα!). Το wallpaper που πρωτοεμφανίζεται με το στήσιμο του γνώμου, είναι ένα αγνώστου ταυτότητας ζαρζαβατικό, πολύ χαριτωμένο! Μακράν, αυτό το login screen βρίσκω ότι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του "ζαρζαβατικού"! :)



9. Goth Tears GDM Theme
Με φέρνει στο μυαλό κάτι σε album του Marilyn Manson!... Για κάποιο λόγο που δε μπορώ να περιγράψω, μου άρεσε!...
But again, it's just me!....



10. Go Away GDM Theme
Last, but not least, my personal favourite! Ήδη ψάχνω τρόπο να το εμφυτέψω στο pc μου στη δουλειά (που φοράει Windows XP!... *sigh!*...).
Και αν αυτό από μόνο του, δεν κάνει τίποτα, τότε πείτε με να σας στείλω ένα scriptάκι με το espeak που θα διαλοστέλνει τους πάντες σε άπταιστα κινέζικα! Τι τα 'χουμε τα γαλόνια, ε!



Αλήθεια, εσείς τι login screen έχετε?

Read more

Καλή (σχολική) χρονιά & μερικά βραβεία!....

Καλό φθινόπωρο πλέον σε όλους μας! :)

Τουλάχιστον στη Σαλονίκη, μπήκε για τα καλά! Μας έχει μουρτζουφλιάσει και μας έχει μουσκέψει ο καιρός, αλλά τι να κάνουμε! Όλα στο παιχνίδι είναι!

Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα, που μπορεί να συμβεί στην πορεία ενός blogger είναι να λάβει κάποια αναγνώριση για τη δουλειά που κάνει!

Έτσι λοιπόν, το μικρό μου & αγαπημένο μου ελεφαντάκι, μου παρέδωσε ένα βραβείο, που με συγκίνησε (α, στο καλό σου! Αφού ξέρεις ότι είμαι χαλβάς, κατά βάθος! :)) με την παρακάτω φράση:

1- Στο πιγκουινάκι μου που ασχολείται με τόσα διαφορετικά πράγματα και θέματα και τα καταφέρνει εξίσου καλά σε όλα.

Αφού, λοιπόν, σταματήσω να χαμογελάω, κόκκινη μέχρι τ' αυτιά, οφείλω με τη σειρά μου να το περάσω σε 5 άλλους ανθρώπους, που θα ήθελα να τους ανακηρύξω Smart bloggers!

1. Στη Fog, για 2 λόγους: α) Έχει μακράν το πιο ενδιαφέρον blog (σε σχέση πάντα με τα ενδιαφέροντά μου) & β) γιατί μου έχει μάθει απίστευτα πολλά πράγματα τόσο για τη φωτογραφία, όσο και για το Linux! Να 'σαι καλά, Ρηνούλα!
2. Στον Paspartoo, για την άπειρη βοήθεια που έχει δώσει (και όχι μόνο για το Arch!)... Btw, μόλις είδα ότι το blog είναι down, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα παραλάβει το βραβείο του! :)
[edit] Οκ, το blog είναι up & διόρθωσα το link!

3. Στην Ερατώ, για το καταπληκτικό blog που δε μασάει τα λόγια του & που φροντίζει να ενημερώνει αδαείς σαν κι εμένα!...

4. Στον alfisti, για το πανέμορφο blog του! Γιατί, κακά τα ψέμματα, όλος ο κόσμος θα έπρεπε να περιστρέφεται γύρω από το linux! Ο απλός και ζουμερός τρόπος γραφής με τις κατανοητές οδηγίες, αποτελούν ένα inspiration! Linux and... Alfisti λοιπόν!

5. Τέλος, αν και δεν συνηθίζεται, εγώ θέλω να το δώσω στο μικρό μου ελεφαντάκι, για το πιο παραμυθιάρικο blog που υπάρχει! Γιατί, πίσω από το blog, ανακαλύπτω μικρές, σοφές συμβουλές (άσχετα που δεν τις καταλαβαίνω πάντα και θέλω υπότιτλους! :)) και μαζί της, κάνω μια βόλτα στα σύννεφα, μέσα στην τόσο πεζή πραγματικότητα! :) Keep dreamin'!

Στα σύντομα, ένα μικρό update, σχετικά με την ηλεκτρονική μου δραστηριότητα όσο ήμουν διακοπές:

α) Ξεκίνησα να γράφω ένα αρθράκι για τα καημένα τα n00bs σε linux! Φιλοδοξεί να είναι σε 3 άτοκες δόσεις! Η πρώτη ήδη έχει αρθρογραφηθεί (ειδικά για το φόρουμ Retromaniax!) κι έχει αναρτηθεί εκεί! Για όσους πιστούς: http://www.retromaniax.gr/vb/showthread.php?t=10705 . Btw, θα συνιστούσα ν' αφιερώσετε λίγο χρόνο στις σελίδες του φόρουμ! Ειδικά όσοι είστε γεννημένοι δεκαετία 80 και πίσω, θα νοσταλγήσετε πολύ και θα μπείτε σ' ένα ωραίο τρένο που θα σας ταξιδέψει στα αθώα, παιδικά σας χρόνια! :)
Η επόμενη δόση αναμένεται να ολοκληρωθεί μες στην επόμενη εβδομάδα, ενώ ήδη υπάρχει έτοιμος ο σκελετός της 3ης δόσης!

β) Ανακάλυψα το παλιό μικρόβιο του gaming κι έχω πορωθεί απίστευτα με το Rise of Nations! Που, αν μου λέγατε εμένα για RTS παιχνίδια, θα σας έλεγα ότι μιλάτε σε λάθος άνθρωπο! Έπεται ποστ με τις εμπειρίες μου!

γ) Αποχαυνώθηκα στον ήλιο, στην παραλία και στους καφέδες-μπύρες κτλ! Κάπου στα ενδιάμεσα, σαν εξυπηρέτηση σ' έναν φίλο μου, ετοίμασα κι ένα εκπαιδευτικό θέμα ιστιοπλοΐας για σκάφη ανοιχτής θαλάσσης! :) Φέτος θα έχουμε και τέτοια, οπότε προετοιμαστείτε να δείτε και να διαβάσετε!

Και αφού τελείωσε το πρόμο, θέλω να ευχηθώ σε όλους μας:

Καλό φθινόπωρο & καλή συνέχεια! :)

Read more

My life According to Nightwish

First time doing this! Fog tagged me (actually, tagged us all!) in My life according to Rory Gallagher. A music meme!
Using only song names from ONE ARTIST, cleverly answer these questions. Pass it on to 15 people you like and include me. You can’t use the band I used. Try not to repeat a song title. It’s a lot harder than you think! Repost as “My life according to (band name)”

Pick your artist: Nightwish
Are you a male or female: Eva
Describe yourself: The islander
How do you feel? Escapist
Describe where you currently live: Dead Gardens
If you could go anywhere, where would you go? Over the hills and far away
Your favourite form of transportation: Walking in the air
You and your best friends are: Last of the wilds
What’s the weather like? Sleeping Sun
If your life was a TV show, what would it be called? For the Heart I Once Had
What is life to you? Slaying the dreamer
Your relationship: The riddler
Your fear: Sacrament of Wilderness
What is the best advice you have to give? Higher than hope
Thought for the day: Live to Tell the Tale
How I would like to die: Angels Fall First
My soul’s present condition: Dead To The World
My motto: Bye Bye Beautiful
Who tagged you: fog

Tagged in this post: Everyone.

Read more

Σοσιαλάϊζινγκ & ....κατινάϊζινγκ!

Θέλω να πιστεύω ότι στη σύγχρονη εποχή, όλοι (ή σχεδόν όλοι!) έχουν ένα στοιχείο διαδραστικότητας & επικοινωνίας μέσω ίντερνετ... Πλέον, στις παρέες μου και στους γνωστούς μου, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει e-mail! Αν δεν έχει φτιάξει ο ίδιος, τότε του έφτιαξαν άλλοι -αλλά έχει!
Γύρω στα 10 χρόνια πριν, ήμουν ίσως η μόνη από την παρέα που είχε!

Αντίστοιχα, βγήκαν τα newsgroups κι εκ των υστέρων τα fora, ενώ σε πιο face to face επίπεδο αναπτύχθηκαν οι instant messengers (hotmail, yahoo, google talk κτλ.)

Μέχρι και την έλευση των Facebook & Twitter, όπου εκεί πλέον η ικανότητα να βρίσκεις κόσμο, που δε θα μπορούσες να βρεις αλλιώς, εξελίχθηκε ραγδαία! Και μαζί με το interactivity, αυξήθηκαν και τα "προβλήματα" κατακόρυφα!

Θα φέρω ένα παράδειγμα: Έχεις εγκατασταθεί στον καταπληκτικό κόσμο του Facebook (μιας και ανήκω κι εγώ στα μερικά εκατομμύρια χρηστών που το χρησιμοποιούν)! Αρχίζεις να βρίσκεις φίλους, να σε βρίσκουν φίλοι (και γενικά διάφοροι! :)), να ποστάρεις φωτός ή να ποστάρουν φωτός σου& έξαφνα, χωρίς να το καταλάβεις, βρίσκεις στο mailbox σου ένα friend request από ..... το αφεντικό σου!!!!

Νομίζω ότι τώρα αρχίζει και φεύγει το "συννεφάκι" και τα "ερωτηματικά" σχετικά με τα προβλήματα που προανέφερα! Δαμόκλειος σπάθη η επιλογή:
α) Τον κάνεις φίλο σου & δέχεσαι το γεγονός ότι κάθε φορά που θα γράφεις θα πρέπει να έχεις ήδη βουτήξει τη γλώσσα σου (και το πληκτρολόγιό σου) στο μυαλό σου.
β) Δεν τον κάνεις φίλο και αρχίζουν οι παρεξηγήσεις του στυλ ότι τον "σνομπάρεις" και ότι "τον θίγεις". Γενικά, μια λύση που δεν προτιμάται....

Και από εδώ και πέρα, μεταφράζω ένα απίστευτο!!! άρθρο που διάβασα σήμερα και σχολιάζω!
(σχόλια σε brackets: [])

Κάποιοι τύποι προσβάλλουν έναν πελάτη τους μέσω του Twitter. Άλλοι πάλι προσθέτουν ως φίλους τ' αφεντικά τους και μετά παραπονιούνται για τις δουλειές τους! [Και προτού πείτε ότι δε συμβαίνουν αυτά, επιτρέψτε μου να σας πω ότι δυστυχώς συμβαίνουν! Όταν βρίσκεσαι σ' ένα φιλικό περιβάλλον, δεν έχεις κατά νου να προφυλαχθείς, οπότε αφήνεσαι και είσαι πιο χαλαρός. Δυστυχώς, suckers! Scripta manent!]

Η κοινωνική διαδικτύωση (Social networking) δεν είναι απλά τέλεια? :D

Μολονότι αυτές οι χαζομάρες θα μπορούσαν εύκολα ν' αποφευχθούν, είναι απίστευτο πόσος κόσμος την πατάει και διαπράττει μια διαδικτυακή "αυτοκτονία"! [Sad, but true!]

Και για του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά εδώ: April Buchheit on FriendFeed. Το εύρημα της κυρίας ανακάλυψε και η ιστοσελίδα The NextWeb.com.

Υπενθύμιση προς όλους: Τα παρακάτω σχόλια δεν είναι "ιδιωτικά"! [Έ-λε-ος! Άνω-κάτω-τελίτσα, που θα έλεγε και ο Paspartoo!]

Ντάξει, η συζήτηση είναι απλά hilarious, αλλά έχει τύχει να σχολιάζω στο facebook προφίλ μιας συναδέλφου μου, που έχει friends τα bosses και να είμαι στο παρά πέντε να γράψω #@%!@!...... Μα, είναι τραγικό να θες να ξεκατινιαστείς και να μη μπορείς! Όχι το grader, αλλά ούτε το φτυαράκι της παραλίας δε μπορείς να εμφανίσεις! :)
Το χειρότερο είναι ότι πλέον, δε μπορώ να εκφραστώ όπως θα ήθελα και πως ό,τι γράφω, πρέπει να το ξαναδιαβάσω και να το φιλτράρω 4-5 φορές προτού το ποστάρω...
Έτσι, έχω κόψει το Facebook! :P
Κάνω add τον κόσμο & και μετά δεν ξαναμπαίνω στον αιώνα τον άπαντα! Anti-social, but effective!

Αλήθεια, (όσοι παρακολουθείτε!), εσείς τι θα κάνετε αν βρισκόσασταν σε μια από τις 2 παραπάνω θέσεις? (εργοδότη - υπαλλήλου)

Το ορίτζιναλ άρθρο, μπορείτε να το βρείτε εδώ: http://www.smartplanet.com/business/blog/smart-takes/not-so-smart-friend-boss-whine-about-your-job/182/

Read more

HELL, YEΑΗ! It can talk! (...και φτιάχνει και καφέ! :))

Ε, ναι, διάολε! (που έλεγε και η διαφήμιση της Q!)

To pc μου, μου μιλάει! :) Και μάλιστα, με σκωτσέζικη προφορά! :P

Δεν θυμάμαι, αν το είχα δει live ή αν απλά το είχα ακούσει, όμως θυμόμουν μια κουβέντα με έναν γνωστό μου, τρελό Mac-ά, που με είχε αναφέρει ότι τα Mac σου μιλάνε!

-Και τι σου λένε? τον είχα ρωτήσει

-Τα πάντα! Μέχρι και "Hello master!" απάντησε!

-Μήπως σου λένε και το φλυτζάνι? τον είχα πειράξει

-Αμέ! Άμα γουστάρεις, φτιάχνουν και καφέ! :) ήταν η τελευταία απάντηση του διαλόγου.

Eversince, (αυτή η κουβέντα έγινε πέρσι, περίπου τον καιρό που άρχισα να "ψάχνομαι" με το Linux πάλι), δεν έβγαλα από το μυαλό μου, ότι ο Mac σε λέει "Hello, master" και το linux δεν το κάνει (κακά τα ψέμματα! Όλοι έχουμε το ψώνιο του "master" έμφυτο! :P). No way, no sir! Έχω πει και σε άλλα ποστ μου, ότι είναι unix-based το Mac OS, άρα ΣΤΑΝΤΑΡ τα ίδια και καλύτερα μπορεί να κάνει και το linux! Δε μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου, να μπορεί να το κάνει π.χ. τα Windows & μην μπορεί ο πιγκουϊνάκος! :)

Κάπου βαθιά μέσα στο κεφάλι μου, I held that thought & σκεφτόμουν με ποιον τρόπο άραγε θα μπορούσα να ενεργοποιήσω το utility της φωνής. Εγώ, βέβαια, το πήγα και πιο μακρυά: σε voice command! Δηλαδή, να μπορώ να του δίνω και φωνητικές εντολές (ένα πράμα, σαν τη φωνητική κλήση στα κινητά). Τότε, δεν βρήκα κάτι -ούτε στο κομμάτι του voice command, ούτε στο κομμάτι του voice output. Και το άφησα....

..Μέχρι προχθές! Κάπου μέσα στο μυαλό μου (πάλι), έφαγα ένα φλας με την κουβέντα που είχα τόόόότε με το παλικάρι & με τον περίεργο τρόπο που έχει το μυαλό να συνδυάζει γεγονότα, θυμήθηκα τον "Text Narrator" της Microsoft, ένα utility που αναπτύχθηκε για άτομα με ειδικές ανάγκες. Θεώρησα απίθανο, να μην υπάρχει κάτι αντίστοιχο για linux (αν και να είμαι ειλικρινής, τώρα που γράφω το ποστ και ψάχνω για narrator σε linux, δε βρίσκω κάτι στον γούγλη! :P). Τελικά, πάλι με κάποιον τρόπο που δε θυμάμαι (συγνώμη βρε παιδιά, αλλά το altzheimer βαράει την πόρτα μου! :P) κατέληξα στο espeak! :)

Είναι ένα command-line εργαλειάκι (ergo και παντοδύναμο!) που η δουλειά του είναι να παίρνει το κείμενο και να το κάνει φωνή. Χρησιμοποιεί speech synthesizer για την απόδοση της φωνής, ενώ μπορεί να γίνει εξαγωγή σε .wav ή .ogg αρχείο! Μέσα στις δυνατότητές του, είναι να διαβάσει και από κάποιο αρχείο! Με μια πρόχειρη αναζήτηση, είδα ότι άρχισε να αποκτά και γραφικό περιβάλλον με τις εκδόσεις Gespeak & Kespeak, αλλά δεν το έψαξα εκτενέστερα! Για όσους ενδιαφέρεστε, για ρίξτε μια ματιά εδώ.

Αυτό που μ' ενθουσίασε απίστευτα είναι ότι υποστηρίζει ελληνικά (γιατί κάποια δικά μας παιδιά βοήθησαν στο project -να 'ναι καλά! :)), εκτός από τις υπόλοιπες 36 γλώσσες! Τα ελληνικά, βέβαια, είναι λίγο περίεργα (ξενική προφορά, γαρ!), αλλά κατά τ' άλλα μια χαρά! Μου την έδωσε απίστευτα -για ευνόητους λόγους- η γλώσσα "Macedonian", μια και ως γνωστό, τέτοιο πράγμα δεν υφίσταται -είναι μια σλαβικότατη γλώσσα. Δε νομίζω ότι είχε τα κυριλλικά κατά νου ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν μάθαινε αρχαία Ελληνικά από τον Αριστοτέλη, αλλά τέλος πάντων! Μην το σακατέψω το θέμα....

Η εγκατάσταση (στο Linux Mint, γιατί στο Ubuntu είδα ότι υπήρχε εγκατεστημένο -αλλά πάλι! Με τόσα "sudo apt-get install" που έχω γράψει, πλέον δεν είμαι σίγουρη, αν το έστησα εγώ ή αν υπήρχε natively!) ήταν μάλλον απλή:

sudo apt-get install espeak

Τσακώνει το πακετάκι και τα dependancies (το libespeak που του είναι απαραίτητο) και τα εγκαθιστά!

Αμέσως μετά, μπορείτε να δώσετε την πρώτη σας εντολή:

espeak "Hello World!"

Και το pc σας θα ζωντανέψει! Θα χαιρετήσει τον κόσμο! :)

Όπως κάθε εντολή στο linux, έτσι και αυτή έχει ένα αναλυτικότατο help section που περιέχει τα πάντα!

espeak --help

Και θα σας αναπτύξει όλες τις παραμέτρους που μπορεί να πάρει η εντολή!

Πολύ χρήσιμη μου φάνηκε η -v [όνομα γλώσσας], για να κάνω το pc μου να μιλάει σαν τον Highlander! (Dankan McCloud of the clan McCloud και καλά! :)), ενώ μετά από λίγη ώρα και πειραματισμό βρήκα σε ποιο τέμπο ακούγεται καλύτερα η φωνούλα του pc μου! :)

espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Hello World"

Όπου:

-s 140 = words per minutes - λέξεις ανά λεπτό (επέλεξα τις 140. Η default τιμή είναι 170)

-p 45 = pitch - χροιά ήχου ή συχνότητα (σόρρυ αλλά δε μπορώ να το μεταφράσω ακριβώς! Επέλεξα το 45 με default το 50)

-v en-scottish = voice & language (επέλεξα το en-scottish για τον McCloud που λέγαμε! Για μια πλήρη λίστα, πληκτρολογείστε στη γραμμή εντολών: "espeak --voices" χωρίς τα quotes)

"Hello World" = Το κείμενο που θέλουμε να διαβάζει ο υπολογιστής μας πρέπει να είναι μέσα στα quotes.

Κι επειδή δε μου έφτασε αυτό, έγραψα και το 1ο μου scriptάκι! (Θαυμάστε με! :P)

Όταν ξεκινάει ο υπολογιστής μου και κάνει login, να περιμένει 5 δευτερόλεπτα, και να μου λέει "Hello master Crimson." Να περιμένει άλλα 2 δευτερόλεπτα και να μου ανακοινώνει ότι "Initialising startup sequence" και μετά από 20 δευτερόλεπτα (ότι και καλά κάνει τον έλεγχο! :P), να μ' ενημερώνει ότι "All systems operational":

#!/bin/bash
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Hello Master Crimson"
sleep 2
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Initialising startup sequence"
sleep 20
espeak -s 140 -p 45 -v en-scottish "Startup sequence completed. All systems operational."

Το έχω σώσει σ' έναν κρυφό φάκελο στο home μου, που λέγεται ".scripts" (αυτό με τον κρυφό φάκελο για τα σκριπτάκια, μου το έμαθε η Fog! :)), με το όνομα "hello.sh". Tο έκανα εκτελέσιμο (λέω παρακάτω πώς) και το πρόσθεσα στο Startup applications (γι' αυτό, ρωτήστε όσοι ενδιαφέρεστε! Κάπου το έχω ξαναπεί και βαριέμαι να το ξαναγράφω!). Σκέφτομαι, να βρω έναν τρόπο να προγραμματίσω διάφορα events, όπως π.χ. όταν ο δίσκος μου είναι critically low σε χώρο, να μου λέει "Could you please dump something? You fed me up!" ή μετά από 2 ώρες uptime, να μου λέει "Please take a break! You look like crap!" και άλλα τέτοια χαριτωμένα!
Ίσως παντελώς άχρηστα, μα πάρα πολύ εφετζίδικα! :P

Και, όχι, τελικά δεν φτιάχνει και καφέ, αλλά δίνει πολύ καλές οδηγίες πώς να φτιάξετε:

(Το παρακάτω scipt το σώζετε κάπου στο home σας, με το όνομα coffe_inst.sh, αλλά να μπορείτε να το τρέξετε εύκολα.
Μην ξεχάσετε να το κάνετε εκτελέσιμο:
α' τρόπος: Δεξί κλικ στο αρχείο -> Properties -> Καρτέλα "Permissions" -> Τσεκάρετε το "Allow executing file as a program"
β' τρόπος: Ανοίγετε μια κονσόλα και πληκτρολογείτε το παρακάτω:)

chmod +x coffe_inst.sh

Και το σκριπτάκι:

#!/bin/bash
espeak -s 140 -p 45 -v el "Παίρνετε ένα ποτήρι, ένα κουταλάκι, το κουτί του καφέ και ζάχαρη"
sleep 10
espeak -s 140 -p 45 -v el "Προσθέτε νερό, περίπου μέχρι το ένα τέταρτο του ποτηριού και ρίχνετε μια κουταλιά καφέ"
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Προσθέτετε τρεις κουταλιές ζάχαρη και χτυπάτε με το μίξερ μέχρι να δημιουργηθεί αφρός"
sleep 10
espeak -s 140 -p 45 -v el "Ρίχνετε γάλα και τρία παγάκια"
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Συμπληρώνετε με νερό μέχρι ο αφρός να φτάσει στο χείλος του ποτηριού."
sleep 5
espeak -s 140 -p 45 -v el "Βάζετε ένα καλαμάκι και σερβίρετε."

(έτσι πίνω τον καφέ μου, να ξέρετε! :P)

P.S. Ένα ευχαριστώ στα παιδιά εδώ, γιατί παρά τις δοκιμές, με το δικό τους configuration έγραψα τα scriptάκια! :)

<

Read more